Bu köşede en başından beri futbolun kitleler üzerindeki etkisi, gerçek misyonu ve mevcut endüstriyelleşme yüzünden bir türlü göz önünde bulunamayan hakiki kahramanları üzerinde durmaya çalıştığımızı takip edenler bilirler.Ramazan ayında, müslümanlara karşı bir insanlık ayıbına daha imza atan zalim İsrail"e karşı Filistin davasını savunan kahramanlardan birinden bahsetmek istiyorum. Bu isim bir futbol kahramanı. Ama oynadığı oyunla, attığı gollerle değil... Bahsedeceğim kişi, ülkesinin ve tüm insanlığın
Bu köşede en başından beri futbolun kitleler üzerindeki etkisi, gerçek misyonu ve mevcut endüstriyelleşme yüzünden bir türlü göz önünde bulunamayan hakiki kahramanları üzerinde durmaya çalıştığımızı takip edenler bilirler.
Ramazan ayında, müslümanlara karşı bir insanlık ayıbına daha imza atan zalim İsrail"e karşı Filistin davasını savunan kahramanlardan birinden bahsetmek istiyorum. Bu isim bir futbol kahramanı. Ama oynadığı oyunla, attığı gollerle değil... Bahsedeceğim kişi, ülkesinin ve tüm insanlığın onuru için benzersiz bir direnişin adı olmuş, Filistinli milli futbolcu Mahmoud Sarsak.
2009 yılında, sadece işini yaptığı için, yani bir maça gitmek üzere Gazze"den sözde İsrail toprağına geçiş yaparken, İslami Cihad Hareketi üyesi olmak suçundan tutuklanan Mahmoud, bütün suçlamaları reddetmesine, en ufak bir delil bulunmamasına ve hiçbir mahkeme ya da yargılamaya dahi tabi tutulmamasına rağmen tam 3 yıl gözaltında tutuldu. Hoş, ülkesinde işgalci konumunda bulunan bir terör devletine karşı aktif olmasının da hangi hak ve hukuk ölçüsünde suç olduğunun anlaşılması mümkün olmayan bu trajik olay neticesinde sadece 22 yaşındaki Mahmoud"un hayatını ve ideallerini çalan bir insanlık ayıbıyla karşılaştı bütün dünya.
2012 yılında bir karar verdi, bu genç ve yürekli adam. Artık futbolcu kimliği elinden zorla alınan, 3 yıl boyunca her türlü fiziksel ve psikolojik işkenceye maruz bırakılan Mahmoud Sarsak, şerefli bir Filistin davası savunucusu olmuştu. Zaten hep böyle olmuştu bu coğrafyada. İnsanlar önce zorla marjinalleştirilmiş, sonra bu marjinallikleri sebebiyle en ağır hakaret ve muamelelere mağdur edilmişlerdi.
Artık çaresiz kaldığını hisseden Mahmoud, 3 aydan daha fazla süren bir açlık grevine girmekten başka çıkar yol bulamamıştı 2012 yılında. Talebiyse çok basitti. Hak etmediği mahkumiyetinin sona ermesi. Mevcut kilosunun neredeyse yarısını kaybettikten sonra talebi biraz da uluslararası sivil örgütlerin baskısı nedeniyle değerlendirmeye alındı ve dünyanın en organize ve büyük terör örgütü tarafından salıverildi.
Hala dahi dünya düzenine dair iyi niyetini kaybetmemiş insanlar tarafından UEFA, FIFA, AIHM ve diğer uluslararası kuruluşlara yapılan başvurular da bu insanlık suçunu işleyenler için hiçbir yasal yaptırım uygulanmadı her zamanki gibi.
Hep diyoruz ya, "futbol aslında hayatın farklı şekillerde sahnelenmiş bir halinden ibaret" diye. Her gün hop oturup hop kalktığımız, bugünler de daha da fazla hissettiğimiz çaresizlik ve tiksinme duygularına acı bir katkı daha yapmıştı 2 yıl önce Mahmoud Sarsak.
Bir futbol köşesinden ancak bu kadarını dile getirebiliyorum. Belki de gücümüz bu kadarına yetiyor. Ama biliyorum bir gün dünya daha yaşanabilir bir yer olacak, bir gün bu zulümler sona erecek ve bu zalimler bu sefer gerçekten hak ettikleri yerlerde olacaklar. İşte o zaman, her birimiz, tek tek hatırlayacağız Mahmoud"ları, Hasan"ları, tüm mazlumları...
Şimdi... Ne söyleyebiliriz ki? Sadece şu sözleri haykırabiliyoruz:
Zalimler için yaşasın cehennem!
