Yılmaz"ın "askerî siyaset"le imtihanı

Son günlerin siyasi atmosferinde Mesut Yılmaz''ın varlığı anormal derecede hissediliyor olmasının, ANAP lideri lehine bir durum olarak değerlendirilemeyeceği açıktır. Bu hissediliş, siyasetin üzerinde dolaşmakta olan kara bulutlarla yakından, Yılmaz''ın ve partisinin siyasi kariyeriyle ise çok yakından ilgilidir. Yılmaz, bir tür siyasal ölüm-kalım mücadelesine girişmiş ya da itilmiş ya da bu mücadelenin içine zorla çekilmiştir. Bu saatten sonra hangi gerekçenin doğru olduğunu bilmenin, en azından sonucu değiştirmeyeceği bellidir. Askerle girişilen bu çatışma, muhtevası farklı olsa da şiddet olarak tıpkı 1997''nin başlarında yaşanan ordu- Refah gerilimi düzeyindedir. Dolayısıyla, eldeki tecrübelere istinaden geriye dönüşünün pek mümkün olmadığı görünmektedir.

Nitekim siyaset, birçoğu acı ve hatta tiksindirici de olsa bu ve bunun gibi tecrübelere dayalı bir olgudur. İşte bu tecrübelerden birisi de, 1960 sonrası hiçbir Meclis''in ait olduğu dönemi başladığı gibi bitirememesidir. Hepsinin yapısı transferlerle, pazarlıklarla değiştirilmiş seçimden iktidar olarak çıkan parti muhalefete düşebilmiş, muhalefet olarak çıkan parti ise dönemi iktidar olarak bitirebilmiştir. Meclis yapıları sürekli deforme olmuş, siyasetçinin iktidar olabilme becerisi zayıflamıştır. İşte bu deformasyon, siyasi liderlerin ödediği bedelin ta kendisidir.

Yılmaz da askerle didişmenin ve onu siyasetin içine çekmenin bedellerinden birinin Meclis Grubu''nun bir kısmından vazgeçmek olduğunu pekala kestiriyor. Çünkü, böyle bir çatışmanın sonuçlarını, o sonuçlardan fazlasıyla istifade eden bir lider olarak gördüğü günlerin hatırası hala çok tazedir. Şimdi, seyircisi olduğu arenanın tribünlerinden sahaya inmiş ve aslanlarla boğuşmaya başlamıştır. Sonunda ölmek de var, ölmeyip sağ kalıp ama bir parçayı kaybetmek de var. Ve tabii ki kazanmak da...

Ama şurası muhakkak ki, bir kez güç gösterisine girildi mi durmamak gerekiyor, aksi takdirde düşmek mukadderdir.

Asker, siyasete yönelik geleneksel müdahale rutininin çıtasını yükseltmiş elinde bulundurduğu ya da dolaylı olarak hükmettiği bütün enstrümanlarla; engel olarak gördüğü bütün unsurları tasfiye etme güdüsüyle yönlenmektedir.

Bu güdülenme; bıraksalar ilk seçimde en büyük parti olacak oluşumlar için de, aynı seçimde kendi kendisine tasfiye olacaklar için de geçerlidir. Bu diploması gözetmezlik askerin yeni yapısıyla da doğrudan ilgilidir. Geleneksel müdahale biçimi yerini artık, "sivil siyaset" deyiminin tam karşısında bulunan "askeri siyaset" ile izah edilebilecek yeni bir aşamaya bırakmıştır. Evet, askerin siyaset dışı tutulması, tartışma zeminine çekilmemesi gibi klişeleri bir kenara bırakıp mevcut durumun adını koymak gerekir. Bu alışıldığı gibi, nokta müdahalelerle kendisini hissettiren bir asker hassasiyeti değil basbayağı bir "askeri siyaset"tir. Kendisine sivil rakipler gören, onlarla mücadele eden, hemen her konuda demeçler yayınlayan, fırça atan, yolsuzlukla mücadele gibi toplumsal yansıma değerleri yüksek operasyonları bir gövde gösterisine dönüştürebilen güç başka nasıl tanımlanabilir?

İşte, Yılmaz''ın sonuçlarından istifade ettiği 28 Şubat''ın asker-bürokrat kadroları gibi tasfiyeyle karşı karşıya bulunuşu bundandır. Süreç, Genelkurmay Başkanı''nın deyimiyle belki "1000 yıl daha devam edecek" ama, yeni kadrolarla. Askerde de, siyasette de... Yılmaz, geçmişin kötü izlerini taşıyan o dönem Türkiye''sinin fotoğrafını oluşturan belirli bir grup işadamı gibi, belirli bir grup siyasetçinin ve siyaset anlayışının tasfiyesine yönelik bu girişimin canlı ve aktüel hedefidir.

Görünen o ki, hükümet yapısının değiştirilmesine yönelik milletvekili transferleri ya da bir partinin çıkarılıp yerine başka bir partinin monte edilmesi gibi projeler bugünden sonra daha fazla konuşulacaktır.

Siyaset yine kızışıyor. Ve yine kendisi dışındaki faktörler tarafından kızıştırılıyor.