Galatasaray Avrupa"da

Futbol Türkiye''nin gündeminde önemli bir yer tutuyor. Bütün bir toplum son haftalarda Galatasaray''la uyudu ve uyandı. Ancak ben sporla pek ilgilenmem. Elli yılı aşan ömrün içinde ne maça gittim, ne de televizyonda bir maç izledim.

Maç gecesi Fethi Paşa Korusu''nda ESAM''ın toplantısı vardı. Başkan İsmail Kıllıoğlu, "Bugün maç olduğunu bilmiyorduk, böyle bir günde toplantı düzenlemeyi istemezdik, kusurumuzu bağışlayın" dedi.

Futboldan çok hoşlanmayan yalnızca ben değilmişim. Biz otuzu aşkın akademisyon gece geç saatlere kadar ESAM''ın yapmayı planladığı çalışmaları tartıştık.

Özal''dan sonra politikacıların da spora ilgi göstermesi gelenek haline geldi. Ahmet Bayazıt Özal''ın spora ilgisini, onun kitlelerle iletişim ve dostluk kurma biçimi olarak değerlendirir.

Bayazıt haksız değil. Galatasaray, Fenerbahçe ya da Beşiktaş taraftarları, bir siyasi partiye oy verenlerden çok daha fazla.

Futbol maçlarında politikacıların boy göstermesi, aslında spor sevgisinden daha çok toplum tarafından parmakla gösterilme gayretinden başka bir şey değil. Politikacılar, seçmenlerin ilgisizliğini takım taraftarlarının ilgisiyle dengeleme peşindeler.

Elbette, Tayip Erdoğan gibi, oyunculuktan gelen sporseverleri sözkonusu politikacı kategorisinin dışında tutmak gerekir.

Yeniden Galatasaray''a dönersek, Hamza Yerlikaya ve Halil Mutlu''nun bireysel sporda gösterdikleri başarıyı onlar futbolda gösterdiler.

Galatasaray''ın bırakın Avrupa kupasını, Dünya kupasını alması bile, Türkiye''yi Avrupa ülkelerinin üretim gücüne yükseltmez. Ne yazık ki, Türkiye, Avrupa''nın en düşük gelirli ülkesi olduğu gibi, en kötü de yönetilen devleti.

Gerçi toplumlar birleşik kaplara benzer. Türkiye''den Avrupa standartlarında futbolcular çıkıyorsa, bu, önümüzdeki yıllarda aynı standartlarda politikacılar, girişimciler, akademisyenler, generaller ve sanatçılar da çıkacak anlamına gelir.

Yetmiş yılda ilk defa dünya sıralamasında yer alan bir futbol takımımız oldu. O da bir Cumhuriyet takımı değil, bir Osmanlı takımı. Türkiye''nin önde gelen üç büyük takımı da Osmanlı döneminde kurulmuş. Her üçü de Cumhuriyet''ten daha büyük bir tarihe sahip. Tarihsiz kurum olmadığı gibi, devlet de olmuyor.

Ayrıca, Galatasaray''ın Arsenal''ın karşısına çıkardığı takımda dört tane de yabancı oyuncu vardı. Bu da Türkiye''de globalleşen kesimlerin başında futbol takımlarının geldiğini gösteriyor. Galatasaray''ın başarısında yabancı oyuncuların payı inkar edilemez.

Futbolda yabancı oyunculardan faydalanıldığı gibi, ekonomi ve politikada da yabancılardan yararlanmak zorunlu. Ekonomide biraz kıpırdanma varsa bu bizim bürokratlardan daha çok, IMF''in bürokratlarının işi.

Sağlam bir demokrasi için de galiba yabancılara ihtiyaç var. Türkiye kendi iç dinamikleriyle demokrasisini geliştiremiyor.

Acı ama gerçek bu. Sakıp Sabancı da Avrupa Birliği''ni girme işini Batılı uzmanlara ihale edelim demişti. Haksız değil. Başarının pasaportu olmaz.