Kalkınmanın bedeli

Bir zamanlar Türkiye''nin pek çok yerinde sulak araziler, göller, kamışlıklarla kaplı; kuşların konakladığı bölgeler vardı.

Bu bölgeler canlı türleri ve bitki çeşitliliği bakımından hayli zengin olmasına rağmen birer sivrisinek yuvası idi. O yıllarda ülkemizde sıtma hastalığı hayli yaygın olduğundan “Sıtma Savaş Dernekleri” kurulmuş ve bu hastalığın kökünü kazımak için uzun bir mücadele verilmiştir. “Sıtma Savaş Dernekleri” ile “Verem Savaş Dernekleri”nin verdiği mücadele takdir edilmelidir.

Mücadelenin başarıyla neticelendiğini söylememiz gerekiyor. Bu süreçte sulak yerlerin, ufak göllerin, açılan kanallar ile kurutulduğu, ortaya çıkan arazinin civar köylere dağıtıldığı malumdur.

Köylüler epeyce bir zaman bu kurumuş göl yataklarından, alüviyonlu araziden iyi mahsül aldı, yüzleri güldü.

Ancak ekosistemi çökertilen bölge bir süre sonra suya hasret kurak bir alana dönüştü, kuşlar, hayvanlar, börtü-böcek uğramaz oldu, zincir kopunca verim azaldı ve hatta o yerlerde tarım imkânı ortadan kalktı.

Evet belki bir hastalık ile mücadelede başarı kazanılmış, köylünün yüzü kısa bir süre gülmüştü ama; arazi bir daha eski haline dönmemek üzere elden çıkmıştı.

Devlet Su İşleri''nin buna benzer faaliyetleri ile övündüğü günler geride kalmış; yapılan işin yanlışlığı seneler sonra anlaşılmış ama iş işten geçmiştir. Aynı aymazlık ilaçlı tarım konusunda da yaşanmış ve hâlâ yaşanmaktadır.

Bir zamanlar devlet köylüyü ziraî mücade-leye alıştırmak için epeyce zahmet çekti. Modern metodlara direnen kişiler gerici ilan edildi, bilim düşmanı sayıldı.

Oysa toprağa saçılan sun''î gübre düpedüz zehir olup, ölçüsünü kaçırdığınızda hem toprak, hem o toprakta yetişen ürün zehirleniyordu.

Çiftçi zamanla gübre kullanmaya alıştı, ve hatta gübre sayesinde tarlasından hiç görmediği oranda ürün alınca aklı başından gitti.

Çiftçi bu konuda yeterince eğitilmediğinden ne kadar ilaç, o kadar ürün diyerek; bastı gübreyi, bastı gübreyi toprağı toprak olmaktan çıkardı.

Ardından “hormon” devrimi geldi. Bu da başka bir seraptı. Evet hormonlu ürün hem ziyadesi ile fazla dayanıklı idi; varsın meyvenin sebzenin eski tadı gitmiş olsun, ne gam. Ülke-mizde tarım ürünleri ihracatı gelişme gösterdikçe çiftçinin yüzü gülüyordu. Tâ ki bu ürünlerin insan sağlığına zararlı olduğu iddiası ortaya atılıncaya kadar. Bizden meyve ve sebze alan bazı ülkeler ürün üzerinde gereğinden fazla ilaç kalıntısı tesbit edince alımı durdurdular.

Şimdi Türkiye AB kriterlerine uygun olarak bir “Tarım reformu” peşindedir. Topraklarımızın büyük kısmı Avrupa''ya nazaran daha temiz (zehirlenmemiş) olduğu için yıldızı parlayan, insanlığa umut veren “organik tarım”a da elverişlidir. Zaten dünya sanayinin çevreyi mahvettiğini, iklimleri değiştirdiğini fark etmiş; bu yanlış yoldan geri dönerek tarıma daha daha bir kıymet vermeye başlamıştı.

Kendi çıkarından başka bir şey düşünmeyen ve daima kârını artırmayı amaçlayan kapitalist üretim tarımda genetiği ile oynanan ürünleri geliştirmeye başladı. Ve bu da insanoğlunun başına başka bir çorap ördü.

Ortaya atılan iddia şudur: Dünya nüfusu artıyor ve halihazır üretim bu gidişle dünyayı doyuramaz. Bu sebeple ürünlerin genetiğini değiştirip aynı alandan daha fazla mal çıkarmalıyız. Bu malın insan vücuduna ne gibi tesirleri olduğu gözardı ediliyor; hatta paralı asker gibi bu şirketlere çalışan bilim adamları bu ürünlerin zararsız olduğunu “bilimsel verilere” dayanarak ileri sürüyorlar.

Kalkınma (konfor)nın bir bedeli var.

Sanayileşmiş ülkeler bu bedeli ödemedi. Onlar çalıştırdıkları kölelerin kanını içerek beslendiler. Girdikleri ülkeleri sömürdüler ve dünyayı avuçları içine aldılar. Güç onlarda ve onlara kafa tutmak neredeyse imkânsız.

Şimdi “kalkınmakta olan” ülkelere diyorlar ki; meselâ sanayi yatırımlarını azaltın, karbon salınımı yapmayın, çevreyi kirletmeyin.

Halbuki bunların daniskasını yapan kendileri. Dünyayı bir zindana çevirdiler, okyanusları bile kirlettiler, kutupların buzlarını erittiler.

Ne için?

Kalkınma (konfor) için, enerji için vb.

Şimdi bizimkiler de dünyanın tabiat harikası olan bölgelere (Msl. Karadeniz derelerine) HES yapmaya soyundu. Enerji üretilecek. Ve birkaç yıl içinde o bölgelerin ekosistemi çökecek. Yazık.

Bülbülü eti için öldürmeye benziyor bu. Yazık.