CHP değişirse ne değişir?

18 Nisan Seçimleri''nin doğurduğu en önemli sonuç DYP, ANAP ve CHP''nin liderleri ve lider kadrolarının Türk siyasetinde gidecek yollarının kalmadığıydı. Bunun doğal bir sonucu oarak da kamuoyunda Tansu Çiller, Mesut Yılmaz ve Deniz Baykal üçlüsünün siyasete veda etmeleri beklentisi oluşmuştu. Son seçimlere göre partisine 7 puan kaybettiren Çiller ile 6 puan kaybettiren Yılmaz istifalarını tartışmaya bile açmazken sadece 2 puan kaybettiren Baykal direnemedi, bıraktı. Ancak, CHP Kongresi''nde de görüldüğü gibi Baykal''ın da aklı hala koltuğuna takılıdır. Bu yüzden de önce, aday olabileceğini söyleyip nabız yokladı, tepkiler üzerine de kamuoyunun aha ilk andan itibaren "emanetçi" damgasını yapıştırdığı bir isim lehine adaylıktan gayrı resmi olarak çekildi. Baykal''ın CHP''den elini çekmesini beklemek hayalcilik olur. Bu, sonraki önümüzdeki günlerde daha açık bir şekilde görülecektir.

Peki, bu çatışmaların arkasında CHP gerçekte ne arıyor? Cevabı açık; bütün partiler gibi yenilik ve değişimi...

Siyasal sistemimizin en statükocu ve değişime en çok direnen partisi olan CHP''nin içsel ve dışsal değişim baskıları ve ihtiyacına cevap verecek yenilenmeyi sağlayabilmesi sadece aktüel politik değil aynı zamanda derin sosyolojik temelleri de olan bir olaydır. "Devleti kuran parti"nin 76 yıl sonra bugün bile devlet üzerindeki en etkili tesir gücünün ideolojisini temsil ediyor olması Türkiye''nin demokratikeşme ve ekonomik kalkınma hedegleriyle yakından ilgilidir. CHP''nin çok yakın bir tarihte, 28 Şubat''ta temsil ettiği gücün ülkeyi nasıl bir hukuk ve demokrasi açmazına götürdüğü ortadayken bu partide değişim istikametinde yaşanan kıpırdanmanın önemi daha da artmaktadır. CHP, değişirse yani kendisini çağın ihtiyaçlarına göre dizayn eder, demokrasiye, insan haklarına, bireysel özgürlüklere ve bunlala birlikte bu ülkenin geleneklerine saygılı bir parti kimliğine kavuşursa kendisi kurtulmak bir yana, ülkenin topyekün gelişmesinin önündeki en büyük engel de ortadan kalkmış olacaktır: Türkiye, altı okun klasik yorumuyla politika üreten bir partiyi istemediğini 24 Aralık''ta da 18 Nisan''da açıkca ortaya koymuştur. Bu mesajın zımmında, aynı ideolojinin devletteki uzantılarına da reddiye yatmaktadır. CHP''nin görmesi gereken gerçek de burada gizlidir. Bu partinin; asker-sivil bürokrasi ve buna eklemlenen medya ile ittifaka devam ederek ya da buna güvenerek halk nezdinde giderek eriyen desteği telafi edebilmesi mümkün değildir. CHP önce ve sadece halkla ittifak kurmak, bu ülkenin değerleriyle barışmak zorundadır.

Kongerinin parlak ismi, genel başkan adaylarından Ertuğrul Günay''la görüştüm. Günay''ın delegeden aldığı destek bu kongrede hemen herkesin ağzına sakız ettiği bütün değişim sözlerinden daha fazla umut vericidir. Bu ülkenin sahip olduğu değerleri bilen, tanıyan ve bunlara ''siyaseten'' değil gerçekten saygı gösteren bir sosyal demokrat portresi olarak ön plana çıkan Günay, partisinin durumun gerçekci olarak ortaya koyuyor. "Şimdi yeniden yapılanma değil onarım peşindeyiz" diyor.

"CHP tabanı değişimin ve yenilenmenin vazgeçilmez olduğunu gördü. Bizie düşen bu partiyi asli kimliğine kavuşturmaktır" yorumunu yapıyor. Peki, Günay''ın şansı var mı? "Tevazua gerek yok. Bu kongreden başarılı çıktık. Siyasi ve ahlaki olarak galip geldik. Gelecek kongrede de hukuki olarak galbiyetimizi ilan edeceğiz" diyor.

CHP''nin önünde devasa bir değişim problemi ve en az onun kadar ciddi bir de kongreler süreci bulunuyor. Bir, bir buçuk ay sonra da Parti Meclisi seçimi bir yıl sonra da olağan kurultay yapılacak. Bu süre zarfında Türkiye''de CHP''yi de yakından ilgilendiren birçok gelişme yaşanacaktır. CHP sadece epeyi gerisinde kaldığı çağın hızına değil önümüzdeki dönemin temposuna da hazır olabilirse var olabilir.