Cenazede üniforma

Birçok aklı başında kişi, Ahmet Taner Kışlalı suikastını, laik-antilaik çatışmasına çevirmemek gerektiği üzerinde durdu. Ama cenaze merasiminde bu uyarılara itina gösterilmediğini müşahede ettik.

"Türkiye laiktir, laik kalacak" sloganı dahi, bir peşin hükümden kaynaklanıyordu. Kışlalı''nın Kemalist ve laik kimliğinden yola çıkanlar, faturayı "İslâmcılar"a yükleme çabasındaydı. Oysa daha önce de yazdığımız gibi Ahmet Taner Kışlalı kamuoyuna malolmamış bir isim. Ona yönelik kişisel bir öfke mevcut değil.

Burada şu soruyu sormalıyız: Kim Kışlalı cinayetinden menfaat umabilir?

Kışlalı aracılığı ile Türkiye''deki istikrar bombalanıyor; demokrasi bombalanıyor, uzlaşma eğilimi bombalanıyor. Gerginlik artıyor. Nitekim, Milli Güvenlik Kurulu''nda yeniden irtica yasalarının ele alınacağından söz ediliyor.

Radikal''in haberi doğru ise, askerler en üst düzeyde bir durum değerlendirmesi yaparak şu sonuçlara varmışlar: "Suikast, irticanın işi. İrtica tırmanıyor. Dinci basın, bazı aydınların da kabulü ile bunu derin devlete yüklemek istiyor. Amaç devlet ile milletin arasını açmak. 28 Şubat''ın arkasındayız. Meclis halâ, Genel Kurul''a türbanla gelinemeyeceğine dair tüzük değişikliğini yapamadı. Polis Kolejleri''ne İmam Hatipliler''in girmesini engelleyemedi. İrticacılar, depremden sonra harekete geçti. Kutlular''ın Kocatepe Camii''ndeki konuşması, Merve Kavakçı''ya yönelik DGM Savcısı''nın tutumu sonrası siyasilerin çıkışları. Savcı yasal görevini yerine getirirken, faaliyetleri, milletvekilleri ve diğer politikacılar tarafından engellenmiştir."

Demek Kışlalı cinayeti, sonuçları itibariyle 28 Şubat sürecinin canlanmasına, "irticacı" denilen kesim üzerindeki baskıların artmasına yol açıyor.

Kaldı ki, bir terör örgütü, işlediği cinayeti açıkça üstlenmez mi? Bu defa Kışlalı suikastını sahiplenenin çıkmaması da zihinlerde soru işareti yaratıyor.

Cinayeti değerlendirenlerin çeşitli tahminleri var.

Uğur Mumcu cinayetinde olduğu gibi, bu defa da, İran veya İslâmcı örgütleri işaret edenler çıkıyor. Ama Susurluk''tan sonra Mumcu''nun ölümünde başka parmakların izleri görüldü. Dolayısıyla, Kışlalı konusunda hatalı değerlendirme yapmak zorlaştı.

"İran" diyenler de pek ikna edici olmuyor.

İddiaya göre, cinayet, İran''daki öğrenci hareketlerine destek veren Türkiye''ye bir misilleme imiş. Kendi içinde kavgalı olan güçsüz bir ülkenin böyle bir operasyona karışmasını doğrusu hayretle karşıladım.

Ahmet Taner Kışlalı''nın cenazesinde, "Türkiye laiktir, laik kalacak", "Başbuğ Ecevit", "Katiller Meclis''te", "Kahrolsun şeriat" "Ecevit burada Fethullah nerede?" sloganları kulağımıza çarptı. Törene Cumhuriyet Halk Partisi ile Doğu Perinçek''in İşçi Partisi egemen oldu. Ecevit''e yönelik protestolar organize idi ve televizyondan izleyebildiğimiz kadarıyla Perinçek yandaşlarından kaynaklanıyordu. Törene elele tutuşarak gelen DGM Savcısı Nuh Mete Yüksel ile Yargıtay Başsavcısı Vural Savaş, "Türkiye sizinle gurur duyuyor" diye bağıran bu kişilerce alkışlandı. Ecevit''e kızanlar, savcıları şefkatle bağırlarına bastılar.

Bizi en fazla düşündüren ve aynı zamanda da ürküten olay, Türk Silâhlı Kuvvetleri mensuplarının üniformalarıyla merasime katılmasıydı. Verilmek istenen mesajı doğrusu hiç anlamadım.

"Türkiye militarist bir demokrasidir"in işareti miydi bu katılım?

Avrupa Birliği''ne "Çatlasanız da patlasanız da, vesayet rejimi sürecek" mi demek isteniyordu? Yoksa, kontrgerillaya "Halt ettin bir Kemalist''e kıydın" mesajı mı gönderiyorlardı?

Belki de, İslâmcılar''a bir gözdağı sözkonusuydu. Yahut, "Ordu-millet elele, birlik ve beraberlik içindeyiz" havasını mı yaymayı arzu ediyorlardı?

Doğrusu hiç çözemedim.

Cenazeye katılan askerler arasında emekli Orgeneral Necip Torumtay''ı da gördüm.

Biliyor musunuz, bugünlerde Ankara''da Cumhurbaşkanı adayları arasında Torumtay''ın ismi de ısrarla geçiyor. Torumtay, başarılı bir askerdi. Siyasetten daima uzakta durmaya muvaffak oldu. Özal ile uzlaşamadığı noktada istifa etti. O günden sonra da, özel hayatını tartışmalara sebebiyet vermeyecek bir özenle sürdürdü.

Durup dururken, Cumhurbaşkanı adayı olarak ortaya çıkacağını hiç sanmıyorum.

Tecrübeli bir politikacı dostumuzla sohbet ediyorduk. 2 bin yılının Cumhurbaşkanlığı muharebeleri şeklinde geçeceğini söyledi. O dosta göre, askerler de bir aday çıkaracak. Fırsat bu dönemde de kaçarsa, 7 yıl sonra artık çok geç olur diye düşünenler varmış askerlerin arasında.

Üniformalarla cenaze töreninde verilmek istenen mesaja gene dönelim: "Türkiye laiktir, laik kalacak"

Bu düşünceyi toplumun büyük kesimi paylaşıyor.

Ama laiklik ilkesinin ordu tarafından korunduğu izlenimini yaratan o görüntü, çok kimseyi rahatsız etti.

Kışlalı''yı, sınıfında başörtülü bir talebe bulunduğu için, hoşgörüsü dolayısıyla övüyoruz. Sonra da 28 Şubat sürecinde, başörtüsü yasağını sürdürüyoruz.

Radikal''in haberine göre, bu yıl, üniversite kapılarında çok daha az sayıda başörtülü kızın bulunmasını, kurmay toplantısında askerler "başarı" olarak değerlendirmişler.

Bedeli, gözyaşı ve hayal kırıklığı olarak ödenen bir Pirüs zaferi. Millete rağmen kazanılan bir zafer.

Karşı tarafı yenilmişlik duygusu içinde bırakan hiç bir uygulama kalıcı olamaz.

Aynı şekilde, cenaze törenindeki gösteri de, millet ile ordunun arasını açacak mahiyetteydi. Çok sayıda faks ve telefon aldım. İşte bunlardan biri:

"Anlayamadığım, garibime giden, Genelkurmay Başkanlığı, bir iç genelge yayınlayarak, neden askerlerin cenazeye resmi elbise ile katılmalarını istedi? Aynı Genelkurmay Başkanlığı, devletimizin en üst düzey yöneticisi Turgut Özal''ın cenaze merasimine katılmaları için böyle bir genelge yayınlamamıştı. Ne oluyoruz? Nereye gidiyoruz? İşçi Partisi bayraklarıyla, omuz omuza Silâhlı Kuvvetler personeli. Lütfen cevap verin, bir cepheleşme mi var? Yoksa ben bu ülkenin vatandaşı değil miyim? Gördüklerim rüya mı? Resmî elbise, ülkenin tümünün sembolüdür. Lütfen cevap verin. Cevap, cevap, cevap... Yanıyorum; yandım kül oldum. İkinci bir Kubilay olayı mı yaşıyoruz? Bu menfur cinayetin ardından gene Kubilay olayında olduğu gibi yargısız infaz mı yapılacak? Silâhlı Kuvvetlerimiz''in, olaya dolaylı dolaysız dahil olmasını düşünmemiştim. Halen de kabullenemiyorum."

Dertli vatandaşın feryatları burada noktalanıyor.

Cenaze merasiminin Kemalist-Laikçi cephenin gösterisine dönüşmesi, CHP ve Doğu Perinçek damgasını taşıması ve ordu mensuplarının da bu siyasi cepheleşmenin içinde üniformalarıyla yer alması yakışıksız kaçmıştır.

Türkiye''de büyük çoğunluk, açıkça ifade etme cesaretini gösteremese bile, bu davranışı hem yadırgamış, hem de tasvib etmemiştir.