Saltıns...

- Müthiş bir gösteri var. Çok iyi hazırlanmış. Gitmeyi düşünür müsün?

- Ne gösterisi?

- Saltıns of dı dens.

- Bir daha söyle.

- Saltıns of dı dens.

- Bir daha...

- Saltıns of dı dens.

- Ben de senin!

- Yahu niye böyle söylüyorsun! Derviş bile eşini taktı koluna seyretmeye gitti gösteriyi.

- Arkadaş, Derviş''e uyarsa uyar, bize uymaz! Var mı diyeceğin?

- Niye uymaz?

- Bak şimdi... Gösteri güzel olabilir, hiç umurumda değil. O ismi verdikten sonra!..

Anadolu''nun tozlu yollarında

Kemal Derviş, Anadolu turnesine çıkıyor. Şehir şehir dolaşıp programı anlatacakmış. Bunun, siyasete ısınma turları gibi algılanmasını da istemiyor.

''Yenge'' de geldi ya Amerika''dan, şimdi onunla birlikte kalabalıklara el sallamanın keyfi başka olur!

- El salla, kol salla... Sağ gösterip, sol salla...

* * *

Bir itirazımız yok. Canı nasıl isterse öyle davranır, karışmayız. Dahası, haddimizi biliriz.

Halkın sevgisini hissetmek isteyecektir. Salonların ve meydanların, kendisine bağlanan umutlarını görmeyi arzu edecektir.

Velakin, böyle algılamayın, şöyle anlamayın, o türlü yorumlamayın gibisinden açıklamalar yapması, siyaseti öğrenmeye başladığının işareti.

Eğer maksat sadece programı anlatmak olsaydı, dolaşmaya ne hacet? Televizyonlar ne güne duruyor?

Peşinde yirmi dört saat dolaşan kırk tane kamera var. Her hareketini, her sözünü anında halka ulaştırmıyorlar mı? Hatta kimi zaman o yoğun ilgiden sıkılıp "Biraz rahat bırakın" türünden ricalarda bulunmuyor mu?

Siyasete zaten ısındım diyorsa, o başka!

Cenaze konvoyunda küçük bir kaza

Cenaze sahipleri, cenaze törenini düzenleyen şirketin kendileri için ayırdığı otomobille mezarlığa giderken, içlerinden biri daha ne kadar yolları kaldığını sormak için, şoförün omuzuna dokundu.

Şoför bir anda, önce avazı çıktığı kadar bir çığlık attı, sonra da arabayı durdurmayı bile düşünmeden kapıyı açıp kendini dışarı attı.

Cenaze sahipleri, yol kenarındaki bir ağaca çarpıp duran şoförsüz arabadan yara almadan çıktılar ve kendini attığı yerden yavaş yavaş doğrulan şoförün yanına koştular. Ne olduğunu sorduklarında şoför özür dileyerek bir açıklamada bulundu: -

Çok afedersiniz, herşey benim kabahatim. Bu arabada bugün ilk kez görev yapıyorum. Şirkette yıllardır hep cenaze arabasını kullandım... (Çiçek Özgüder, Bütün Dünya)

Sözlüğün ikinci yarısı

Öfke: Kendisine kapılarak ayağa kalkıldığında zararla oturulan, baldan tatlı duygulanım hali.

Paça: Dereyi görmeden sıvanan, kaptırılan, kurtarılan, sıyırılan; koyun keçi ve sığırların ayak kısımlarından yapılan bir çeşit çorba.

Resmî: Elbisesi, görüşü, makamı olan, her zaman güçlü ve haklı olma hali.

Seçmen: Efendisini kendi eliyle belirleyen gönüllü köle.

Şeytan: TV ve boyalı basın çıktıktan sonra boşta kalıp iş arayan yaratık.

Türkçe: Daha çok anlaşmamaya yarayan, en muteber lehçesi Türkilizce olan, Ural-Altay dil grubuna bağlı bir lisan.

Umut: Fakirin yiye yiye bitirdiği, kırıntısı dahi kalmayan ekmek.

Ürkek: Erkekliğin yumuşak hali.

Vatan: Uğruna devamlı öldüğümüz, üzerinde yaşamayı bir türlü öğrenemediğimiz, etrafı tehlikelerle çevrili kara parçası.

Yazar: Hayatının büyük bir kısmını mahkeme koridorları ve hapishane hücrelerinde geçiren, her an suç işlemesi muhtemel tekinsiz yaratık.

Zincir: Duygu düşünce, tavır ve davranışları disipline eden, hapishane ve beyin hücrelerini birbirine bağlayan halkalı alet.

KARDEŞİM, SEN KÜRESELLEŞMEYE Mİ KARŞISIN, GLOBALLEŞMEYE Mİ?!.

Koç ve başörtüsü

Koç Topluluğu geleceğe hazırlanırken, "Bizden Haberler" adlı aylık dergilerinin geçen ayki kapağında bu ilginç fotoğrafa yer vermişti.