Hayat böyle işte

Bir yanda sevinç, bir yanda keder... Yarın Tayyip Erdoğan dört aylık zorunlu tatilini bitirip İstanbul''a dönüyor. Karşılayıp, "Hoşgeldin Başkan" diyeceğiz. Bakalım, o bizi "hoş" bulacak mı?..

Öte yandan, değerli sanatçımız Erol Büyükburç''un sevgili kızı Ajlan Büyükburç''u trafik kazasında kaybettiği haberini aldık. 60''ların efsane sanatçısıydı Erol Büyükburç. Kızı Ajlan da onun yolunda ilerleyen, efsane olmaya aday biriydi. Daha birkaç ay önce özel bir toplantıda dinlemiştim ikisini. Ajlan piyano çaldı, babası söyledi. 60''lardan günümüze doğru uzanan nefis bir müzik ziyafetiydi.

Allah kimseye evlat acısı vermesin diye boşuna söylemezler. Bilen bilir, çok zor, çok büyük acı... Genç yaşta kızını trafik kazasında kaybeden sevgili Erol Büyükburç''a sabır dilemekten başka bir şey gelmiyor elimizden. Erol abi kızını kaybetti, Türkiye ise bir büyük sanatçısını. Büyük bir burçtu gerçekten. Mekanı cennet olsun.

Yeni bir gazete yayın hayatına başladı. "İstanbul''daki Anadolu" gazetesinin yayın periyodu 15 gün. İlk sayısında "Anadolu İstanbul''a taşındı" manşetiyle okurlarına seslenen gazete, -yaygın söylenişiyle- göç olgusunu işliyor.

İstanbul''un nüfusuna her saat 45-46 kişi ekleniyor. İstanbul her sene, 300-400 bin göç alıyor. Bu da, her yıl bir Eskişehir nüfusunun İstanbul''a eklenmesi demek.

Anadolu''nun çeşitli illerinden gelen bu insanların birçok problemleri de beraberinde şehre taşıdığı tartışıldı bugüne kadar. Büyükşehirlere, özellikle İstanbul''a göçün durdurulması içinçeşitli önlemlerin alınması gündeme geldi. Ama göçün bir boyutu, hem de çok önemli bir boyutu hep ihmal edildi:

"Göç, ekonomik imkanlarla nüfus arasında denge sağlayan, insanların kabiliyet ve ihtisaslarından en etkin biçimde faydalanmayı mümkün kılan, kişilerin sosyal, kültürel, psikolojik arzularını tatmine imkan veren olumlu bir mekanizmadır."

Bu sözler, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Sosyal Antropoloji Bölüm Başkanı Prof. Dr. Taylan Akkayan''a ait.

Araştırmacılar, Türkiye''de göçün başlangıcı olarak 1950''yi temel alıyor. Bunun sebepleri arasında 1950 öncesi ile ilgili somut bilgilerin elde edilememesi de var.

Bugün artık, İstanbul''un yüzde 85.3''ü Anadolulu.

Tütünün mavi dumanına muhtacım

Arkadaşımın külüne

Sevgi sözcükleri mırıldanacağım

Sehere ulaşan çalı gülüne

Ağabeyimden bana kalmış

El yapımı oyuncaklarla uyurdum

Geceleyin üstüm açık uyurdum

Eskiyen hayatlar meğer masalmış

Sonra sen tut aya uzun uzun bak

Ayak parmaklarının üstünde hem de

Tam o sırada sökmez mi şafak

Korkudan şafak atmaz mı bende

İşittirecek bir haberim yok belleğimde

Sesimin tınısına düşük tutmuşum

Acılar tadarak yükseldiğimde

Adımın tüm harflerini unutmuşum