İktidarın kulakları tıkalı

Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanun Tasarısı, Fazilet Partisi ve Doğru Yol Partisi''nin muhalefetine rağmen, hükûmetten geldiği biçimde yasalaştı.

Oysa, verilen önergelerden bazıları kabul edilseydi, daha mükemmel bir yasa ortaya çıkacaktı. Kimse, mafya ile mücadele edilmesin veyahut diğer ülkelerdeki tatbikattan esinlenilmesin demiyor. Ama müphem ifadelerin yerine daha anlaşılır hükümlerin konulması arzu ediliyor.

Mesela, Avrupa Organize suçlarla ilgili mücadele Çalışma Grubu''nun Leibzig toplantısı kararındaki kıstaslar, esas alınabilirdi. Bu karara göre, aşağıdaki kriterleri bünyesinde bulundurmayan yapılar, organize suç örgütü sayılmamaktadır:

1- Haksız kazanç temin etmek için biraraya gelmiş ve aralarında işbölümü ilişkisi bulunan hiyerarşik bir yapı 2- Suç ile elde edilen bir kazanç 3- Suç işleme konusunda süreklilik 4- Mevcut organize yapı içinde uygulanan bir yaptırım sistemi 5- Şiddet ve tehdit yöntemi 6- Paravan firmalar kurulması 7- Kamuya veya özel sektöre nüfuz.

Birinci maddede, suçun tarifindeki müphemiyeti sadece biz değil, Adalet Bakanlığı uzmanları da eleştiriyor.

İşte Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü''nün tasarı hakkındaki görüşü:

"Maddenin kaleme alınışı, Anayasa''nın 38''inci maddesiyle, Ceza Kanunu''nun 1''inci maddesinde öngörülen ''Kanunilik ilkesini'' büyük ölçüde ihlâl edici niteliktedir. Nitekim bu madde ''doğrudan veya dolaylı biçimde bir kurumun .... denetimini ele geçirmek'', ''kişileri kendilerine tabi kılmaya zorlamak'' gibi son derece belirsiz kavram ve ibarelere yer vermiştir."

Bu belirsizliği gidermek, kişi hak ve özgürlüklerine vurulacak darbeleri hafifletmek üzere Fazilet Partisi çeşitli önergeler verdi.

Sözgelimi, savcı kararı ile telefon dinlenirse, hâkimin aksine kararından sonra, elde edilen bulguların hukuki nitelik taşımaması istenildi.

"Yayın organının faaliyeti bir günden üç güne kadar durdurulur" cümlesinin, metinden çıkarılması için önergeler verildi.

Bu kanundaki tedbirler, hiç değilse, Terörle Mücadele kapsamındaki 8''inci maddeye uygulanmasın denildi.

Haklı uyarılar, hükûmet ortakları tarafından kabul görmedi. Hatta, verilen önergeler üzerinde konuşulmasın diye, Hükûmet ve Komisyon önergelere katılmış göründü, iktidar milletvekilleri ise aleyhte oy kullandı. (Tüzük bu durumda önerge sahibinin konuşma hakkını elinden alıyor)

Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü de, "yargıç, savcılığın telefon dinleme kararını doğru bulmamışsa, yapılan işlemlerin geçerliliğini korumasına (yani, bulguların ileride delil olarak kullanılabilmesine)" karşı çıkıyor.

Genel Müdürlük, metnin şu şekilde değişmesini teklif ediyor:

"Hâkim kararı olmaksızın, yapılan bu işlemlerin 24 saat içinde hâkim kararına bağlanması şarttır. Hâkimin aksine karar vermesi halinde, bu süre içinde elde edilen deliller kullanılmaz."

Fazilet Partili milletvekillerinin bu istikametteki önergeleri tıpkı diğerleri gibi, kabul görmedi.

Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü, kanun kapsamındaki suçlara Devlet Güvenlik Mahkemesi''nin bakacağına dair, hükmü de, Anayasa''ya aykırı buluyor. Genel Müdürlüğün bu konudaki görüşü şöyle: "Anayasa''nın 143''üncü maddesinde Devlet Güvenlik Mahkemeleri''nin hangi suçlara bakacağı belirtilmiştir. DGM''ler, devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü, hür demokratik düzen ve nitelikleri, Anayasa''da belirtilen Cumhuriyet aleyhine işlenen ve doğrudan doğruya devletin iç ve dış güvenliğini ilgilendiren suçlara bakmak durumundadır. Kanundaki suçların tamamı, Anayasa''nın 143''üncü maddesinde belirtilen suçlar olmayacağına göre, Anayasa''ya aykırılık vardır."

Esasında, bizim Meclis kürsüsünden de belirttiğimiz gibi, bu kanun basın özgürlüğüne de darbe indiriyor.

Birinci maddenin son bölümü, "Örgütün, HER NE SURETLE OLURSA OLSUN propagandasını yapanların , iki yıldan dört yıla kadar ağır hapis cezasına çarptırılmasını, ayrıca yayın organının faaliyetlerinin bir günden üç güne kadar durdurulmasını" öngörüyor.

Terörle Mücadele Yasası''nın 8''inci maddesi, "Her ne suretle olursa olsun" ibaresi yüzünden çok sayıda gazetecinin canını yakmıştı; bu yüzden o bölüm maddeden çıkarıldı. Gene de, düşünce özgürlüğünü koruyan bir formül bulunamadı.

Aynı tâbir, şimdi, Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu''na konuluyor ve "her ne suretle olursa olsun örgütün propagandasını yapanlar" cezalandırılıyor.

Bir başka tehlike de, adı geçen Kanunun içindeki tedbirlerin, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına girenler hakkında da uygulanması.

Fazilet Partisi, hiç değilse 8''inci maddenin tarif ettiği düşünce suçlularının, istisna edilmesini talep etti.

Ama görüldü ki, iktidar, muhalefetin haklı eleştirilerine kulaklarını tıkamakta kararlı.

Maalesef basın, hak ve özgürlükleri tehlikeye atan yeni düzenlemelere pek önem vermedi.

Sebebi mi?

Efendim, kimimiz orman içinde kurulacak üniversitesinin akıbeti ile meşgulüz. Kimimiz, Etibank''taki hüllenin üzerini kapatmak çabasındayız. Kimimiz, enerji santrallerinin peşindeyiz.

Hepimiz birlikte tahkimi takib ediyoruz. Aslında, gazetecilik bir araç haline geldi. Yıldırma, sindirme metodunu kullanan çıkar amaçlı bir araç. Durumu, kanunun adını çağrıştırıyor. Ama basının bunca ayıba rağmen, gene de demokrasinin gereği yerine getirilmelidir.