Ha

Erzurum''da bir ilkokulda öğretmen sormuş: “Hacim nedir?” Parmak kaldıran çocuklardan biri tereddütsüz cevap vermiş: “Kâbe''ye gidip gelen kişiye ''hacim'' denir.”

Çocuk haklı. Hangi bağlamda sorulduğu önemli… Nitekim şive denen bir şey var memlekette.

Rehberimiz de bize dedi ki: “Umresini tamamlayan kişi yarım hacı sayılır.” İşte aynen böyle söyledi.

Şimdi biz, umreye gidip gelmiş kafa dengi bir grup arkadaş olarak, ne şekilde hitap edilmeyi hak ediyoruz? Yani bu durumda bize ne diyecek çevremizdeki eş dost?

Sözelciler “Yarım hacı”… Sayısalcılar “_ hacı” mı diyecekler? Yoksa kısaca “Ha” dense kurtarır mı?

Onu daha önce de çok söyleyen olmuştu zaten.

Kimi zaman birine bir şey söylersin, öteki “Ha” der. Söylemezsin, yine “Ha”.

Sonunda çoğunlukla soru işareti de vardır ha!

İşaretle anlatmaya çalışsan da aynı, ima yoluna başvursan da.

İnsanların size “Ha” demesi için, umreye gitmeniz şart koşulamaz.

(Şart kelimesinden hoşlanmayan zevat, koşulu tercih etsin ve koşul koşulamaz desin.)

Mekke''de Ecyad Kalesi''nin yerine yapılan oteli gördük…

Kâbe civarındaki dağların gece gündüz demeden aralıksız çalışılarak dozerler ve kamyonlarla eritildiğini de.

O kaleyi yapan Osmanlı erlerinin, inşaat sırasında “Burada dünya kelâmı etmek olmaz” kararına varıp, “Taş ver, tuğla getir, harç bitti” gibi sözleri bile şifrelendirerek, mesela “Allahuekber, Suphanallah, Elhamdülillah” şeklinde konuştuklarını öğrendik.

Medine''de Hicaz Demiryolu''nun son istasyonuna selâm çaktık…

Sultan Abdülhamit''in demiryolunun son bölümündeki rayları keçe ile kaplattığını hatırlayıp ceddimize rahmet okuduk.

Hatırımızda çok şeyler birikti, notlarımız pek fazla. Hepsini yazmaya kalksak epey uzun sürer. Sonra da bakarsınız, hayattan kopmakla suçlanırız.

Hiç belli olmaz, “Gündemde neler var, adam tutturmuş hep aynı şeyleri yazıyor” diyen de çıkabilir.

Gerçi onlara göre hareket edecek değiliz, herkes istediğini söyleyebilir fakat tadında da bırakmak lâzım.

Amcamızın biri, ihram konusunu tam anlamamış. “Baş açık, yalın ayak” olunacağı da, dikişsiz kıyafet gerektiği de söylenmesine rağmen, başındaki takkeyle çıkmış otelden.

Görür görmez takkeyi çıkarması hatırlatılmış fakat adam hayatı boyunca taşımış onu başında. Bütün ibadetlerini takkeyle yapmış.

“Olmaz öyle şey demiş, takkesiz ibadet mi olurmuş!”

“Mümkünatı yok amca” demişler, o da tekrar etmiş aynı sözü, yankı yapmış.

Ve rehberi terslemiş. “Sen de Yaşar Nuri gibi konuşma karşımda” diye çıkışmış. “Sen git de hocan gelsin” demiş.

Oradan geçmekte olan Diyanet görevlisi hocayı çağırmışlar, o da aynı şeyi söyleyince amca yine taviz vermemiş, “Sen de onlardansın” demiş.

“Bak” demişler “şu koca meydanda senden başka bir Allah''ın kulu var mı başı külahlı?”

Bakmış ve “Bana ne” diye cevaplamış.

“Bu kadar insanın arasında bir sen mi doğru biliyorsun, bir sen mi Müslümansın” demişler, inadı devam ettirmiş.

O sırada karısı gelmiş. Durumu anlatmışlar. “Yenge, vaziyet böyle böyle.”

Kadın kaşlarını çatmış ve sertçe “Çıkar onu başından” demiş… O anda her şey sütliman olmuş. Amca takkeyi çıkartıp bırakmış kenara.

Uzattık lâkin fena da olmadı ha!