Bekrî Mustafa 28 Şubat"a karşı!

Bence 28 Şubat''ın bir darbe olup olmadığını uzun boylu tartışmaya gerek yok.

Adamın biri ampul değiştiriyor.

Oğlu bilgiç bilgiç yanına yaklaşıp soruyor: "Sen elektrik nedir bilir misin?"

Tam o sırada, adamı elektrik çarpıyor; sandalye bir yana, o bir yana savruluyor.

İşte cevabı:

"Ben elektriği bana ettiğinden bilirim."

Biz de 28 Şubat''ı, bu ülkenin sosyal doksuna, demokratik düzenine "ettiğinden" biliyoruz.

Prononciemento

28 Şubat benzerlerine Güney Amerika''da rastlanmıştır. Asker iktidarda değil ama, gelişmeleri yönlendiriyor; siyaseti etkiliyor. Yönetime bizzat gelmiyor fakat "taşeron hükûmetler" kurdurup, temel hedeflere göre istikamet veriyor.

Bunun adı "prononciemento"

Zaten bu yüzden Batı, eğer Avrupa Birliği''ne üye olacaksanız, "prononciemento"dan, (askeri vesayet halinden) kurtulacaksınız diyor.

Batı''nın bu ısrarı, Türk Silâhlı Kuvvetleri''nin bir kısım üyesini Avrupa Birliği''ne karşı tavır almaya sürükledi.

"Bazı uluslararası kuruluşlar ve bazı Avrupa ülkeleri, bizi bir tercih durumunda bırakırlarsa, tercihimiz vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğüdür. Dünyanın hiçbir demokratik ülkesinde, demokrasi, demokrasiyi ortadan kaldırmak, düşünce ve ifade özgürlüğü, vatanı parçalamak, insan hakları, halkları kamplara ayırmak için istismar edilmedi." (Harp Akademileri Komutanı Nahit Şenoğul''un 2 Ekim 2000 tarihinde, Harp Akademisi açılışı vesilesiyle yaptığı konuşma.)

"AB''ye üye olan hiçbir ülke bölünmemiştir. Ama bazı ülkeler bölündükten sonra AB''ye aday ülke olabilmiştir. Eğer Avrupalı dostlarımız, ''ya üyelik, ya üniter devlet'' derse, ''üniter devlet'' deriz. Avrupalı dostlarımız gene de ısrar ederlerse, bu kez onlara, ''çağdaş uygarlık demek, sadece Avrupa demek değildir'', demeliyiz." (Nahit Şenoğul, 12 Ocak 2001 AGSK, AB ve Nato ilişkilerinin geleceği sempozyumu kapanış konuşması.)

"Bazı AB üyesi ülkelerin açık ve gizli olarak terör örgütü PKK''ya destek verdikleri ve bu kanlı örgütün bugünlere kadar varlığını devam ettirmesinde başlıca etken oldukları bilinmektedir. Bu durum PKK''yı cesaretlendirmektedir." (Genelkurmay Başkanlığı''nın Başbakan Ecevit''in Nice Zirvesi''ne katıldığı 7 Aralık 2000''de yaptığı açıklama.)

"Katılım Ortaklığı Belgesi''nde, bireysel hak ve özgürlükler kapsamında bu devletin kurucusu ve asli unsuru olan Kürt orijinli vatandaşlarımız için kültürel haklar, ana dilde yayın ve eğitim hakları adı altında, ülkemiz bölünmek istenmektedir. İçeriden ve dışarıdan desteklenen bu gelişmeler, milli birliğimizi ve toprak bütünlüğümüzü bozacak büyük bir tehdit niteliğini almıştır." (Silâhlı Kuvvetler Akademisi Komutanı Tuğgeneral Halil Şimşek, 12 Ocak 2001.)

Rüştünü ispat

Avrupa Birliği''nin, laik cumhuriyete veyahut ülke bütünlüğüne zarar vereceği inancı, vesayet zihniyetinin bir sonucudur.

Nasıl ki, anne ve baba bir türlü evlâtlarının büyüdüğüne, doğru karar verme yeteneğini kazandığına inanamaz; 50 yaşına dahi gelse, çocuk ebeveynleri karşısında halâ rüştünü ispat edememiştir.

Aynı şekilde, Türk milleti de, cumhuriyetin ilanından beri rüştünü kanıtlayamadığı için, hâlâ vasi rejimine tâbidir, mahcur; kısıtlıdır.

İşte 28 Şubat, ezelden beri devam eden bu sürecin, yoğunluk kazandığı ve eğitimden hukuka, dini yaşantıdan siyasete kadar her alanda kurumsallaşmaya çalıştığı bir dönemin adı.

Avrupa Birliği, ezelden ebede uzanmayı tahayyül eden vesayet sistemini ortadan kaldıracak bir hukuk anlayışını, model olarak önümüze getiriyor.

"Millet mahcur"dur; ehliyetsizdir; mümeyyiz değildir görüşü karşısında, vatandaşı ehil gören bir zihniyeti temsil ediyor Avrupa Birliği.

AB ve asker

Bazı askerlerimizin her vasatta, Avrupa Birliği''ni eleştirmesi, özgürlükleri millet ve vatan bütünlüğü için tehlike, laik cumhuriyet açısından da tehdit olarak görmeleri, yerleşik inançlarından kaynaklanıyor.

Bu istikamette hazırlanmış andıçlar mevcut.

Ocak 2000 tarihini taşıyan bir andıçta, askerin Milli Güvenlik Kurulu''ndaki mevcudiyeti, laik hukuk devletinin teminatı olarak takdim ediliyor:

"MGK''da asker üyelerin bulunması, Türkiye cumhuriyeti devletinin laik ve sosyal hukuk düzenini sürdürebilmesi açısından vazgeçilmez bir güvence oluşturmaktadır. Türkiye''nin içinde bulunduğu iç ve dış şartlar, bugün için hiçbir Batılı devlette söz konusu olmadığından; MGK''da asker üyelerin mevcudiyetini ve etkinliğini antidemokratik olarak nitelendirilmemesi gerekli olup, bu hususun demokratik rejimin temel ilkelerini zedelemediği her platformda dile getirilmelidir."

Aynı şekilde bir başka andıç, siyasi partilerin anayasa değişiklik tekliflerini, ülke bütünlüğü ve laik cumhuriyet açısından tereddütle karşılıyor:

"1982 Anayasası % 92 gibi bir oranla halkın kabul ettiği bir anayasa olmuştur. Ancak anayasanın kabülünden 5 yıl sonra 12 Eylül harekatına karşı çıkan çevreler anayasaya da karşı çıkmaya başlamışlardır. Daha sonra o günün şartlarında konulması gerekli olan, ancak günümüzde kaldırılmasında sakınca bulunmayan kimi maddeler gündeme getirilerek anayasanın tümü üzerinde spekülasyonlar yapılmaktadır. Anayasayı en çok tenkit edenler, siyasi amaçlarına ulaşmakta onu kendilerine engel gören bölücü ve irticai çevreler olmaktadır. Bunlara 2. Cumhuriyetçiler, solcular, aydınlar ve diğer baskı grupları da katılınca, kamuoyunda 1982 Anayasası''na karşı çıkmak demokratik ve çağdaşlığın bir ölçüsü olarak algılanmaya başlanmıştır. Buna karşılık 1982 Anayasası''nı savunanlar kamuoyunda sesini duyuramamaktadırlar.

Cumhuriyetin temel niteliklerine ve devletin üniter yapısına tehdit oluşmasına engel olan maddelerin anayasada kalması, Türkiye Cumhuriyeti açısından hayati önem taşımaktadır.

MGK koordinatörlüğünde bir çalışma grubu kurularak değiştirilmesi halinde ülkenin üniter yapısını ve cumhuriyetin temel niteliklerini tehlikeye düşürecek anayasa maddelerinin belirlenmesinin, Cumhurbaşkanı başkanlığında Parlamento''da grubu bulunan parti liderlerinin toplanarak bu maddelerin öneminin vurgulanmasının, görüşleri ile Silâhlı Kuvvetlerini destekleyen köşe yazarlarının ve üniversitelerin bu konuları işleyerek kamuoyunu yönlendirmelerinin uygun olacağı değerlendirilmektedir."

Bekrî Mustafa

Asker, siyasete bu şekilde müdahale edemez. Türkiye''nin temel tercihlerini ancak siyaset yönlendirir.

Ama Mesut Yılmaz''ın, yolsuzlukların üzerine kararlılıkla yüründükçe, Avrupa Birliği silâhına sarılması, sanki Anap, hürriyetlerden yana tavır aldığı için, beyaz enerji operasyonunun düzenlendiği intibaını yaratmaya çalışması komik değil mi?

28 Şubat taşeronluğuna soyunduğu için, Tansu Çiller ve Hasan Celal Güzel''in "onbaşı Mesut" ismini taktıkları bir genel başkan, demokrasinin hâmisi kesilmişse vay halimize... Bu durum Bekrî Mustafa''nın namaz kıldırmasına benziyor.

Hani imamı bulamayınca, cemaat Bekrî Mustafa''ya namaz kıldırmasını söylemiş. Bekrî Mustafa razı olmuş olmasına ama müteveffa ile öbür dünyaya mesaj göndermeyi de ihmal etmemiş:

"Dünyada işler nasıldır diye sual edilirse, Bekrî Mustafa imam olmuş dersin..