Savcı Talat Şalk Şalk tov yapıyor!

Benzetme, Leman yazarı Vedat Özdemiroğlu''na aittir... Yılmaz-Şalk kavgasının uç verdiği günlerde, dayanamamış, Mesut Yılmaz''ın ağzından "Talat Şalk, Şalk tov yapıyor..." diye espriyi patlatmıştı.

Beyaz Enerji İddianamesi müellifi Talat Şalk''ın işi yüzüne gözüne bulaştırdığı vakıa.

Önce bütün yolların Enerji Bakanı Cumhur Ersümer''e çıkması sağlanmış, sonra DGM Başsavcısı Cevdet Volkan''ın riyasetinde Ersümer''siz bir metinde karar kılınmış, ardından tekrar Ersümer ve nihayetinde ANAP''a yönelik "rüşvet" suçlamaları...

İddianame, Yılmaz''a göre Türkiye''nin enerji politikalarını tartışıyordu ve tamamen "siyasî" bir metindi.

Karşılıklı suçlamalarla tartışma büyüdü...

Bir Şalk...

Bir Yılmaz...

Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk de, arada, görüntüye eşlik ediyordu.

Şalk''a göre Yılmaz yargıyı baskı altına almaya çalışıyordu.

Yılmaz''a göre ise Şalk bir hukuk adamı gibi değil, ANAP''ı yoketmeye çalışan "özel bir görevli" gibi davranıyordu.

Savcının, "Sayın Yılmaz''ın tavrı siyasi ahlakla bağdaşmıyor" sözlerinden sonra Yılmaz''dan zehir zemberek bir açıklama geldi:

"ANAP''a açıktan beş dolar bile verilmişse, savcıya düşen ileri geri konuşmak değil, kapatma davası açmaktır. Savcının hırçınlığı gösteriyor ki, sağduyusunu ve sinirlerini kaybetmiştir. Bu savcı şu andan itibaren sadece taraftır, bize karşı taraftır. Ama biz ANAP''ız. Karşımızdaki savcı da olsa, başka birisi de olsa, eğer arkasında adalet yok ise biz onun karşısındayız."

Özdemiroğlu''nun hoşgörüsüne sığınarak düzeltmek istiyorum.

Bence "Şalk tov" yapan savcı değil.

Mesut Yılmaz...

Hazret, "statüko"yla savaştığını, Türkiye''deki güç oligarşisini (medya-sermaye-bürokrasi üçgenini) deşifre ettiğini söylüyor ama, geçmişte partisine iktidar yolunu açan "postmodern darbe süreci"ni alkışlamayı "görev" saymıştı.

Alkışladığı sürecin, "bumerang" örneğinde olduğu gibi, bir gün dönüp kendisini vuracağını hesap edemediği için de, "sessiz sinema" oynamayı tercih etmişti.

Yılmaz, en çok fırça yemiş, en çok hırpalanmış, en çok muaheze edilmiş Başbakan olarak tarihe geçti.

27 Temmuz 1997, 20 Mart 1998, 27 Mart 1998 ve 6 Temmuz 1998 muhtıraları, Yılmaz''a karşı verildi.

Bir zamanlar, "Ben kimseye irticayla mücadele görevi vermedim; dayatma olacaksa, ben dayatırım..." diye aslanlar gibi kükrüyordu.

Daha sonra, ülkeyi 28 Şubat iklimine mahkum eden komutanı (İsmail Hakkı Karadayı) üstün hizmet madalyasıyla ödüllendirdi, "Bu madalyayı vermek benim hükümetime nasip oldu" diyerek bir de övünç payı çıkardı.

Son günlerde söyledikleri pek yenilir yutulur şeyler değil aslında; bugüne kadar, devlete yönelik bu belağatta (hatta bu sertlikte) bir eleştiri yapılmamıştı.

Ama, her şeraitte tercihini "siyaset"ten yana kullanan fakir bile artık ona inanmıyor, güvenmiyor, söylediklerini kayda değer bulmuyor.