Kuzuların Sessizliği

ANAP''ın reklamcıları 18 Nisan seçimleri için partinin sloganını keşfetmiş, reklam panolarına çarşaf çarşaf döşetmiş: Mesut Bey, sessiz çoğunluğun sesini duyacakmış. Sükut altın sayıldığına göre seçim yatırımı dedikleri bu olsa gerek. Öyle ya, soru sormayan dilsizlere hitap eden ANAP''ın adayları, böylece ara rejim döneminde yaptıklarının hesabından da kurtulmuş olacaklar. Günahı, vebali alkışları bile gürültü çıkarmayan seçmenlerin boynuna.

Soğuk savaş yıllarının Sovyetlerinde profesörlük yapmış, hürriyet, demokrasi ve serbest piyasa tantanası dönemi diye adlandırdığı şimdilerde ise işsiz gezen bir Tacikle tanışmıştım bundan birkaç yıl önce. Hazret, eskiyle yeniyi karşılaştırarak hayıflanır, en ideal rejimin, tüm yetkilerin iyi niyetli bir diktatörün elinde toplandığı bir rejimle sağlanabileceğini savunurdu. Ataerkil köklerinden kurtulamamış olan her toplum, dimağında benzer hissiyatlar taşıyor. 50 yıllık bir demokrasi mazisi olan biz Türklerin bile vazgeçemediği bir tutku bu. 50 yıllık demokrasimiz, işte bunlar yüzünden ideal bir dikta rejimiyle aynileşiyor. Demokrasisini, sessiz çoğunluğun kör oyları üzerine inşa eden her toplumda olduğu gibi, bizde de "oyunu ver unut" mantığı sömürüye açık düzenimizin temel dayanağı.

Sesi sadece kahve köşelerinde, televizyon başında ve yemek molalarında çıkan, reytingleri eleştirip en iğrenç dediği programların tiryakisi olan bir çoğunluğu parlamentoda temsil edenler, seçmenlerinden farklı davranamazlar. Bu tip milletvekillerinin çoğu, ya seçmenlerinin sessizliğinden faydalanarak kendi çıkarları için politika yaparlar, ya da genel kurulda mensubu oldukları partileri için oy kullanan parmak olarak kalırlar. Sessizlerin vekilleri, sessizleri değil ya kendilerini veya rejimin ataerkil unsurlarını temsil ederler.

Demokrasilerde halkın oyu, altın kadar değerlidir. Hesabını soramayacağınız, akıbeti meçhul hangi işe paranızı yatırırdınız? Hesap verme sorumluluğu olmayan kaç uyanık işadamı, topladığı sermayeyi hissedarların amacına uygun kullanır? Para söz konusu olunca vicdanlara güvenmiyoruz da, neden oyumuz söz konusu olduğu zaman bu kadar kör, sağır ve dilsiz olabiliyoruz?

Bu seçim döneminde milletvekili adaylarını izleme komiteleri kuruldu. Bunlar, bir taraftan adayların geçmişlerini inceleyerek seçmenleri bilgilendirirken, diğer yandan adayları seçimden sonra da izleyeceklerini ve verdikleri sözleri ne kadar tuttuklarını takip edeceklerini söylüyorlar. Oyunun değerini bilenler için önemli bir adım. Tek temennimiz, bu komitelerin siyasi ön yargılarla hareket etmemesi. Malum, ülkemizde sesi çıkan kuzular, kısa sürede ya boğazlanır ya da kurt postuna büründürülür.

Halkını, güdülecek bir sürü olarak gören bir gelenek tarafından yönetilen bir ülkede yaşıyoruz. Aramızdan sadece canı yanan kuzular melemeye başlıyor. Sessiz çoğunluğa verilen mesaj açık ve nettir: "Oyunu ver ve unut." Sağlık olsun, alışığız bu tür mesajlara. Konuşan Türkiye hayallerinden sonra şimdi de kuzuların sessizliğini oynayacağız demek ki.