Safranbolu"da bir seminer

Fakirin biri ölmüş, karnını yarmışlar, içinden “gelecek sene” çıkmış… Adamcağız umudunu bir sonraki seneye bırakmak zorunda kalırmış daima.

Çatıyı onaracak fakat mahsul iyi olmadığı için gelecek seneye…

Oğlanı everecek, mahsul iyi ama bu sene para etmediği için inşallah gelecek seneye…

Başka ne çıkacak karnından?

Adamın içinde yer etmiş artık.

Benim de Safranbolu ile olan maceram, biraz o fakirin hikâyesine benzer.

Etraflıca gezmeyi her seferinde erteler, bir çay içimi mola verdikten sonra “Buraya özel olarak gelmeli” kararı ile yola devam ederdik.

Hayran kalarak, ne kadar etkileyici olduğunu görerek üstelik.

Basın Yayın Genel Müdürlüğü''nden “Yerel Medya Semineri” için davet gelince ve mekân olarak da Safranbolu bildirilince, hiç tereddüt etmeden kabul ettim.

Çanta – bavul hazırlığına hemen başlamıştım ki o arada sevgili arkadaşımız, ağabeyimiz gazeteci Nusret Özcan''ı kaybettik.

Aceleyle aramızdan ayrıldı ve çok daha güzel bir yere gitti.

Biz de kalktık, buraya geldik.

Dünya miras listesinde yer alan Safranbolu''ya.

İki gün süren yoğun programda, yerel medya mensuplarının sorunları ele alındı, çözüm yolları tartışıldı.

Konuşmalar, konuşmalar, konuşmalar yapıldı.

Karabük Valiliği ve Safranbolulular''ın misafirperverliği kaleme gelmez.

Epeyce teşekkür borçlandık.

Buradan bir kötü haber; yakın bir yerde çıkan orman yangını…

İyi haberse, seminer sırasında açılan fotoğraf sergisi sırasında geldi.

Safranbolu''da yerel medya arşivlerindeki fotoğrafların sergilendiği salonda, bir vatandaş 45 yıl önce kaybettiği annesinin fotoğrafına rastlamıştı.

Seminer sonunda o fotoğraf kendisine hediye edildi.

Yılmaz Kavuşturucu, rahmetli anneciğinin, evleri önünde çekilmiş fotoğrafını alırken, hepimizi duygulandırdı.

Seminer programı yoğun olduğu için Safranbolu''yu maalesef yine doyasıya gezemedik.

Hâlbuki her sokağını adımlamak gerekir.

Ve tarihi solumak…

İnşallah bir dahaki sefere…

Fakirin hesabı bize aykırı gelmez.