İnançlar tartışılmaz

Dayatmacı yönetimlerde "devlet", demokratik yönetimlerde de "inanç"lar tartışılmaz. Türkiye darbeler ülkesi olduğunu için inançlara baskı "devlet"i rahatsız etmez.

"Dayatmacı"lar başta siyasi partiler ve medya olmak üzere toplumun değişik kesimlerinden yardım gördü. Siyasi partiler dayatmacılara karşı durmasını bilselerdi, elli yılda üç "açık", bir "gizli" darbe olmazdı.

Sivil ve asker baskıcılar elele vererek, üniversiteleri öğrenci hapishanelerine dönüştürdü. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi''nin başörtülü öğrencilerinin de öğrenim hakları da ellerinden alındı.

İnançların tartışılmayıp, saygıyla karşılandığı Batı dünyasının tersine, Türkiye''de başörtülü öğrencilere akılalmaz baskılar uygulanıyor. Türkiye''nin baskıcı "Afrika" ülkelerinden farkı kalmadı.

Dayatmacılar başörtüsünü bir siyasi partinin simgesi olarak görüyor. Bu yüzden de başörtüsüne "kırmızı" görmüş boğa gibi saldırıyorlar. Oysa başörtüsü bir siyasi partinin değil, bir kültürün simgesi. Bu yüzden, bütün siyasi partiler, başörtülü üyelerinin sayısı artırmak için kıran kırana birbirleriyle yarışıyor.

Dayatmacılar başörtüsünün ulusal değil, uluslarüstü bir kültür simgesi olduğunu da görmek istemiyor. Bir müslüman Türkiye''de başını örtüyor da, Almanya''da, İngiltere''de ya da Amerika''da örtmüyor mu? Sözkonusu siyasi parti oralarda da mı faaliyet gösteriyor?

Türkiye, Osmanlı ve Selçuklu döneminde olduğu gibi, kimseyi inancını değiştirmeye zorlamamalı, kimsenin de inancından dolayı horlanmasına izin vermemeli. Çünkü inançsız bir toplum olmadığı gibi, hiçbir inanç da kötülüklerin kaynağı olmaz.

Başarılı profesyonel yönetici Mustafa Yılmaz yıllar önce sahiplerinin musevi olduğu bir işyerine fabrika müdürü olarak kabul edilince, dayanamayıp, elinden geldiği kadar ibadetlerini yapmaya çalıştığını söylemiş. İlgililer hangi dinden olursa olsun, dindar insanlarla çalışmaktan hiçbir zaman rahatsız olmadıklarını belirtmişler.

Dayatmacılar kendi inançlarından başka bir inanca hayat hakkı tanımaz. Onlara göre, "bir yönetim karşıtlarına özgürlük tanırsa uzun ömürlü olamaz." Aslında tam tersine "karşıtlarına özgürlük tanımayan hiçbir yönetim ayakta kalamaz." Baskı ve şiddetle bir yönetim uzun ömürlü olabilseydi, dayatmacı rejimlerin hiçbiri yıkılıp gitmezdi. Hele Sovyetler Birliği hiç yıkılmazdı.

Bir yönetimi güçlü kılan baskıcılığı değil, özgürlükcü olmasıdır. Özgürlüklerin başında da inanma özgürlüğü gelir. İnanma özgürlüğünün olmadığı bir ülkede insan haklarından söz edilemez. Çünkü insan hakları, inanma hakkının türevleridir.

Gelişmiş demokrasilerde inançlar tartışılmaz.

İnancın karşısında akan sular durmuyorsa, orada demokrasi ve özgürlükten söz edilemez.