Genel grev kimin işine yarar?

Cuma günü banliyö treninin gelmesini bekleyenler veya PTT''de işi olanlar, tren geçmez garlarda ve PTT''lerin kilitli kapıları önünde ağaç oldular. Emek Platformu, hükümete karşı bir süredir sürdürdüğü oyunun blöf olmadığını göstermek için silahını çıkarmış ve Yaşar Okuyan''ın ayaklarının dibine birkaç mermi sıkmıştı. Her zaman olduğu gibi mermiler yerden sekmiş, oradan geçmekte olan vatandaşlara isabet etmişti.

Çalışan düzenlerin sekteye uğratılması, hafife alınmayacak bir tehdittir. Grev hakkı nihayetinde hukuki bir zemine otursa da bu hakkın, diğer haklardan farklı olarak insanların hürriyet sınırlarını ihlal edici ve sermayedarlar veya hükümet dışındaki sıradan vatandaşı bunaltıcı bir yönü vardır. Her grev, bir taraftan meşru bir müdafaayı temsil ederse de, diğer taraftan kavganın tarafı olmayanları etkilediği ölçüde meşruiyetinden bir şeyler yitirir. Emek Platformu''nun hızla genel bir grev kararına sürüklendiği bu dönemde, genel grevin hükümetten ziyade Emek Platformu''na zarar vermesi söz konusu olabilir.

Diğer yandan bu konuda hükümetin ve özellikle Yaşar Okuyan''ın, "baba vasiyeti" aşkıyla sarıldığı yaş tutkusunda ısrarı, IMF''ye verilmiş sözlerin tutulma zarureti dışında hiçbir anlam ifade etmiyor. Zira Türkiye''de sosyal güvenlik sisteminin bugünkü içler acısı halinin başlıca sebebi, emeklilik yaşının düşüklüğünden ziyade prim toplamadaki ve idari kademelerdeki beceriksizliklerdir. Çalışan nüfusun önemli bir kısmının sigortasız, sigortalı olanların da ekseriyetinin asgari ücretten prim ödüyor olduğu bir ortamda, emekliliği tamamen kaldırsanız dahi, sosyal güvenlik krizinden yakanızı kurtaramazsınız. Zira ''Sosyal Sigorta''lara ödenen primlerin nihai getirisi azaldıkça, prim ödemenin bir cazibe yerine bir külfet olduğu hissi kuvvetlenecek ve insanlar gelecekte kendilerini, mezarda yaşanması muhtemel bir fayda yerine bugün sağlayacakları faydaya odaklayacaklardır. Kayıtdışı çalışmanın getirisi, çalışma hayatına yeni girenler için oldukça yüksek olacaktır. Nihayetinde sosyal güvenlik için en ciddi tehlike, emekli tavanını besleyecek olan çalışan tabanın çatırdamaya başlamasıdır.

Emek Platformu''nun bu çerçevedeki yaklaşımı, yani emeklilik yaşının biraz daha aşağıya çekilmesi Türkiye şartlarında oldukça makuldür ve iş güvencesi gibi özel sektör için "sakıncalı" sayılabilecek bazı politikaların güdülmesini de ortadan kaldıracaktır. Hükümetin, Emek Platformu''nun makul tepkilerine anlamsız cevaplar vermesi, tamamen işin ucunun IMF''ye bağlanmış olmasından kaynaklanıyor. Yoksa diretmenin Türkiye açısından fazlaca bir anlamı yok.

Ancak bugün öyle bir noktaya gelindi ki, artık ne hükümet ne de Emek Platformu geri adım atacak durumda. Hükümetin tasarısı, yeni işe girecekler için emeklilik yaşının 58-60 olmasında diretiyor. Halihazırda çalışan sigortalıların emeklilik yaşı, Türk-İş''in kabul ettiği bir geçiş sürecine bağlanmış durumda. Bu sebeple, Emek Platformu''nun bugüne kadar kamuoyundan aldığı destek, bir genel grev tecrübesinden sonra tuzla buz olabilir. Platform, belki bunun farkında olduğu için bugüne kadar genel grevi erteledi. Yine de hükümetin inatçı tutumu karşısında bu riskli kartı masaya açabilir.

Hükümet kanadında da benzer bir kilitlenme yaşanıyor. Hükümet bugüne kadar, gerek IMF ve içerideki destekçilerinin, gerekse işçi temsilcilerinden bazılarının desteğini almış olmanın rahatlığı içinde, sosyal güvenlik reformunun bayrağı olan emeklilik yaşı konusunda taviz vermeye yanaşmamıştı. Belki de kurt kapanında tuttuğu medyanın kamuoyu oluşturulmaması hususunda başarılı olacağını umuyordu. İstenen gerçekleşmedi. İşçiler, eylemleriyle kendilerinden söz ettirmeyi başardılar.

Yine de karşılarında her şeye rağmen direneceğe benzeyen bir hükümet duruyor. Hükümetin bu inat ve geri adım atmayı bilmez tavrı, bazı cenahlara geçmişte verilmiş garantilerden kaynaklanıyor şüphesiz. Hükümetin işçisine mi, yoksa vermiş olduğu bu sözlere mi daha fazla önem atfettiği ortada.

Genel grev kaçınılmaz gözükse de, sonuçta beli kırılan hükümet olmayabilir.