IMF"den hem uyarı hem övgü!

Yılı tamamlayacağımız kısa zaman dilimi içinde artık mutat hale gelen raporlar yavaş yavaş açıklanıyor. Aracı kuruluşlar, bankalar, yatırım şirketleri, IMF vb aklınıza ne gelirse bugünlerde harıl harıl raporlar üzerinde yaptıkları çalışmalara son şeklini verip açıklamaya devam edecekler.

IMF"de 4. Madde kapsamında raporunu yayınladı. Önce biz IMF"den ayrılmadık mı niye hala rapor hazırlıyor derseniz kısaca onu söyleyelim; IMF kuruluş yasası madde 4"e göre, üye ülke eğer bir anlaşma yapmamış olsa dahi veya herhangi biten anlaşma sonrasında bir nevi denetleme yapıp farklı kesimlerle, bunlar resmi veya özel sektör olabilir, görüşüp bir rapor hazırlama hakkına sahip.

Rapora göre; Öncelikle 2012 yılında ekonomide dengesizliklerin azaltıldığını belirtikten sonra bu çerçevede 2013 yılında büyüme rakamı yüzde 3.8, işsizlik 9.4, enflasyon ise yüzde 8 olarak öngörüyor. 2014 için beklentileri ise büyüme 3.5, işsizlik az da olsa artarak 9.5, enflasyonu ise yüzde 6 olarak öngörüyor.

Bu arada bazı uyarıları da yok değil elbette, IMF özellikle cari açık, tasarruf oranının düşük olması, dış finansmana olan bağımlılık, enflasyonun yüksek seyretmesi, konusuna dikkat çekiyor.

Enerji bağımlılığını azaltmak ve kayıt dışı istihdamla mücadele ile ilgili konulardaki performansı ve bireysel emeklilik alanındaki reformları da ayrıca övgüye değer buluyorlar. Bankacılık sisteminin yüksek sermaye yeterliliği ve takibe düşen kredi oranlarının azalmaya başlamasını ekonomik istikrar açısından önemli buluyor.

Raporun öneri kısmına gelecek olursak, herkesin tahmin edeceği gibi klasik bir IMF önerisi ile daha sıkı bir para politikası uygulaması isteniyor.

Raporun kısa özeti bu. Ancak bu raporun geçmiş dönemden algı anlamında bizim için en büyük farkı, raporun haber değerinin eskisinden çok düşük düzeyde olduğunu gösteren basında yer alıştaki düşük ilgi. Ekonomik alanda özellikle kriz sonrası süreçte içerdeki karar vericilerin attığı adımların Türkiye"yi dünyadan pozitif ayrıştırması, yatırımcıların, halkın ve basının artık ekonomik söylemle ilgili iç taraftaki karar vericilerin açıklamalarını baz almaya başladıklarını gösteriyor.

Bunun ne kadar olumlu olduğunu söylemeye bile gerek yok. Geçmiş dönemde ve halen azalarak da olsa ekonomik alanda olumsuz bazı iç veya dış yayınların olduğunu biliyoruz. Özellikle belli dönemlerde halkımızın maniplatif amaçlı rapor ve haberlerle ekonomik karar ve davranışları yönlendirilmeye çalışıldı. Bugün gelinen noktada artık bu tarz raporlarla gündem belirlemenin yok olduğunu görmek davranışsal olarak olumlu bir başka ekonomik gelişme.