Güven oyu

Doğuda bir kasabada 1966 yılında vukubulan deprem için yapılması kararlaştırılan âfet evleri yeni bitirilmiş ve sahiplerine dağıtılmış. Pek tabii bu sahiplerden bazıları geçen zaman içinde vefat ettiği veya başka yerlere göç ettiği için evler ya çocuklarına veya başkalarına intikal etmiş. Her neyse.

Ülkede işlerin (bazı işlerin) nasıl yürüdüğüne dair ilginç bir örnek bu; acaba evleri dağıtırken "tören" yaptılar mı?

Taşrada küçük kentlerden birinde bir "Kültür Sarayı" yapılıyor. Bu "saray" istiaresinden kendimizi bir türlü kurtaramadık.

Kocaman, alamet bir bina.

O kentte sinema yok, olanlar seyircisizlik yüzünden kapanmış. Tiyatro, konser falan yok. Belediyenin bir "koro"su veya "bando"su bile yok.

Umut edilen şu ki, eğer bu "kültür sarayı" inşaatı bitirilirse, o kentte kültür faaliyetleri artacak.

İnşaat, başta "tahsisat ve mevzuat" meseleleri olmak üzere pek çok sebep yüzünden geciktikçe gecikiyor. Geçen zaman içinde bitirilmiş ama kesin kabulü yapılmamış olduğundan sıvalar çözülüyor, dam akıyor, akan sular zemin parkelerini kabartıyor, koca saray tel tel dökülüyor.

Oysa içinde sinema salonları, tiyatro sahneleri (döner sahne), sanatçı odaları kütüphaneler neler var neler.

Vatandaş bu ağır giden inşaatı gelip geçtikçe seyrediyor. Bazı bölümler bazı dairelerin deposu olarak şimdiden kullanılmaya başlanmış bile. Kimsenin bu binada sanat faaliyetleri yürütüleceğine dair, düşüncesi, inancı, güveni yok.

Bu gibi işler (binalar, kadrolar, masraflar) halkın hayatında, ihtiyaçlar listesinde hep son sıralara düşüyor. Çünkü bir bakıyorsunuz o şehirde doğru-dürüst bir kitabevi bile yok. Var olanlarında test kitapları, kırtasiye, ders kitapları oyuncak ve spor malzemeleri satılıyor.

Bırakın "kültür sarayı"nı, o kentin mevcut mekteplerinde öğretmen açığı had safhada. Mekteplerin kırık camlarının yenilenmesi bile dert olmuş. Öğretmenler geçim veya tayin derdine düşmüş.

Bu karamsar görüntüyü silelim, mucizevî bir şey olsun, o kentte veya ülkenin herhangi bir kentinde, birkaç okur-yazar, öğretmen, öğrenci vb. kendi imkânları ile bir dergi çıkarmaya çabalıyorlar.

Görenlerin ilk tepkisi şu: "Yahu siz hâlâ bunlarla mı uğraşıyorsunuz?"..

Gidişatın geneline dair bir "güven bunalımı" olduğu kesin.

Gazeteler Bulgaristan''ın yüzde altıyüz olan enflasyonu yüzde bire çektiğini temmuz ayında bir Bulgar Levasının bir Alman Markına eşitleneceğini yazdı. İlginç bir haber. Bunu birkaç arkadaşa naklettim.

- Olacak şey değil, dediler. Mümkün değil, dediler. Ve ilave ettiler: Bu işin altında başka bir iş vardır, mutlaka.

Hükumetlerin, idarecilerin, liderlerin "güven oyu" resmî oluşumların ötesinde halkın vicdan ve hafızasında bir yer edinmeli.

Aksi halde "yarın diye bir şey" olmaz, olamaz.