Az kaldı kutlu olacaktı

Az kaldı 29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olacaktı. Hakikaten az kaldı, çok az...

Şayet devlet-millet birlikte kutlayabilseydik.

İktidar ile muhalefet ayrı düşmeseydi.

Cumhuriyetin ortak değerimiz olduğunu anlasaydık.

Herkes bir yana çekmeseydi.

Bölünmeseydik.

Cumhur, bütünlüğünü koruyabilseydi.

Yürünecekse kol kola yürüseydik, durulacak yerde dursaydık.

İstiklâl Marşı söyleneceği zaman hep birlikte söyleseydik.

O zaman kutlu olacaktı.

Böyle olmadı.

Seneye doksanıncı yıldönümü.

Kısmetse, yaşar da görürsek, bayramda olsun bir arada bulunabilmeyi öğrenmek görevimizdir.

*

Yollar nasıldı gördünüz.

Milyonlarca insan Kurban Bayramı için yollara düştü.

Yine kazalar oldu.

Önceki yıllara nazaran kaza sayısı azalsa da yolculuk yapmayı tam anlamıyla öğrenemedik.

Yalnız bizim acelemiz var gibi davrandık.

Bayrama yetişecek, bayramdan dönecek olan bizden başka kimse yok gibi düşündük.

Diğerlerini düpedüz enayi yerine koyduk.

Peş peşe dizilmiş araçlar adım adım ilerlemeye çalışırken, bir tek biz uyanık çıktık ve en sağdaki emniyet şeridinden gittik.

Uyanık olduk.

Her yerde polisler yoktu, bastık gittik.

Kanunları çiğnediğimizi kavrayamadık.

Ondan daha mühimi hak yediğimizin farkına varamadık.

Haksızlık etmeyi hakkımız sandık.

Bir tek, diğerlerine yani kendi şeridinden gidenlere nanik yapmadığımız kaldı.

*

Kurbanlıklara yapılan eziyetler ise söze gelmeyecek kadar çirkin.

Bakmaya yürek dayanmıyor.

Kaçan hayvanları yakalamaya çalışanların taktikleri insanlık adına utanç vericiydi.

Hayvanı zaptetmeyi bilmiyoruz, götürmeyi bilmiyoruz, kaçınca yakalamayı bilmiyoruz.

Kement atma kursları açılmalı, galiba başka yolu yok.

Kovboylar gibi kement atmaktan önce öğrenmemiz gereken bir şey var...

Tek kelimeyle ifade etmek gerekirse şöyle söyleyebiliriz: İnsanlık.

*

Kurbanlık hayvan, zaptetmeyi bilmeyenlerin elinden kaçtığı için sahipleri fena halde sinirlenmiş.

Hayvan kaçmaktan yorulmuş, peşindekiler kovalamaktan.

Bir ibadet çabası içinde olduğunu unutmuşlar, öfkeye kapılmışlar.

İçlerindeki canavar uyanmış...

Gözü dönmüş bir matadora dönmüş hepsi.

Hayvanı düşman gibi görmeye başlamışlar.

Böyle ibadet olur mu?

*

Kaçıp da bir köşeye sıkışan hayvanlara silahla ateş edenler oldu.

Bıçakla ayaklarını kesenler gördük.

Zavallı hayvan yere yığıldı.

Sonra da kurban ettiler.

İbadetin içine işkenceyi dâhil ettiler.

Allah kabul etsin diyebilir miyiz?

Vicdanların kabul etmediğini, Cenab-ı Hakk nasıl kabul etsin?