İTÜ 234 yaşında

Ben Eskişehir Lisesi''ni 1963 yılında bitirdim. Tek parti döneminde, Türkiye''nin adı toplu iğne bile üretemeyen ülkeye çıktığı için, altmışlı yılların en gözde eğitim alanı, değişik mühendislik dallarıydı. Bizim kuşağımız, lise yıllarında teknik eğitimin öneminin sürekli vurgulanmasının etkisinde kalarak, üniversite tercihlerinde, mühendislik eğitimi verenlere öncelik verdi. Ben de, temel üniversite eğitimini İTÜ''de Makina Mühendisliği alanında yaptım. Bizim kuşak için, mühendislik, bütün mühendisliklerin anası olan makina mühendisliğiydi, sanayileşme, makina yapan makinaları yapmaktı.

İTÜ''nün tarihi, Türk ordusunun yenilenme ve Anadolu insanının sanayileşme tarihidir. İTÜ, Türk toplumunun, mühendislik eğitimi veren en eski, en köklü ve kurumsallaşmış üniversitesidir. İstanbul''da 1773 yılında “Mühendishane-i Bahr-i Humayun” olarak kurulan İTÜ, günümüzde 21.000 öğrencisi, 2100 öğretim üye ve yardımcısı, 12 Fakültesi, 5 Enstitüsü ve yetiştirdiği onbinlerce mühendisle, Türkiye ile birlikte Osmanlı coğrafyasındaki ülkelerin yollarını, limanlarını, barajlarını ve sanayi işletmelerini kurmaya devam ediyor.

İTÜ yöneticileri, mezunlar ve üniversite arasındaki yardımlaşma ve dayanışmayı geliştirmek için, her yıl “İTÜ Günü” düzenlemektedirler. Mayıs ayının ikinci haftasında, İTÜ Rektörü Faruk Karadoğan''ın öncülüğünde düzenlenen geniş katılımlı bir törenle çalışma hayatlarında 30, 40, 50 ve 60 yıllarını dolduranlara birer plaket ve İTÜ''nün simgesi arı rozeti verildi. Kırk yıl sonra, İzzet Canvar, Olgun Sönmez, Mehmet Sadık Kibar, Veli Ulusoy, Ayhan Saral, Muammer Emektar, Aydın Acemi, Ali Demirezen, Yalçın Ünsalan, Mehmet Gürdal, Necati Atalay, Abdullah Parlar, Kemal Güleç, Hayrettin Elmas, Musa Kazım Sancak, Mustafa Varol, Timuçin Oktay, Öner Gürdoğan ve Yaşar Kılıç ile bir araya geldik.

Bir ülkenin sahip olabileceği en büyük ve en etkili güç, tüketim ekonomisini üretim ekonomisine dönüştüren, iyi eğitimli, girişimci seçkinleridir. Yenilik peşinde koşan, risk olmaktan korkmayan ve doğru karar almak için hesap yapmasını bilen mühendisler, bütün dünyada ülkelerin üretim gücünü büyüten öncülerdir. İTÜ yüzbinlere ulaşan mezunlarıyla, Türkiye''nin ekonomik yapısıyla kültürel dokusunu değiştiren eğitim kurumlarının başında gelmektedir. İTÜ''lüler, Türkiye''de ekonomik, siyasal ve kültürel hayatın odak noktasını oluşturmuşlardır.

Girişimci mühendislerin dünyasında, üretim hayatın ayrılmaz bir parçası ve en önemli boyutudur. Tükettiklerinden daha fazlasını üretecek girişimcilere sahip olmayan toplumlar, ürettiklerinden daha azını tüketen toplumlardan yardım istemek zorunda kalırlar. Türkiye seksenli yıllardan sonra, bilgi gibi, teknolojinin de vatanı olmaz diyen, girişimci elitleriyle, takım tezgahlarından motorlu taşıtlara kadar bütün sanayi ürünlerini, Avrupa ülkelerinden ithal etmekten kurtulmuştur.

İkibinli yılların başında Türkiye, Batı ülkelerine tarım ürünleri değil, sanayi ürünleri ihraç eden bir ülkedir. Türkiye 250 milyar doları bulan dış ticaret hacmiyle, bütün dünyayla alışveriş yapmasını öğrenmiştir. Ticarette iki taraf da kazandığı için, birbirleriyle alışveriş yapan ülkeler arasında, çatışma çıkmaz ve savaş olmaz. Savaşsız bir dünyaya giden yol, her ülkenin birbiriyle alışveriş yaptıkları bir ekonomik yapılanmadan geçer.

Dünyanın her yerinde, mühendisler üretim gücünü, üretim gücü toplumun orta kesimini, orta kesim de ekonomiyi ayakta tutar.

Ekonomi ve demokrasinin hastalıklarına karşı en etkili tedavi üretim gücünü büyütmektir.

Ekonomisi sağlam olan toplumların, demokrasisi de sağlam olur.

Sürekli üretimin çözemeyeceği sorun yoktur.