Gazete yazarları önemli insanlardır!..

İnsan kendisine de, yaptığı işe de, önem vermeli.. Hele her gün bir gazetede yazıyor ve hemen her konuda düşünce üretiyorsanız, okurlardan önce siz kendiniz, kendinizi "okunmaya değer" bulmalısınız..

Aslında tabiî ki, her yazar, kendisini önemli bulur.. Hatta bazıları, bin yıldır tekrar edile edile kabak tadı vermiş düşünceleri yazdıkları zaman bile, bunların ilk kez söylenilmiş, en özgün görüşler olduğuna inanır..

Bazıları olaylara, sadece kendi yazdıkları açısından bakar..

En son gelişmeden söz ettiğinizde, "Ben bu konuyu, geçen hafta yazmıştım" cevabını alırsınız bazan.. Bir kısım gazete yazarları daha ileri gider ve günlük yazılarını kuvvetlendirmek için, eski yazılarını dip-not olarak verirler..

Bir bölüm yazar da, zor anlaşılır yazılar yazmayı hüner zanneder..

Böyle bir meslektaşımız vardı.. Bir askeri dönemde, kendince ağır muhalefet yazıları yazar, ama kimse bu yazıları sonuna kadar okuyamazdı..

Birgün, dönemin sıkıyönetim komutanı olan orgeneral, o yazarın gazetesinin sorumlu yazı-işleri müdürünü çağırmış Selimiye Kışlası''na..

Sert bir ifade ile, uyarmış yazı-işleri müdürünü:

-Sizin gazetenizde bir yazar var.. Galiba beni ve yönetimi ağır şekilde eleştiriyor.. Yazdıklarını anlarsam, gazetenizi kapatırım!

Bir defasında, o yazar arkadaşımızın yazıları tartışılıyordu bir toplulukta..

Gazetenin sahibine soruldu:

-O arkadaşın yazılarını okuyor musunuz?

Patron gülüp, şu cevabı vermişti:

-Okumak zor geliyor.. Filme alınmasını bekliyorum!..

Neticede, her meslek, insanı yaşanılan gerçek dünyaya ve diğer insanlara biraz yabancılaştırır..

Bir fotoğrafçı arkadaşım var..

Birlikte gezerken, güzel bir şey veya manzara görünce, "Baksana.. ne güzel" derim..

O da hemen, iki elinin baş ve işaret parmaklarını birleştirip, bir kare yapar..

Bakmasını istediğim o görüntüye, dört parmaktan oluşan kare çerçevenin içinden bakar..

Gazetecilik ve gazete yazarlığı da böyledir..

Haber yapar veya köşe yazarken, dostluklarınızı ikinci plana itersiniz..

-Gazeteci ile arkadaşlık etmek, bir numara küçük ayakkabı giymek gibidir.. Arkadan vurur!..

Böyle denilir hep..

Ama en yakın dostunuzun açığını haberleştirip, onu kitlelerin önüne atarken, gazete sermayesinin en büyük ayıplarını görmezden gelirsiniz..

Bu bağlamda, gazete sermayesinin bağlı veya bağımlı olduğu siyasetçilere, bankacılara ve çeşitli zevata da dokunamazsınız..

Bir de, ideolojik bağlantılarınız olabilir..

Böyle bir gazeteci arkadaşımız vardı.. Kendisinin Marksist olduğuna ve bu düzende her şeyin bozuk olduğuna inanmıştı..

Örneğin bir muhabiri, bir defileye gönderirken bile uyarırdı:

-Git, bak bakalım.. Bu defilenin arkasında ne dolaplar dönüyor..

Böyle bir hay-huy içinde, her sabah önünüze haberler ve yorumlarla dolu gazeteler gelir..

Okuduklarınızdan etkilenirsiniz..

Bu arada, okuduğunuz gazetelerde haberleri ve köşe-yazılarını yazanlar da, diğer gazetelerde okuduklarından etkilenir..

Eğer bu dar-çemberin dışına çıkıp, biraz dünyaya açılabilirseniz, yazılan ve okunulan pek çok şeyin, tekrardan başka bir şey olmadığını görürsünüz..

Aktörlerin değiştiği, ama oyunun ve rollerin değişmediği, adına "Türk siyaseti" denilen kısır-döngünün figüranları olarak, siz de yaşar ve siz de ölürsünüz..

Ama perde kapanmaz...

ŞAKA

Bravo Fener''e!..

Lig şampiyonunun son maçların son dakikasına kadar belirlenmemesi, işin heyecanını arttırdı..

Bu açıdan, Fenerbahçe taraftarlarının coşkusunu anlamak mümkün..

Onları kutluyoruz!..

Ayrıca Mustafa Denizli''yi de kutluyoruz..

Galatasaray''da edinip, geliştirdiği bilgileri Fenerbahçe''ye de aktararak, bu takımın çıtasını da yükseltti..

Dileriz Fenerbahçe de, Avrupa liglerinde Galatasaray kadar başarılı olur..

İZLENİMLER

Derviş var, hükûmet yok!..

Cumartesi günü Kapalıçarşı''da, Sirkeci''de, Eminönü''nde, Mısır Çarşısı''nda dolaştım.. Esnafla konuştum..

Bir hareket başlamış gibi piyasada..

Tüketici de, satıcı da, yeni döviz kurlarına alışmaya başlamış..

Hemen herkes, krizin bitmediğinin ve henüz, sadece yangının söndürüldüğünün farkında..

Ama hayat devam etmek zorunda.. Kimse, hayati ihtiyaçlarını gidermeden daha fazla dayanamaz.

Hiçbir satıcı, elindeki malı sonsuza kadar tutamaz..

Bu arada, her yerde ve özellikle Kapalıçarşı''da, müthiş bir turist kalabalığı var.. Amerikalılar, Japonlar, İsrailliler, Kapalıçarşı esnafının yüzünü biraz güldürmeye başlamış..

Önümüzdeki aylarda Avrupa''da yaşayan ve çalışan Türkler de gelmeye başlayınca, ekonomiye döviz girişi daha da hızlanacak.

Konuştuğum esnaftan izlenimim şu:

Piyasa Kemal Derviş''e ve "program"a güveniyor.. "Başarı", şu andaki yaygın beklenti..

Aynı şekilde, Bülent Ecevitler, Mesut Yılmazlar, Devlet Bahçeliler, halk arasında "yok"lar..

Bu da garip bir tablo.. Hükûmetin bir üyesine güvenip, hükûmete toptan güvensizlik duymak, az rastlanır bir durum.