Çankaya saygılı, ya diğerleri?

Cumhurbaşkanı''nın resepsiyonuna, kimi milletvekili, tesettürlü eşleriyle katılmıştı. Ne oldu? Çankaya irticaya teslim mi oldu? Yoksa yerin altı üstüne mi geldi?

FP''lilerin yanısıra bazı MHP''lilerin eşleri de başlarını örtmüştü.

Türkiye''de artık ayırımcılık rüzgârları esmeyecek diye sevindik evvelki akşam, resepsiyonda saygılı karşılamayı görünce.

Çankaya, zirve noktasındaki bir kurum. Dolayısıyla, özellikle askeriyedeki uygulamalara örnek teşkil etmeli. Herkes o aynaya bakarak kendi hanesine çeki düzen vermeli.

Bir ruh haletini anlatmak isterim: Tesettürlü hanımlar ve eşleri Ahmet Sezer''in davetine icabet ederken, nahoş bir muameleyle karşılaşabileceklerini düşünüyor ve bundan tedirginlik duyuyorlardı. Aynı endişeyi doğrusu ben de paylaşıyordum. Ve nasıl bir tepki sergilemeliyiz diye düşünüp duruyordum.

Öyle ya... Daha bir hafta önce FP Genel İdare Kurulu üyesi, Hanım komisyonları Genel Başkanı Gülten Çelik, -kimsenin işitmediği 1999 tarihli yönergeye dayanılarak- Anıtkabir''den geri çevrilmemiş miydi?

O endişeler ve tereddütler, öyle büyük bir sevince ve iç huzuruna dönüştü ki!

Cezaevlerinin görüş günlerine, şoförlük kurslarına veyahut tatil kamplarına bile alınmayan başörtülüler, (Türkiyemizin zencileri(!)) işte, Çankaya''daki resepsiyona katılmışlardı. Ve hiçbir sorun çıkmamıştı.

Acaba, üniversitelere kabul edilmeyen, hatta şoförlük kurslarına dahi alınmayan genç kızlara, bu eşit muamele biraz umut verdi mi? Hayal kırıklıklarını kısmen tamir edebildiler mi? "Günün birinde herşey düzelecek, sabredelim" şeklinde bir düşünce zihinlerinde yeşerdi mi?

Meslek liselerine darbe

Ama Türkiye''nin dört bir yanından dertli çığlıklar bize ulaşıyor. Adaletsizlik diz boyu. Üniversitede tek sınav sistemine geçtikten sonra, bütün meslek liseleri, bu arada da imam hatipler ağır bir darbe yedi.

Önce 8 yıl kesintisiz eğitim yüzünden, imam hatiplerin orta kısımları kapatıldı. Böylece liseyi besleyen kanal kurudu. 1998-1999 ders yılında imam hatip liselerindeki öğrenci sayısı ''192 bin''di. 1999 -2000 ders yılında -%30''luk bir azalma ile- ''134 bin''e düştü.

İmam hatip liselerine rağbetin azalmasının tek sebebi, orta kısmının kapatılması değil.

1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu, imam hatip liselerinin "Mesleğe ve Yüksek Öğrenime öğrenci hazırlayacağı" hükmünü ihtiva etmektedir. Bu amaca uygun olarak, sözkonusu liselerin programları, % 60 kültür dersi ve % 40 meslek dersi biçiminde düzenlenmişti.

Bu orantı değiştirildi: Artık imam hatip liselerinde, meslek dersleri % 51, kültür dersleri % 49 oranında okutuluyor. 4 yıllık tahsil süresi de 3 yıla indirildi ve 1 yıl hazırlık ile takviye edildi.

İmam hatip lisesi talebelerinin, diğer meslek liselerine devam edenler gibi -eksik kültür dersi verilmek suretiyle- üniversiteye gidişlerinin önü kesildi.

Lise 4 yıldan 3 yıla indirilirken, müktesep haklar dikkate alınmadı. İmam hatiplerin 11''inci sınıfları, 12''nci sınıflarla birlikte mezun edildi. Böylece 1998''de ÖSYS başarı çizelgesinde, mezun olan 84 bin imam hatipliden 9 bini (% 11''i) 4 yıllık bir fakülte kazanmışken, 1999 ÖSS''de, başarı oranı % 2.9''a düştü: 121 bin mezundan, sadece 3 bin 500''ü fakülteye girme hakkı kazandı.

Başarının düşmesi, ayrıca, diğer bütün meslek liselerinde de olduğu gibi, ÖSS değerlendirmesinde, Ağırlıklı Ortaöğretim Başarı Puanı''nın, 0.5 yerine 0.2 katsayısı ile çarpılmasından kaynaklanıyor. (Kendi alanını seçen genel lise mezununun başarı puanı ise 0.5 ile çarpılıyor).

Meslek lisesi öğrencileri kendi bölümlerinden bir üniversiteyi tercih etse bile, önleri kesiliyor. Meselâ endüstri meslek lisesinde, elektrik mezunu bir öğrenci, kendi alanındaki elektrik-elektronik mühendisliğini tercih etse, Ağırlıklı Orta Öğretim Başarı Puanı 0.2 katsayısı ile çarpıldığı için, üniversiteye giremiyor. Yarışa geriden başlıyor.

İşte rakamlar: 1998 yılında, endüstri meslek liselerinden 1256 öğrenci, üniversite kazanmışken 1999 yılında, bu rakam 166''ya geriledi.

Bu uygulamadan kurtulmak için, meslek liselerinde okuyanlar, mezuniyetten önce, yatay geçişle eğitim kurumlarını değiştirmek yolunu seçtiler.

Milli Eğitim Bakanlığı bir genelge yayınlayarak, yatay geçişi önlemeğe çalıştı. Anadolu Meslek Lisesi Gemi Aletleri Bölümü''nde okuyan bir öğrenci, genel liseye kabulü yapılmayınca, Milli Eğitim Bakanlığı''nın genelgesi aleyhine dava açtı. Danıştay 8''inci Dairesi yürütmenin durdurulması talebini kabul etti. (15. 11. 1999) Milli Eğitim Bakanlığı''nın itirazı üzerine konu, Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu önüne geldi. 24. 12. 1999''da, Genel Kurul, Milli Eğitim Bakanlığı''nın itirazını ret etti.

Hukuki durum böyle olmasına rağmen, hâlâ o genelge uygulanmakta, yatay geçiş yapan öğrenciler eski okullarına iade edilmekte; üstelik meslek liselerinden genel liselere öğrenci naklini kabul eden yöneticiler de cezalandırılmakta.

Görüldüğü gibi haksızlık ve hukuksuzluk diz boyu.

Şimdi de hukukun nasıl siyasete alet edildiğinin bir örneğini vermek isterim.

Başörtülü kızların üniversiteye alınmamaları konusunda, bazı bölge idare mahkemelerinin (Bursa, Edirne vs.) yürütmeyi durdurma kararları var. Ama, bu istikamette karar alan hâkimler, hep soruşturma geçirdiler ve bir yerlere sürüldüler.

Son olarak, benzer bir işlemin, Samsun İdare Mahkemesi hâkimlerini hedef aldığını öğrendim. Üstelik gelen müfettişler, tahkikat yürütürken, avukatlara şu soruyu soruyormuş: "Kararı veren hâkimin karısı başörtülü mü?"

Size ne karısının başı örtülü ise!

Hâkimin karısının başörtüsü, özel hayatın bir parçası sayılmaz mı? Özel hayat, Anayasa''nın 17''nci maddesinin teminatı altında değil mi?

Müfettişler bir de, "Hâkim, siyasi anlayışını kararına yansıtıyor mu?" sorusunu yöneltiyorlarmış çevreye.

Böyle soruşturma olur mu? Bölge İdare Mahkemesi''nin temyiz mercii Danıştay. Kararın takdiri, tasdiki veya bozulması Danıştay''a ait bir yetki. Müfettişler, Samsun Bölge İdare Mahkemesi''nin aldığı kararları, o ilde görev yapan hâkim ve avukatların denetimine ve değerlendirmesine sunabilir mi?

Hukukçu Cumhurbaşkanı''nın ve daima hukukun üstünlüğünü savunan Adalet Bakanı''nın dikkatlerini bu yanlışlara çekmek isterim.

Ülkemizde hukuk boğazlanıyor. Adalet can çekişiyor.

Evet, Çankaya resepsiyonu bir ılık rüzgâr estirdi. Fakat, tek çiçekle bahar gelmez ki!