İleride kaza olmuş

İleride kaza olmuş, yol tıkanmış. İlerleyebilirsen ilerle. Usta şoförle aceminin eşitlendiği bir duraklama.

Kornalar, zurnalar birbirine karışıyor.

Herkesin acelesi var fakat kimse kıpırdayamıyor.

Sola dönüşün bile yasak olduğu yerden, geri dönüş yaparak kurtulmak isteyenler, geliş yönünü de kapatmayı becerebildiler.

Helal olsun!

Acı acı bağıran cankurtaran sirenleri, hem sinir katsayısını yükseltiyor, hem de üzüntüye sevk ediyor insanı.

Bu nasıl şehir, bu nasıl trafik!

Cankurtarana yol vermekten bile aciz durumdayız.

İçindeki yaralıysa can kaybından ölecek; hamileyse bebek doğacak.

Nüfus cüzdanına doğum yeri olarak yolun adı yazılmalı.

Bebeğin adı da ''Trafik'' olsun.

Yahut ''Trajik''.

Cankurtaran kaldırıma çıkarak, yol vermeyen araçlara sürtünme riskini göze alarak, tramvay yoluna girerek ilerleme çabasında.

On dakikada aldığı yol, bir arpa boyundan biraz fazlası.

İki saate yaklaşan beklemeden sonra yol açıldı, adım adım ilerlemeye başladık.

Kaza nerede oldu, kim kime çarptı, kim öldü, kim kaldı, bilmiyoruz.

Yetişebilirsek akşam haberlerinden öğreniriz.

Sinirler gergin.

Kimse çatmasa iyi olur.

Ne çare, arkadaki minibüs şoförü, bütün yolun kendisine ait olduğunu sananlardan.

Arkamızda bir metre, önümüzde bir metre mesafe olduğu halde ha bire korna çalıyor.

Bütün araçlar sağa sola kaçıp ona yol verse rahatlayacak.

Solumuzdaysa bir başka minibüs var.

Hiç bakmadan, aniden direksiyonu kırınca önümüze girdi.

Durmasak bindireceğiz.

Arkadakiyse bu sefer, niye onun girmesine müsaade ediyorsun makamından korna çalmaya başladı.

Az gittik, kırmızı ışık yandı.

İster istemez durduk.

Bizim aslan minibüs yine durmadan korna çalıyor.

Kırmızıda geçmemizi istiyor.

Kırmızıda geçmemizi istemesinin sebebi şu:

Kavşak öbür taraftakilerin hatalı davranması yüzünden tıkanmış... Önümüz boş görünüyor. Kırmızı yansa bile aldırma geç, sonra da biz geçelim, uzun süre bekledik nasılsa!

Şeytan diyor ki in aşağı, ne diyorsun sen diye giriş, Saddam gibi bayramı göremesin!

Şeytanın dediğiyle amel etseydik, şimdi ikimizden biri mezarda, diğeri hapiste olurdu.

Ya kulak üstüne levye yemekten, ya da iki kaşın arasına kurşun.

Neyse ki sabretmeyi bildik.

Şükürler olsun.

Radyoda trafikte olanlar için şarkılar çalınıyor.

Bu tür olaylar kırk yılda bir olmuyor efendiler.

Her gün yaşanıyor.

Sadece bir iki yerde değil, şehrin her tarafında.

Burası İstanbul.

Dünyanın trafik başkenti.