İftar

Gazetelerde uzun uzun yeraldı. Bazı meşhur yerlerde iftar yapmanın bedeli pek de fazla değil.

Liste Şöyle:

Ahırkapı Lokantasında bir iftar, 6 milyon lira.

Armada Sera''da 7 milyon.

The Marmara''da 9.4 milyon.

Çırağan Sarayı''nda 16 milyon.

Holiday İnn''de 13 milyon.

Dedeman''da 9 milyon.

Divan''da 11 milyon...

Bu liste daha da uzuyor.

Mevlâ, deprem bölgesinde, kuru ekmek ve üç zeytinle iftarını açanlara yardım etsin.

Topkapı''da otobüs bekliyorum. Beklerken bir grup turist yanıma yaklaştı. Yarım yamalak bir İngilizce''yle dertlerini sordum.

"Malatya''ya gitmek istiyoruz, nasıl gideriz" dediler.

Elimden geldiğince tarif ettim ve "Niçin gitmek istiyorsunuz Malatya''ya, neyi görmek istiyorsunuz. Yoksa kayısı mı?" dedim. "Nooo, noo" diyerek devam ettiler:

"Malatya''nın otomatik döviz hesabı varmış. Methini ta bizim oralardan duyduk. Onu görmeye gidiyoruz! Hem gelmişken bir hesap açtıralım dedik!" (Karga)

Adam, tutmuş kızı saçlarından sürüyor. "Özgürlük için elele zinciri" böylelikle "Sürüklenmek için elele zinciri"ne dönüyor. İnsanda yorum yapacak ne hal kalıyor ne de keyif!

Bursa''nın "Işıklar" semtinde, adını o semtten alan bir askerî lise vardır. Işıklar Askerî Lisesi. O semte "Işıklar" isminin verilmesinin de güzel bir hikâyesi vardır. Hikâyeyi bir başka güne bırakalım ve bugün Işıklar Marşı''na yer verelim istedik. (Günün şiiri yerine kabul edin.) Biliyorsunuz, her askerî okulun bir marşı vardır. İşte bu da, Işıklar Marşı.

Yağdıkça bu irfan ocağında bize nurlar

İman taşıyan kalplerimiz azimle çarpar

Âtî için her sinede bir şanlı emel var

Feyzi ile bütün ülkeye şan verdi IŞIKLAR

Hepimizde vatan sevgisi

Yurt sevgisi vardır

Her geçtiğimiz yolda

Terakki izi vardır

Yusuf Adıgüzel, geçen akşam Bakırköy''de dolaşırken rastladıklarını anlatıyor...

Saat akşamın 8''i filandı. Bakırköy''ün merkezi hep kalabalıktır ama sokakta onlarca insanı meraklı gözlerle yukarıya bakarken görmek ve itfaiye aracının da gelmiş olması beni de meraklandırdı. Ben de kalabalığın arasına karışıp ilgi odağı binaya bakmaya başladım. İtfaiye gelmişti ama binada yangın emaresi yoktu, duman filan çıkmıyordu. Kalabalıktan kimileri vah vah neden intihar etmek istiyor acaba? Çok da gençmiş vs türünden konuşmalar duyuluyordu. İtfaiye merdiveni binanın 5. katına uzandı ve vatandaşların alkış sesleri arasında pencerede bekleyen genci aşağıya indirdi. Arkadaş son derece soğukkanlı bir şekilde itfaiyecilere teşekkür etti. Dikkatli bakınca yangın merdiveni ile inen gencin Dünya gazetesi muhabirlerinden Rahim Ak olduğu farkettim. O da beni görerek yanıma geldi. "Ne oldu?" diye sormaya kalmadan kendisi anlatmaya başladı: Yahu sorma. İçerde haber yazıyordum. Zamanın nasıl geçtiğini anlamamışım. Han saat 7''de kapanıyor. İndim aşağıya kapılar kilitlenmiş. İçeride mahsur kaldım. Yarım saattir orayı burayı arıyorum. Hanı açacak birini bulamadım. En sonunda itfaiyeyi aradım. Sağolsunlar gelip indirdiler.