F.Bahçe nereye?

Şampiyonluğa gidiyor diyecekseniz, demeyin. Böyle bir yürüyüş takımı şampiyonluğa taşımaz. Neden? Çünkü Fenerbahçe iyi değil. Bunu net olarak söyleyelim ve kabul edelim. Kendinden birkaç gömlek aşağıdaki Sion karşısında taraftarların yüreğini ağzına getirdi. Tur neredeyse gidiyordu. Yere böyle sağlam basılmaz, sağlam basmaz isen ufak bir darbede yıkılırsın.

Manisa genç, dirençli takım. Mesut Bakkal Fenerbahçe''yi çok iyi analiz etmiş. Taktik fauller ve agresif bir oyunla rakibini tesirsiz hale getirdi.

Aslında Fenerbahçe''de tesirli oynayan bir kişi vardı o da Emre. Ne yazık ki bu genç arkadaş (Artık evli-barklı bir adam) Milli Takım''a dahil olmuş, çok tecrübe kazanmış, yurt dışında oynamış lakin hâlâ kendine (öfkesine) hakim olamıyor. Cristian sürekli defansın arasına girdiği için Emre ortada çok yalnız kalıyor. Santos ve Kâzım defansa hiç yardım etmiyor. Gökhan''ın yerinden Bekir oynadı. Ne Bekir ne Carlos hücuma çıkmadılar. Dolayısıyla Fenerbahçe''nin kanatları çalışmadı. Gökhan''ın ne kadar yararlı biri olduğu böylece ortaya çıktı. İnşallah tez zamanda düzelir, çünkü Milli Takım''ın da ona ihtiyacı var. Gökhan olmayınca Fenerbahçe defansından ileriye doğru dürüst top çıkaran olmadı. Alex sahada hiç yoktu ve dolayısıyla Guiza yalnız kaldı.

Şimdi bu tabloya bakıp sorabiliriz:

Fenerbahçe nereye?

Hani o tempo?

Nerede fizik gücü?

Haftada üç maç oynayınca fizik de bozulmuş kimya da. Oysa Avrupalı takımlar sürekli haftada üç maç oynuyor ve “gık” demiyorlar. Eğer Volkan''ın kurtarışları olmasaydı bu maçı Manisa bileğinin hakkı ile alacaktı.

Bir de sahada yok dediğimiz Alex''e dönelim. Yok ama golleri o attı, attırdı. Ayrıca “Vatan kurtaran aslan” Semih yine son saniyede takımı kurtardı. Öyle ki tribünde kalkıp gitmeye hazırlanan Aziz başkan havalara uçtu. Fenerbahçe Manisa galibiyeti ile moral bularak tatile giriyor. Ama böyle gelmiş, böyle gitmez. Bu Fener bu hali ile ne Avrupa''da ne Süper Ligde bir şey yapamaz.

Yarışta gözükmeyen sürekli puan kaybeden Beşiktaş bile, gelir kavuşur ve bu takımı geçebilir. Trabzon sekiz puan kaybetti. Hocasına, yönetime ve takıma olan desteği bence bitti. Trabzon bu sezonu türlü çalkantılar içinde geçireceğe benziyor.

“Gönüllerin şampiyonu” Sivas, sanki “Benden bu kadar” deyip eski yerine dönecek. Henüz puanı yok. Geçen yıl zirveyi zorlayan beş takım vardı, bu yıl yine klasik üç büyükler yarışı olacak. Geçen yıl “Heyecan var, futbol yok” diyorduk; bu yıl bari biraz futbol olabilse. Ama nerde?