Severek takip ediyoruz

Meşhur şarkısında ne diyordu Mustafa Sandal: ''Aya benzeeer yüreğim... E doğal olarak takipteyim...''

Biz de öyle azizim, biz de öyle.

Sevdiğimiz yazarları düzenli takip etmek vazifemiz.

Onları okumadan günü tamamlarsak, gece uyku tutmaz.

Engin Ardıç, 1 Mayıs gösterileri sırasında taşınan bayraklara dikkat çektiği yazısında ''Bayrakları bayrak yapan üstündeki nedir?'' diye soruyordu.

Ayrıntıya girmeden alternatifler sunabiliriz:

Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır

Ne ben seni kandırayım ne sen beni kandır

Bayrakları bayrak yapan üstündeki aydır

Milli içkimiz ya ayrandır ya da çaydır

Bayrakları bayrak yapan üstündeki yıldız

Taksim''de görülmüş bizim oğlanla sizin kız

Yağmur Atsız da (tecrübelerine dayanarak bir gün önceden yazdığı 1 Mayıs marşındaki gibi) gösteriler sırasında boylu boyunca yere uzananları görünce, hangi duygulara gark, hangi duygulara gurk olmuştur, bilemeyiz.

Şöyle başlıyordu marş:

''Bugün, yoldaşlar, 1 Mayıs!!!

İşçinin, emekçinin bayramı!!!

En geç seneye iktidardayız!

''Devrim!'' öğrenin artık bu kavramı!''

Fakat bence asıl üzerinde durulması gereken husus, devlet aklı konusundaki tespit olmalıdır şüphesiz:

''Eğer ''devlet aklı'' denilen ismi var cismi muallak o nesne, artık her nasıl bir şey ise, gerçekten işe yarar bir ''enstrüman'' olsaydı meselâ şu PKK belâsı hiç 29 sene uzar mıydı?''

(Bilmeyenlere gurk''un ''Erkek hindi'' olduğunu hatırlatalım. İngilizcesi ''Tom turkey''. Başka türlü ifade etmek gerekirse, ''Bir ''inadına'' Türk'' bile diyebiliriz. Ne mani? Sorarım, ne?)

Bir de herhangi bir mevkûtede yazmayıp sanal âlemde boy gösterenler var, tek tabanca.

Meselâ, Abdülhamit Alpaslan Cambazhasan. (Üç beş kişi sanılmasın, hepsi bir kişi.)

O da şöyle söyledi ki altına imza atası geliyor insanın.

''2 Mayıs''ın ilk dakikalarından bildiriyorum, etraf sakin görünüyor. Kaldırımları parçalayanlar, mobeseleri kıranlar, esnaf dükkânlarını, polisleri ve polis araçlarını taşlayanlar, etrafa ses bombaları, molotof kokteyli yağdıranlar, tazyikli su, biber gazı ve dayak yiyenler falan hepsi rahatlamış olmalılar. Gerideyse birçok maddi zarar ve yaralıların dışında, şu dakikalarda komada hayatta kalma mücadelesi veren 17 yaşındaki bir kız kaldı.

Ne içindi bütün bunlar? Şuursuz bir muhalefet için, saçma sapan bir inat için.

30 yıldır 1 Mayıslara kapalı olan taksim meydanını açan ve bu günü resmi tatil ilan eden hükümet, Taksim''deki yayalaştırma çalışmasından ötürü bu yıl burada kutlama yapılamayacağını açıkladı. Zira meydanda geniş katılımlı kutlama için uygun bir ortam yoktu. Ben de gittim gördüm, sahiden olası bir provokatif harekette can kayıpları yaşanırdı. Durum sendika başkanlarına bu şekilde anlatıldı. Bu seneki kutlamalarda grup halinde 30, 40 metrelik şantiyelerden yuvarlananlar olmasın diye onlara Kazlıçeşme meydanı önerildi. Seneye ise daha ferah bir Taksim''de yapacaklardı kutlamalarını. Ama karşı tarafta bir tane aklıselim insan olmadığı için meydanlar da yanlarında cephanelik taşıyan yüzleri kapalı vatansever teröristlere kaldı.

Birileri daha o meydanlardaydı. Şuara''nın 39. ayetini kendilerine mal ederek başladılar. O ayet şöyle: ''Onlar ki, zorbalıkla karşılaştıklarında birlikte mücadele ederek galip gelirler!''

Sonrasında da zorbalıkla mücadele için tekbir getirerek kendi devletlerinin polisine saldırdılar ve galip gelemediler. Antikapitalist müslümanlardı onlar. Sadece müslüman olmayı becerebilselerdi, zaten otomatikman antikapitalist olacaklardı oysa.''