FP ve Erbakan

Bir çok gazete, Fazilet Partisi''ndeki karışıklıktan söz ediyor. Bu arada, son gelişmeleri, Erbakan''ı suçlamak için vesile bilenler de var.

Peki ya Erbakan''a yapılan haksızlık? Bir haksızlık üzerine, istikrar inşa etmek mümkün mü?

Refah lideri, peşpeşe bir çok mahrumiyete uğradı. Her şeyden önce, yıllardır kamuoyuna yanlış tanıtıldı. Önce Ecevit, sonra da Demirel hükûmet ortağı oldukları Milli Selâmet liderini, farklı bir şekilde takdim ettiler. Yanlışları ona yüklediler, sevapları kendileri üstlendiler.

Erbakan, başbakan olunca hatalı anlamalara yol açan bazı eylem ve söylemi haricinde, başarılı bir icraat sergiledi. Vergi reformu (!) yapılmadı, ama vergi gelirleri enflasyonun üzerinde arttı. Genel giderler içinde, faiz giderlerinin oranı düştü, Enerji Bakanlığı, Bayındırlık Bakanlığı gibi, başka partilerin elindeyken yolsuzluklara sahne olan bakanlıklar hakkında tek bir söylenti çıkmadı. Memur ve işçiler en büyük zammı, Refahyol döneminde gördü.

Erbakan 1995''ten itibaren hazırlanan bir yapılanmanın içine düştü. 28 Şubat, daha önce temeli atılan oluşumun, uçlarının göründüğü tarih.

Bence 28 Şubat, Erbakan iktidarını bir vesile olarak kullandı. Bir başka ifade ile, Refahyol iktidar olmasaydı bile, değişik bir gerekçe yaratılacaktı.

Bu kanaate varmamızın sebebi, 28 Şubat''ın, uygulamalarıyla, kalıcı olma eğilimi taşıdığının gitgide daha bariz bir şekilde ortaya çıkmasıdır.

Refah Partisi''nin kapatılması, hukuki değil; ama kapatıldı. 1995 yılında demokratikleşme adı altında gerçekleştirilen Anayasa değişikliği, Siyasi Partiler Yasası''ndaki şartları devre dışı bıraktı. Böylece odaklaşma gerekçesiyle partinin kapatılmasını kolaylaştırdı. Ayrıca, Siyasi Partiler Yasası''nın 103''üncü maddesini, Anayasa Mahkemesi kapatma davası sırasında, iptal etti.

Parti, bir dizi hukuki hata sonucu kapatıldı.

Anayasa''nın 69''uncu maddesine göre Erbakan''ın milletvekili seçilme hakkı vardı.

Zira, bir siyasi partinin temelli kapatılmasına beyan ve faaliyetleriyle sebeb olan kurucuları dahil üyeleri, beş yıl süreyle, bir başka partinin kurucu üyesi, yöneticisi, denetici olamazlar. (Milletvekili seçilme yasağı Anayasa''da yer almıyor)

Siyasi Partiler Yasası''nın, Anayasa maddeleri ile uyumu sağlanmadığından dolayı, yasadaki milletvekili seçilemez hükmü geçerli sayıldı. Erbakan''ın milletvekili olmasının da önü kesildi.

Gazetelerin ettiği hakaret, hakkında peşpeşe açılan davalar da işin cabası.

Bir insana bu kadar haksızlık yaparsanız, onu köşeye sıkıştırırsanız, elbette ona meşru müdafaa hakkını tanımak zorundasınız.

Bu meşru müdafaa, siyaseti olumsuz bir biçimde etkilese bile, müsamaha ile karşılanabilir.

Meclis''te peşpeşe kanunlar görüşülüyor. Ama her nedense, Anayasa ile uyumu sağlayacak biçimde Siyasi Partiler Yasası değiştirilmiyor. Veyahut, siyasetçiyi, düşünürü, gazeteciyi biçme aracı haline gelen 312''nci madde, Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk''ün de itiraf ettiği gibi konjonktür gereği ele alınamıyor.

Tahkim için Anayasa tadiline gidiliyor da, Anayasa''nın "yüz kızartıcı" geçici 15''inci maddesini değiştirmeye bir türlü sıra gelmiyor. Geçici 15''inci madde, 12 Eylül''ün icracılarını kesin bir dokunulmazlık zırhına büründürmenin yanı sıra, o dönemde çıkan kanunlar aleyhine Anayasa''ya aykırılık iddiasında bulunmayı da yasaklıyor.

28 Şubat sürecinde olmasaydık, yukarıda sıraladığımız adımlar atılabilir, Erbakan''ın mağduriyeti giderilirdi.

Böylece meşru müdafaa hakkı elinden alınmış olurdu.

Gelelim gene Fazilet''in diğer partilerden farkına.

Doğru Yol içinde, lidere karşı yürütülen bir mücadele var. Parti paramparça bir manzara arz ediyor. Bu yüzden milletvekilleri, bir kaç istisna haricinde Meclis faaliyetlerine pek katılmıyor.

Oysa Fazilet Partisi, bütün komisyonlarda ve Parlamento''da tam bir tesanüd içinde hareket ediyor. Evet, partinin hangi ellerde daha iyi gelişeceğine dair farklı mütalâalar mevcut. Ama bu farklılık, partinin ana muhalefet işlevini yerine getirmesini engellemiyor.

Kur''an kurslarındaki yaş tahdidine karşı önemli bir çalışma gerçekleştirildi.

Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri Yasa Tasarısı''nda, hukuk devleti ilkelerine ters düşen maddelere karşı çeşitli önergeleri veren de sadece Fazilet Partisi''ydi.

Fazilet Partisi''nin sorunu dışlanmışlık. Zira milletvekillerinin bütün gayretleri sonuçsuz kalıyor. En haklı değişiklik teklifleri kal''e alınmıyor. Meclis bu büyük potansiyelden maalesef yararlanmıyor.

İşin acı tarafı, Meclis''e sevkedilen kanun tasarılarının çoğu, geçen dönem kadük hale gelenler olduğu için, sadece Ecevit''in imzasını taşıyor. Dolayısıyla, Hükûmet üyeleri de tasarılardan habersiz. Muhtevası hakkında yeterli bilgiye sahip değiller.

Dostlar alışverişte görsün kabilinden, kanunlar Meclis''e sevkediliyor. Yangından mal kaçırırcasına tasarılar kanunlaşıyor.

İşte bu noktada Fazilet Partisi''ne önemli bir vazife düşüyor. Bu dışlanmışlığı sona erdirecek çareyi bulmak. Madem siyaset, millet için yapılıyor, o zaman şahsi beklentiler aşılabilmeli, Fazilet Partisi, neye mal olursa olsun siyaseti etkileyecek bir alana girebilmeli.

Gördüğümüz kadarıyla, çoğunluk, itaat kültüründen, demokratik tartışma kültürüne geçme eğiliminde.

Böyle bir değişim yaşarken, bazı yanlış anlamaların ortaya çıkması tabii karşılanmalı.

Bence kimse "kişisel dışlanmışlık" hissiyatına kapılmamalı; birlik ve beraberliğin sona ereceği düşünülmemeli.

Hani adamın biri, arkadaşına "Sakın tilkinin kuyruğunu hatırına getirme" diye nasihat vermiş.

Arkadaşı, "Sen söyleyinceye kadar aklımda yoktu. Şimdi ise aklımdan çıkmıyor" cevabını vermiş.

Bölünme, parçalanma, kavga gibi kelimeler, telaffuz edildikçe, zihinlere yerleşir. Bir daha da akıldan çıkmazsa, işte o takdirde, Fazilet büyük yara alır. Fazilet''e umutla bağlanan kitleler de.

Bence Kongre, beraberliği perçinleyecek bir demokratik mücadele sahası olmalı. Demokrasiyi savunan bir partiye de, demokratik bir mücadele yakışır. Öyle değil mi?