Hat sergisi

Beyazıt Meydanı hakkında çok yazdım. Şu tarihî mekânı şanına yakışır bir tabloya dönüştürün dedim (Sanki her şey ben deyince olacakmış gibi bir saflıkla). 2010 Kültür Başkenti şamatası geldi, yine yaprak kıpırdamadı.

Beyazıt Meydanı''nın önünden her gün geçiyorum ve oranın bir “Otopark”a dönüştüğünü gördükçe kahroluyorum.

Her neyse bu tatsız konuyu burada keselim.

Bir güzel hayale yelken açalım. Ne demiş şair:

“Hulyası olmayınca hayatın ne tadı var”

Efendim memleketimizde İslâmî neşriyatın artması; bunun hemen her konuyu kapsaması, dünya çapında bir “İslâm Ansiklopedi”nin yayımlanıp, neredeyse tamamlanma aşamasına gelmesi, hasılı İslâmî duyarlılığın yeşermesi sonucu geleneksel sanatlarımızın da yaygınlaşmasını getirdi.

Bunların başında muhteşem bir geçmişe sahip olan “Hat” sanatımız gelmektedir. Şuna şükredelim ki, bugün bu sanatı hakkıyla yerine getirip, ölümsüz eserler veren usta hattatlarımız var. Onların yetiştirdiği azımsanmayacak sayıda bay-bayan genç sanatçı var. Bu yolda çalışan atölyeler var. Ne demiş eskiler:

“Marifet iltifata tâbidir

Müşterisiz meta zâyidir”.

Bu cümleden hareketle üretilen eserlerin halkla buluşturulmasını sağlayacak bir hatırı sayılır “sergi” mekânına ihtiyaç vardır.

Hat Sanatları Müzesi, bilindiği gibi Beyazıt Meydanı''nda bulunuyor [Eski Belediye Kütüphanesi, yani Beyazıt Medresesi].

Tam karşıda Beyazıt Camii var.

Nasıl her Ramazan Sultanahmet Camii avlusunda bir Kitap Fuarı düzenleniyorsa; Beyazıt Camii avlusunda da bir “Hat Sergisi” açılabilir. Yakışır yani.

Bu sergi bir “prestij” taşımalıdır. Dolayısıyla önüne gelen eserlerini bu sergiye sokamamalıdır. Ünlü hattatlarımızdan, Güzel Sanatlar Fakültesi hocalarından, İlahiyat Fakülteleri hat hocalarından, Uğur Derman gibi uzmanlardan oluşan bir heyet önce bu sergi için bir “yönetmelik” hazırlamalıdır. Sergi bir resmî kuruluşun uhdesinde olmalıdır. Bu dahi Üniversite-Belediye-Diyanet İşleri ve Kültür Bakanlığı ortaklığıyla teşkil edilebilecek resmî yetkili bir kuruluşa verilmeli; finansmanı ve denetimi bu kuruluş tarafından yapılmalıdır.

Heyet kararı ile sergide ebru, tezyinat gibi “hat” sanatını tamamlayan eserlere de yer verilebilir.

Bu sergi Sultanahmet Kitap Fuarı gibi Ramazan ayına denk getirilmemeli; mümkün olduğu kadar ilgisiz kalabalıktan uzak ve nezih olmalıdır.

Açıkçası kenarda köşede vaaz ve ilahi kaseti, seccade ve tülbent, yaldızlı uyduruk levhalar satmaya çalışan seyyar esnaf bu sergi civarına sokulmamalıdır. Bu sergi civarı kebap ve soğan kokmamalıdır.

Sergide yeni ürün olarak meydana getirilen levhalar yanında yazma Kur''an-ı Kerim, Ferman, En''am, Dua mecmuası, Divan ve benzeri eserlerle; bunların eski tarihli örnekleri muhkem ve estetik dizaynı ile göz alan kilitli camekanlarda hem teşhir edilebilir, hem satışı yapılabilir. Bu durumda serginin çok güvenlikli olması, gece gündüz bekçilik yapacak elemanlar bulundurulması, alarm sistemi bulunmalıdır.

Sergi senede bir kere gerçekleşmeli, sergiye kabul edilecek eserler yukarıda bahsi geçen heyete aylar önce teslim edilmelidir.

Bu serginin tanıtımı bütün dünya için düşünülmeli en az bir yıl öncesinden tanıtım faaliyeti yürütülmelidir.

Böylece İstanbul ve Beyazıt dünyanın ilgisini toplayacak, hat sanatını besleyecek, ebru ve tezniyata can verecek tarihî bir mekânda tarihî bir şöhrete kavuşabilir.

Külfetli bir iş teklif ettiğimi biliyorum. Hat sanatı işportaya düşecek bir şey değil, bunu da biliyorum. Eğer dünya çapında bir ilgi uyandırmak istiyorsanız bunun ceremesini çekecek, yükünü taşıyacaksınız.

Unutmayalım Türk Hat Sanatı dünyaya “bizim” diye sunacağımız en önemli unsurlardan biridir. Kıymetini bilene.

Not: Ben her açıdan uygun bir mekandır diye, sadece seçkinlere değil halka da hitap etsin diye Beyazıt Camii avlusunu teklif ettim. Buna “olmaz” diyenler çıkabilir. Açık hava şartlarında hatlar bozulabilir, bilmiyorum. Bu sebeple kapalı bir yer isteyen olabilir. Bu da kabul edilebilir.