Dünya değişirken

Dünya değişiyor. Alelade bir cümledir bu. Bu yüzden ona burun kıvıramayız. Bu her zaman böyle olmuştur diyemeyiz. Her devrin değişimi farklıdır, her yer ve şart içinde farklı neticeler doğurur. Yapacağımız şey "bu defaki değişim"i anlamaya çalışmak, ona göre davranmak, pozisyon almaktır.

Herkesin bildiğini biz de diyelim. Soğuk savaş bir dengeyi korumaya çalışıyordu. Duvarın yıkılışı ile beraber dengenin bozulduğunu görüyoruz. İşin içinde olmayanlar (benim gibi) "arka planda neler oldu acaba" sorusuna cevap veremez. Belki de duvarın yıkılışı bardağı taşıran son damla idi.

Bu işaretle birlikte ilginç bir değişim yaşandı. En ilginci Almanya"nın pili bitmiş Sovyet Rusya"ya para vererek Doğu Almanya"yı geri alması olmuştur. Bence yirminci yüzyılın en ilginç alış-verişi budur.

Ardından Varşova Paktı ülkeleri birer birer komünizmi terketti. Bazıları kanlı, bazıları kansız. Yugoslavya dağıldı. İnanılmaz bir şey, şimdiki Bulgaristan AB üyesi oldu. Ukrayna, Gürcistan, Azerbaycan derken domino etkisi Türkistan"a sıçradı.

Ruslar bu sırada geçinmek için madalyalarını satıyordu. Dibe vuran Rusya Putin ile ayağa kalktı. Nasıl oldu bu? Şöyle: Rusya batmıştı ama Kızılordu ayakta kalmıştı. Bu mühim hususu atlamayalım.

Rüzgâr Türkistan"ı içine aldı. Biz de bu furyada kardeşlerimizle buluşmak için epey çaba sarfettik.

Afganistan muammadır. Tarih onu çözemedi. ABD dahi çöllerde kuruyan suya döndü. Afganistan"ı bir ucundan yakalamak zordur. Onu kendi haline bırakmalı. Batı Sovyet kontrolünde olan bu topraklardaki değişimi ellerini oğuşturarak seyretti. (El altından destekledi diyelim) Olup bitenlere "devrim" dedi, onlara "çiçek, bahar" gibi iç açıcı adlar verdi. Lakin bir sistemden ötekine geçivermek o kadar kolay değil. Sancılı süreç devam ediyor ve dünyanın düzeni yeniden dizayn ediliyor.

Artık ülke sınırları cetvelle çizilemez. Hesapta olmayan Çin (Hindistan, İran vb.) son turda inanılmaz bir atak yaparak neredeyse bu uzun mesafe koşusunu kazanacak. Çinliler azla yetinen, çileye yatkın ve sabırlıdır. Kazanabilirler. Onların yumuşak karnı "tüketime aç" olmalarıdır. Batı orayı da kendine benzetmek için kültürel unsurları kullanıyor. Dünyanın her yerinde böyle oldu. Nedir o?

Demokrasi, özgürlük, insan hakları.

Bunun tercümesi şudur: Amerikan tarzı yaşam. Yani "tüketim toplumuna katılmak". Sokak dili ile "ben de isterem".

Şimdilik dizayn edilecek son bölgeler Orta Doğu ve Afrika. Buralarda değişime ikna edeceğiniz bir devlet (fikri-uygulaması) bulamazsınız. İşiniz zor. Zor olunca zora başvuruluyor. Ama meselâ Mısır gibi geleneği (bürokrasisi) olan ülkeler çetin ceviz. Ve orada sürekli kaynayan bir yara var: Filistin.

Kanı kanla yıkamaya çalışan İsrail sürekli diken üzerindedir. Beni İsrail ömür boyu rahat edemez. Çünkü fitne üzerine kurulmuştur.

"Arap Baharı" (!) Duvarın yıkılışının son raundu gibidir. Zincir oraya kadar ulaşır.

Türkiye bu hengamede pek çok badire atlatmasına rağmen kendini ateşin dışında tuttu. Ülkemiz ve insanımız tırıvırı bir şey değildir. Bizim büyük bir tecrübemiz, tarihimiz ve birikimimiz var. Bunu küçümsemeyin. Biz Abdülhamit misali ABD yanlısı gözükürken, Nato üyesi iken en büyük tesislerimizi (Aliağa, Seydişehir, İskenderun Demir-Çelik vb.) Ruslarla gerçekleştirdik.

Ama zaman zaman patinaj yaptığımız oluyor. Mesela olaylar başlamadan önce (ki yukarıda anlattıklarım ışığında olayların başlayacağını ben bile görüyordum) Suriye ile maksadını aşan bir yakınlaşma yaşadık. Bu kadarı fazla idi. Esed o gün de aynı Esed idi. Onunla kolkola girmenin mânası yoktu.

Şu günlerde yine gereksiz yere açık edilen bir niyet var. Şanghay beşlisine katılabilirmişiz. Bu bir alternatiftir ama âşikar etmek yakışık almaz.

Dünya değişirken Türkiye de değişiyor.

Vesayeti kaldırdık deniyor ama derin güçler hâlâ ayakta. Kürt meselesi ve PKK bitmedi. Değişimin temeli Yeni Anayasa"dır.

Türkiye, eğer yapabilirse (ki mutlaka yapmalıdır, istikbali buna bağlıdır) yenileşmeyi bu temel üzerine kuracaktır.

Taraflar sözleşmeye gönül rızası ile imza koymalı ve verdiği sözü tutmalıdır. Hukuku olmayan bir ülkeyi kimse ciddiye almaz. Hukuk üzerinde şaibe, gölge olmamalıdır. İmzalar kerhen atılmamalıdır. Kimse "çizdim oynamıyorum" demek hakkına sahip değildir.

Dünya iktisadi krizde iken Türkiye"nin makro planda gelişme göstermesi iyi idare edildiğine işarettir. Ancak şurasını unutmayalım. Üst kattakiler parasına para katarken alt kata damla düşmüyor. TÜİK rakamları buna şahittir. Bir kalbi olduğuna inandığımız muktedir Başbakan"ın bu manzaraya bigane kalmayacağını umuyoruz. (Kendime öğüt: Yahu Kutlu senin neyine siyaset yazmak. Hemen her köşe yazarı bu konuları çok çok biliyor ve yazıyor. Bak ağaçlar budanıyor, kargalar yuva yapıyor sen onlarla uğraş.)