Ölüme de, krize de alışmak meselesi!..

Yüksek oranlı devalüasyonla patlak veren ekonomik krizler, toplumlarda, çok yakınını ölümle kaybedenlerin duyduğu acıya benzer bir etki yaratır..

İlk anda, dayanamayacağınızı ve sizin de, duyduğunuz acıya dayanamayarak öleceğinizi zannedersiniz..

İlk günlerde ve ilk haftada, sadece ölenden söz edilir.. Onun bıraktığı boşluğun doldurulamayacağı anlatılır.. Anılarda kalan, ortak yaşamın kesitleri, defalarca seslendirilir..

Sonra yavaş yavaş alışılır yokluğa..

Yaşayanların sorunlarına dönülür..

Ölenin eşyaları tasfiye edilir.

Aktörlerden birinin oyunu terkettiği, ama oyunun devam ettiği bir sahne gibidir hayat..

Neticede mezarlıklar, vazgeçilmez insanlarla doludur.. Canlılar, "ölüme bile" alışmak üzere programlanmıştır.

Ekonomik "kriz sonrası yaşam" da, "ölüm sonrası yaşam" gibidir.

İlk anda, bütün malvarlığınızın eridiğini, yaşam güvencesi olan tasarruflarınızın sıfırlandığını görerek, şoka girersiniz.

Geleceğe dönük ümitleriniz, kuşkulu bir boşluğa gömülür.. Kuruş harcamaya korkarsınız.. Kime kızacağınızı, ne yapacağınızı, bilemez olursunuz..

Sonra, hâlâ yaşadığınızı ve hâlâ ayakta durduğunuzu görerek, oluşmaya başlayan "yeni dengeler"e, "yeni fiyatlar"a, "yeni faizler"e, "yeni kurlar"a uyum göstermeye başlarsınız..

Bir süre sonra, "ekonomik kriz"i, sizin hayatınızın dışında ve sadece "devlet"i ilgilendiren bir olgu gibi görmeye başlarsınız..

Elinizdeki imkanlarla, tatil programları falan yaparsınız hatta..

"18 Şubat"ta patlayan ve şu anda bütün yoğunluğu ile devam eden "kriz", Türkiye''de belirli kesimleri, yukarıda anlattığımız "krize alışma süreci" içinde etkiledi..

İflas eden, işyerlerine ve evlerine haciz gelen, işsiz kalan geniş kesimlerin sesleri ise, "medyanın suskunluğu" nedeniyle henüz duyulmuyor..

Ve "Bütçe"ye bağımlı "Ankaralılar" ise, "kriz"in pek farkında bile değiller.. Onlar, dar sokaktaki siyaset oyunlarını, daha ilgi çekici buluyor..

-Kemal Derviş''i kim yiyecek?..

-Mesut Yılmaz, bu olayı da ayakta kalarak mı atlatacak?

-Hüsamettin Özkan, Ecevit''in ensesindeki yerini koruyacak mı?

-MHP, kokuşmuşluk dosyalarını sessizce biriktirip, ortaklarını seçim ortamında mı teşhir edecek?

Açıkçası "Ankara", "derin devlet"i izlemekten, "derin millet"in durumu ile de, "derin kriz"in muhtemel yansımaları ile de, pek ilgilenmiyor..

Ankara''ya bağımlı İstanbul ise, medyası, sermayesi ile "istifa mı-revizyon mu" çeşitlemeleri yaparken, yine Ankara''ya endeksli yaşıyor..

Kemal Derviş, bütün sorumluluğu yüklenen 3''üncü bir kişi gibi, magazin ağırlıklı bir ilgiyle izleniyor..

Çünkü yine Ecevit Başbakan.. Hüsamettin Özkan ve Mesut Yılmaz, hâlâ "devlet gücü"nü ellerinde tutuyorlar..

Neticede, Kemal Derviş gerekli dış kaynağı bulamaz ve kriz, "hiper-enflasyon" aşamasına gelirse, "o gider-bunlar yine kalır" gibi düşünülüyor.

Kimse, bu tür krizlerin, ciddiye alınmadıkları takdirde, ülkeyi ne tür noktalara götürebileceğini pek düşünmek istemiyor.

Memur ve emekli maaşları ödenemeyebilir.. Elektrikler kesilebilir, sular akmayabilir.. Hiçbir kamu görevi yapılamaz. Sokağa çıkmak tehlikeli olabilir.

20''nci yüzyıl ekonomi ve politika tarihi, böyle örneklerle dolu..

Bu bakımdan, içinde bulunulan ve birlikte yaşamaya alışmak durumunda olduğumuz krizi, biraz daha ciddiye almalıyız.

İşin cılkı çıkmadan, bu sorumlu ama krizin sorumluluğunu üstlenmeyen "3''lü koalisyon" artık çekilmelidir..

"Kokuşmuşluk" dosyalarında, siyaset ayağına mutlaka gidilmelidir..

Türkiye''ye de, dünyaya da güven verecek, bilinçli ve kararlı bir hükûmet modeli, TBMM desteği ile oluşturulup, erken genel seçim kararı alınmalıdır.

Ölüme veya krize alışmış olmak, "ölüm"ü ve "yeni krizler" olması ihtimalini, devre dışı bırakmıyor..

ŞAKA

Ne desek ki?

Cavit Çağlar, New York''taki cezaevinin şartlarına dayanamayıp, hakime yalvarmış ya..

-Beni Türkiye''ye, Türk cezaevlerine gönderin.. Beni Türk gardiyanlara emanet edin, demiş..

Hürriyet''ten Oktay Ekşi de, buna bakarak, Türkiye''deki "F Tipi"ni protesto eden ve ölüm orucuna yatanlara, bir çözüm önermiş..

-Bu F Tipi''ni çözmenin yolu, şimdi orada olanları, 15 günlüğüne Fransa, Almanya yahut ABD cezaevlerine göndermektir, demiş Ekşi..

Tatlı bir çözüm önerisi değil mi?

DOYUMSUZ C.D.''LER

Yavaşça, Çayırlı ve Gülses..

İki haftaya yakın süredir, otomobilde, evde hep aynı müzik disklerini dinliyorum.. "Türk Musikisi Vakfı" tarafından hazırlanan ve "Doğan Müzik Dağıtım"ın pazarladığı bu üç C.D., Türk müziğini bir tutku halinde seven herkesin, yürek tellerini titreten sesler ve bestelerle dolu..

C.D''lerden biri büyük yorumcu ve besteci "Alaeddin Yavaşça-2001".. Bu diskte, inanılmaz lezzetler var.. Yavaşça yorumuyla, Sadettin Kaynak''ın Isfahan şarkısı "Fariğ olmam"da, Yavaşça''nın "Kimseyi böyle perişan etme"si de (Hicaz), yine Yavaşça''nın "Kurdu meclis aşıkan"ı da bulunmakta..

İkinci C.D., "gerçek usta" İnci Çayırlı''nın.. Neler yok ki bu C.D''de?..

Selahattin İçli''nin "Bir gülü öptüm"ü, "Bir sabah bakacaksın ki bir tanem"i, Şekerci Cemil Bey''in "Bir nigah et"i, Lemi Atlı''nın "Severim her güzeli"si ve pekçok eser var.

Üçüncü C.D. ise, çalışkan sanatçı Melihat Gülses''in.. Gülses''in usta ve duygulu yorumundan, Osman Nihat Akın''ın "Yaşlı gözlerimi kuruttum"unu dinliyorsunuz.. Ve özlemle andığımız Cinuçen Tanrıkorur''un "Şavkıması sona doğru yolların"ı veya "Narçiçeğim günaydım"ı çıkıyor karşınıza..

Bu üç C.D''yi, dinlemeye doyamıyorum açıkçası..