Gitti ağaçlar gitti

Boğaz"a yapılacak yeni köprü ve bağlantı yolları için kesilecek ağaçları dert edinmiş gibi görünenlere rastlıyoruz.

Öyle görüntü veriyor, o ağaçlar üzerine acıklı tonda konuşuyorlar.

Bir ağıt yakmadıkları kaldı.

"Aman ağaç canım ağaç, başım açıktır karnım aç

Söktüler seni yerinden, vurdular beni derinden…"

*

Sanki ağaç kesmeden yol yapmak mümkün de…

Berikiler sırf kötü niyetten dolayı aykırı davranıyorlar.

Berikiler dediğim, memleketin her tarafına yollar yapmak, köprüler inşa etmek için kolları sıvamış olanlar.

O gözü dönmüş olan kötü niyetli kişiler, yaniciğim yöneticiler, gözlerine nereyi kestirirlerse, oraya dozer denen canavarlarla saldırıyorlar.

*

"Yeşil düşmanı bunlar, yeşil…"

Vallahi bu sözü kulaklarımla duydum.

Kronik solcu bir tanıdıktan.

Tedavisi mümkün olmayan cinsi.

Üç gün geçmedi, bu ülke, dünyada en fazla ağaç diken ülke olarak birinci ilan edildi ve ödül aldı.

*

Yol ve köprü inşa etmek için kesilen ağaçlara taziye çadırı kurmaya kalkanlar, kendi oturdukları binaların oraya dikilmeden önce kaç ağaç kesildiğini bilmezler.

Merak edip sormamışlardır bile.

İşyerleri hakeza.

*

Sokaklara kaldırım taşları döşenir.

İrili ufaklı taşların altında her yerde olduğu gibi karınca yuvaları vardır.

Zavallı karıncalar, o taşların aralarından yol bulup kendilerine delik açar, kumları yığıp gün yüzüne çıkarlar.

Asfalt döşenen yerlerde ise ne durumdadırlar, bilinmez.

Herhalde uğraşır, didinir fakat bir türlü çıkış yeri bulamazlar.

Kaldırım taşları arasında minik kum yığınları gördüğümde ışığa kavuşabilen karıncalar adına sevinirim.

Fakat karıncalar zor durumda kalacak diye kaldırımlara taş döşenmesine karşı çıkmak, caddelere asfalt dökülmesine itiraz etmek aklıma gelmez.

Çevreci görünümlüler bu konuda ne düşünür, onu da bilmem.

*

Gazetelerde malûm, her sayfanın bir editörü vardır.

Şöyle bir hadise hatırlıyorum:

Yönetici, bir haber tutuşturmuş editörün eline.

"Bu haber senin sayfada yer alsın."

Sayfa hazırlanmış, bitmiş, baskıya yetişmek üzereyken tam sayfa ilan gelmiş.

Gazete yöneticisi ertesi gün editöre haber ne oldu diye sormaz mı?

"Ne oldu bizim haber? Girmedin mi?"

"Girdik" der editör.

"Hani nerede?"

"Son anda tam sayfa ilan geldi, herhalde bizim haber ilanın altında kaldı."

İşin daha garip yanı, gelen ilan o yöneticinin imzasıyla sayfaya konuluyor.

Attığı imzayı unutmuş muhtemelen.

*

Önemli addedilen hatır haberinin ilan altında kalması gibi, ağaçlar da geçen yolların altında kalıyor.

Lâkin herkes farkında ki yakın bölgelere kesilen ağaçların on katı, yüz katı kadar ağaç dikilmekte.

Maksat yeşillik olsun.

Çakma çevreci durumundakilerin de yaklaşımı aynı.

Maksat yeşillik olsun!

Bal gibi biliyorlar fazlasıyla ağaç dikildiğini.

O her şeye itiraz etmeyi meslek edinenlere sorsanız kendilerinin hayatta kaç ağaç diktiklerini, fıkra gibi cevaplar alırsınız. (Şayet doğru konuşurlarsa.)