"İhtiyar ikili"nin yorgun Türkiyesi

Yeni bir normalleşme ve uzlaşma döneminin başlangıcı olması için, 18 Nisan seçimlerini umutla beklemiştik. Oysa şimdi görüyoruz ki, Türkiye geçtiğimiz dönemden daha tehlikeli bir kaos dönemine giriyor. Çünkü siyaset yapmanın doğal şartları ve demokratik uzlaşma yolları hızla dinamitleniyor. 28 Şubat''ta başlayan hukukun siyasallaşması, yeni dönemde de bizzat devletin tepesindekiler tarafından daha vahim bir şekilde teşvik ediliyor.

18 Nisan seçimleri sonrasında yaşadıklarımız gösterdi ki, Demirel ve Ecevit bu ülkede barışın ve uzlaşmanın önündeki en büyük engeli oluşturmaktadırlar. Devletin tepesindeki bu iki adamın, 2 Mayıs itibariyle başlattığı hukuk cinayetleri ve buram buram diktatöryal özlem kokan keyfi davranışları, Türkiye''yi hızla "kapalı rejimleri" çağrıştıran bir fotoğrafın içine yerleştiriyor.

18 Nisan''dan bu yana yaşadığımız süreci iyi analiz ettiğimizde, dünyanın hiçbir demokratik ülkesinde böyle akıllara zarar verecek, hukukun pervasızca katledildiği uygulamaların olmadığı rahatlıkla görülecektir.

Bir Başbakan düşünün ki, seçim sonrası henüz daha yemin bile etmediği parlamentoda, kendisi gibi milletin özgür iradesiyle seçilen başörtülü bir milletvekili için, "Bu hanımefendiye haddini bildirin" diyerek bir linç hareketinin kıvılcımını ateşlemekten çekinmemektedir.

Açık konuşalım, bunun adı bölücülüktür. Aynı zamanda, sonucu o milletvekilini fiili olarak ortadan kaldırmaya kadar varabilecek bir şiddeti teşvik etmektir. Nitekim, ''80 öncesinde aynı Sayın Başbakan ve yönettiği partisi buna benzer ve daha vahim vukuatlarla bu ülkeye büyük acılar çektirmişti. Belli ki Sayın Başbakan, hiç değişmeyen o hırçın üslubuyla Türkiye''ye yine aynı acıları yaşatmaya devam edecek.

Ve bir Cumhurbaşkanı düşünün ki, milyonların oylarıyla seçilen başörtülü bir milletvekilinin Meclis''e gelişi için, "Bütün bunlar, aslında provokatörlüktür, tahriktir. Yani, bu tip ajan provokatörler çok görülmüştür, bu da onlardan birisidir" diyerek, hem "hukuk devleti" ilkelerini hem de milyonların iradesini hiçe sayabilmektedir.

İşte 1980 öncesinin de mimarı olan bu "ihtiyar ikili"nin hukuku bypass ederek başlattığı siyasi hareket meyvesini vermiş ve bir milletvekilinin vatandaşlığı kaybettirilmiştir.

Ne acıdır ki, korkunç bir siyasetsizliğin içinde çırpınan Türkiye, bu ihtiyar ikilinin kaprislerinin mahkumu, hatta mağduru durumundadır. 21. yüzyıla adım attığmız şu günlerde, bu mağduriyetten kolay kurtulacağa da benzemiyor. Baksanıza, hangi partinin nerede duracağını, milletvekillerinin parlamentoya ne şekilde girip giremeyeceğini, hangi partilerin ne şartlarda koalisyon kuracağını bile siyasetin doğal iradesi değil, bu ikilinin keyfi iradeleri belirliyor.

Ecevit-Demirel ikilisinin oluşturduğu kaotik iklim, Türk siyasetinin bugününü yaralamakla kalmıyor, siyasi partilerin geleceğe dönük kendi içlerinde yaşamaları gereken değişim ve dönüşüm imkanlarının da önünü kapatıyor.

Peki Türkiye, parlamentosunda bir milletvekiline gerektiğinde kendisine "haddini bildirecek", "üstün bir otorite"nin ima edildiği, yine Cumhurbaşkanı''nın demokratik hukuk devleti anlayışına aykırı olarak milletvekillerini provokatörlükle suçlayabildiği "örtülü bürokratik diktatörlük" görüntüsüyle nereye gidecek?

Çağdaş demokratik bir dünyaya gitmeyeceği kesin.