Global pazarda stratejik ortaklık

On yıl önce şirketlerin büyük bir çoğunluğu yabancı şirketlerle ortaklık yapmayı aklından bile geçirmezdi. Şirketlerin tek başına çalışmaktan bir şikayetleri yoktu. Çünkü hepsi faaliyetlerini sürdürebilmek için gerekli kaynak ve pazarlara sahiptiler.

Doksanlı yıllardaki gelişmeler, şirketleri özellikle Batı ülkelerine açılma yanında, yurtdışındaki şirketlerle ortaklık yapmaya zorluyor.

Artık hiçbir kuruluşun yabancı şirketlerle ortaklık yapmadan, global pazarlardaki payını büyütmesi mümkün değildir. Paylaşmasını bilmeyen şirketler, bilenler tarafından paylaşılıyor.

Global pazarlarda başarı sağlamak için, şirketler arasında stratejik işbirliği yapma çalışmaları, yıldan yıla katlanarak artıyor. Üretim, haberleşme, ulaşım, bilgisayar, ilaç, finans ve danışmanlık hizmetleri ortaklık yapılan konuların başında geliyor. Şirketler sınırların dışına çıkarak, ülkeler arasında ekonomik, siyasal ve kültürel köprü fonksiyonu yükleniyor.

Dünyada herşeyin çok hızlı değiştiğini gören Orlonasya Şirketler Grubu''nun kurucusu Kaptan Salih Zeki Çakır, faaliyetlerinin bir bölümünü Almanya''ya taşıyarak, global pazarlardaki gelişmelere ayak uydurmaya çalışıyor. Geçen hafta sonu grubun Berlin''de düzenlediği panele katıldım.

Panelde "Türkiye''de Yaşanmakta Olan Krizin Ekonomik ve Kültürel Boyutları" tartışıldı. Almanya''da faaliyet gösteren Sancak Holding''in yöneticileri Recai Berber, Yüksel Aslan ve Mehmet Koç panale konuşmacı olarak katıldı. Berber krizin Türkiye''deki, Aslan ve Koç Almanya''daki etkilerini ele aldılar.

Yirmi yıl sonra Türkiye''yi yeniden IMF''nin kapısını çalmaya zorlayan kriz, dinleyicilerin de katkılarıyla, bütün boyutlarıyla tartışıldı. Aslan konuşmasında "Almanya''daki Türkiye"nin tasarrufları ve bunların Türkiye''ye çekilmesi üzerinde durdu. Eski bir hesap uzmanı olan Berber krizi doğuran maliye zihniyetinin açmazlarını tek tek anlattı.

Gecesiz gündüz olmadığı gibi, krizsiz de ekonomi olmaz. Nasıl geceden sonra gündüz gelirse, krizden sonra da bir rahatlama gelecek. Ancak, yönetemeyen iktidarlar yüzünden kriz öylesine derinleşti ki, Türkiye''nin ekonomik, siyasal ve kültürel yapısında onulmaz yaralar açtı. Geçmişte bütün kesimlerin böylesine etkilendiği bir kriz yaşanmamıştı.

Krizin finans''tan reel ekonomiye, tarım''dan hizmet''lere, sağlık''tan eğitim''e her alanda etkisini göstermesi Türkiye''nin "a"dan "z"ye topyekün yeniden yapılanmasını zorunlu kılıyor. Geçmişte olduğu gibi, geçici tedbirlerle bu krizi atlatmak mümkün değildir.

Türkiye politikacısı, sivil ve asker bürokratıyla üretmeden tüketmeye alışmış bir ülke. Çoğunluğun üretmeden tüketmeye çalıştığı bir toplumda krizlerin önüne hiçbir güç geçemez. Bütçesi sürekli açık veren bir ülkeyi IMF de ayakta tutamaz. Gelirleri giderlerini karşılamayan şirketler gibi, bütçesini denkleştiremeyen ülkeler de varlıklarını koruyamazlar.

Türkiye''yi krizden giderlerinin üstünde gelir sağlamasını bilen kurum ve kuruluşlar çıkaracak. Çünkü Türkiye''yi krize borçlarını borçla ödeyen kamu kuruluşları soktu. Borçlarını borçla kapatan kurumların gelirleri, "devlet" gibi, bir zaman sonra borçlarının faizlerini bile ödemeye yetmez.

Türkiye''yi krizden, sınırların dışına çıkarak, global pazarda stratejik ortaklıklar yapmasını başaran şirketler kurtaracak.

Üretmeden tüketmeye okyanuslar bile dayanmaz. Türkiye''de "devlet" için "deniz" çoktan bitti. "Devlet" üretmediğini tüketmeye kalkarsa kriz daha da derinleşir.