Orucu bozmayan keşkül

Bu öyle bir keşkül ki oruca hiç zararı dokunmaz. Aksine kuvvetlendirir, bir güzel sağlamlaştırır.

Yakın zamana kadar ''keşkül''ün dilimizde iki anlamı bulunuyordu.

Biri, yalnız dilimizi değil, damağımızı da tatlandıran bildiğimiz "pilav üstü keşkül".

Diğeri de gezici dervişlerin ve dilencilerin taşıdıkları çanak.

İki yıl kadar önce bu kelimeye yeni bir anlam daha eklendi.

Keşkül adıyla çıkmaya başlayan tasavvuf, kültür ve sanat dergisi ile oldu bu eklenme işi.

Mevsimlik bir dergi Keşkül, üç ayda bir çıkıyor.

"Sûfî gelenek ve hayat" üzerinde duruyor.

Tekkelerin kapatılması gerekli miydi, değil miydi; iyi mi oldu, kötü mü orasını ilim adamlarıyla bilim adamları tartışadursunlar.

Gözle görülen, kulakla duyulan, kısacası beş duyu ile açıkça fark edilen ve altıncısıyla da desteklenen durum odur ki, temeli asırlara dayanan kurumlar, bir gün çıkartılan kanunla ânîden yok olmuyor, "kaldırdım" demekle tamamen kalkmış sayılmıyor.

Olsaydı ve sayılsaydı, sosyoloji de iki seksen uzamış, yerle yeksan olmuştu zaten.

Siz hiçbir ilim/bilim dalının günlerden bir gün, boylu boyunca yere serildiğini gördünüz mü?

Gelelim Keşkül''ün tarifine.

Bayiden alınır yahut abone olunur, afiyetle okunur.

Elimizde bulunan 9. sayıda Süleyman Uludağ "Büyük Cihad", Kadir Özköse "Batının Sömürge Faaliyetleri Karşısında Afrika''daki Tarîkatların Varoluş Mücadelesi", Sezai Küçük "Mücâhidîn-i Mevleviyye Alayı", Rene Guenon "Savaş Metafiziği ve Sembolik Silahlar, İslâmın Kılıcı", Mim Kemal Öke "Tarihin Sonu? Geleceğe Dönüş", Leyla İpekçi "Tarkovski''de Savaş ve Kurban", M. Yusuf Günay "Mehter''in Tarih İçindeki Ritmi", Mehmet Fatih "Estağfirullah", İsmail Palakoğlu "Osman Hulûsi Efendi k.s.", Ö. Tuğrul İnançer "Mesnevî ve Hüsameddin Çelebi" gibi hepsini sayamadığımız yazılarla üç önemli röportaj yer alıyor.

Kenan Gürsoy, "Gönlümüzle bütün bir insanlığı kucaklamaya ihtiyacımız var" derken, Fuat Başar "Rüyalarınızda sanatınızı öğretirler size" diyerek bir sırrı paylaşıyor.

Bir diğer konuk Osman Sınav, sinemanın bir hâl sanatı olduğunu söylüyor.

Keşkül''den iki alıntı yapalım.

Fuat Başar: Kalem bizde çok ehemmiyetlidir. Öpülür, başa koyulur, belden aşağı taşınmaz. Yazı yazanlar kalemi, özel muhafazalarda saklar. Kalemi kötüye kullanmak yoktur. Mesela kalem kötüye kullanıldı, idam kararı verildi. O kalem kırılır. Kalemle yazdık yazdık... Kalem kısaldı artık elde tutulmuyor. Çöpe atmak yok! Kalemin yongalarını bile atmayız. Buna bile hürmet var. Bizde derler ki "Kalem yongalarını ayak altına alanlar fakirlikten kurtulamaz." O kalem yongaları biriktirilir, vefatında, gasl suyu ısıtılır. Bu birçok hattata nasip olmuştur.

Ö. Tuğrul İnançer: Sultan Ahmet Camiini yaptıran Sultan I. Ahmet Han, ki aynı zamanda Aziz Mahmut Hüdayi Hazretlerinin dervişidir, her gün sabahleyin bir kâğıda "Muhammed" diye yazar ve sarığının arasına iliştirirdi. Yani derdi ki: "Benim ululuğum taç sahibi olmakta değil, senin ism-i şerîfini her gün başımda taşımakladır Ya Resûlallah!"

Ve o Sultan Han "Resûlullah''ın kabrinin kandillerinde zeytinyağı yanmak lâyık değildir" deyip Türbe-i Resûlullah''a kandilde yakılmak için gül yağı vakfetmiştir.

(Keşkül: 0216.5303515)