Demokrasimiz, çok teminatlı Hürmüz

Anıtkabir''deki özel defteri inceleyebilirseniz, oradaki sayfalarda sık sık "Demokrasimizin teminatı" olarak Türk Silahlı Kuvvetleri''nin zikredildiğini görürsünüz.

Geçen Ağustos ayında Yüksek Askerî Şûra toplantısı öncesi Başbakan Erdoğan da o deftere "Kahraman Türk Silahlı Kuvvetlerimiz, demokrasimizin en büyük teminatlarından biri olmaya devam ediyor" yazmıştı.

Ordu demokrasinin teminatı...

Bağımsız yargı demokrasinin teminatı...

Halk iradesinin tecelli ettiği TBMM demokrasinin teminatı...

Emniyet teşkilatı demokrasinin teminatı...

Hükümet demokrasinin teminatı...

Eğitim camiası demokrasinin teminatı...

Bir rivayete göre bizzat halk da demokrasinin teminatı...

Böyle bakınca açıkça görülüyor ki demokrasimiz, çok teminatlı Hürmüz olmuş.

Bu kadar fazla teminat olmasına rağmen, demokrasi gelişmemiş, geri kalmış maalesef.

İlkel ölçüler içinde, eski çerçeveler sınırında varlığını sürdürmeye devam etmiş.

Ancak vaziyeti idare etmekle yetinmiş.

Yoksa niye Başbakan Erdoğan, "İleri demokrasinin ayak sesleri" olarak nitelesin, millet iradesini hiçe sayarak darbe planlayanların yargılanmasını?

Şimdilik ayak seslerini duyuyoruz, ileride kendisiyle de müşerref oluruz kısmetse.

Lakin daha epey yolumuz var gibi görünüyor.

Mezrada bir adam, gelin etmek istediği kızı başka birine (ki o sevdiği genç oluyor) kaçınca, eline silahı alıp onların peşine düşüyor...

Gece gündüz iz sürüp yakaladığında, dağlarda silah sesleri yankılanıyor.

Kızını vuran adam teslim olunca ağzından çıkan kelimeler pek tanıdık: "Töremiz böyle."

Geleneğe göre, adam kızını kime vermek isterse, kız onunla evlenmek zorundaymış.

Aksi halde sonu ölüm.

Asırlardır devam eden bu gelenek yüzünden kaç kız, babası, ağabeyi, amcası veya kardeşi tarafından vuruldu, toprağa gömüldü, asıldı?

Saymaya kimsenin gücü yetmez.

Ve hep bu işin yanlışlığı vurgulanır usanmadan.

Gazetelerde işlenir bu konu, televizyonlarda işlenir, radyolarda işlenir...

Din adamları anlatır, eğitimciler anlatır, güvenlikçiler anlatır, siyasiler anlatır, savcılar yargıçlar anlatır...

Suçluyu savunan avukatlar bile işin yanlışlığına temas etmeden söze başlayamazlar.

Gelenek denen, töre denen şeyler her zaman doğru ve düzgün olmayabiliyor demek.

Yanlışa sevk edebiliyor insanı bazen.

Mahkemede yargılanan kişi, yanlışlığı kabul etse bile "Ne yapalım, töremiz bu" deyip boynunu büküyor.

Darbe yapmayı gelenek zanneden zihniyetin, ne farkı var mezrada kızını vuran adamdan?

Üstelik o adam bir kişiyi vurup öldürmekle bir aileyi sıkıntıya sokuyor...

Darbeci ise bütün milletin kaderiyle oynuyor, hepimize zarar veriyor.

Demokrasiye, ekonomiye ve her şeye...

Üstelik "teminatıyım" diyerek yapıyor bunu.

Sevsinler öyle teminatı.