Mesut Yılmaz"ın açıklaması

Mesut Yılmaz''ı tebrik etmek gerek. Geç oldu ama nihayet bazı gerçekleri idrak etmeye başladı.

İşte Anap Genel Başkanı''nın çarpıcı cümleleri: "Hak ve hürriyetlerin genişletilmesi, devleti tehdit eden bir tehlike olarak görülmemeli. Devlete küskün bir milletle, toplumu tehlike gibi gören bir sistemle, vatandaşı hiçe sayan bir bürokrasi ile, insanı dışlayan bir cumhuriyetle Türkiye''yi yeni çağa taşıyamayız. Soyut bir devlet yaratıp, o devlete sahip çıkmak uğruna insanları ezmek doğru değil; amaç insanı ön plana çıkarıp onu mutlu edecek devleti kurmaktır. Fikir ve ifade hürriyeti, din ve vicdan hürriyeti, teşebbüs hürriyeti sağlanırsa, vatandaşla devlet arasında yükselen duvar yıkılacaktır."

Dün Meclis kulisinde, Yılmaz''ın konuşması tartışılıyordu. Demeç, deprem bölgesine ziyaretinin hemen sonrasına rastladığı için, "Kafasına saksı mı düştü?" diye soranlara da rastladık.

"Üzerimizdeki elbise sökülmüştür. Yama tutmaz" tesbitini yapan Anap Genel Başkanı, nihayet kralın çıplak olduğunu itiraf etti.

Askerin siyasete müdahalesi, takdir toplayacak olsa, dünya Pakistan Genelkurmay Başkanı Orgeneral Müşerref''i alkışlardı. Oysa, medeni ülkeler, endişelerini dile getiriyor.

Başbaşkan Navaz Şerif kötü bile olsa, çare Genelkurmay Başkanı Müşerref değil. Hindistan''ın, hem nüfusu çok daha fazla, hem de Hindu-Müslüman çekişmesi, Keşmir ve Sıkh problemi gibi, birçok siyasi ve dini çatışma unsurunu bünyesinde barındırıyor.

Ama sivil çözüm yollarından ayrılmıyor Hindistan. Üstelik ordusu Pakistan''ınkinden güçlü. 1970''li yıllarda Pakistan''ı yenip, Bangladeş''in bağımsızlığına giden yolu açan, Hindistan''ın silahlı kuvvetleridir. Ama Hintli Genelkurmay Başkanı''nın, bir siyasi suikast sonrası ortaya çıkıp "Memleketi kurtardık. Ülke çöküntüye gidiyordu" dediğini hatırlamıyoruz. Hindistan İngiliz terbiyesinden geçti desek, Pakistan da öyle. Acaba, Pakistan''ın Türkiye hayranlığı mı, yanlış yollara sapmasına sebeb oluyor? Kılavuzu mu yanlış seçti?

Müşerref''in sonunun ne olacağı şimdiden bilinmiyor. Bu darbe, Pakistan gibi askeri müdahaleleri olağan karşılayan bir ülkede gerçekleştiği için, Müşerref''in, zamanı gelince kenara çekilip, çıplak kadın tabloları yapması kuvvetle muhtemel. Hatta yeni bir Anayasa hazırlayıp, geçici maddelerle kendisini korumaya alabilir. Sivil hayata döndükten sonra, belki gene Navaz Şerif Başbakan seçilir. Emekli darbeci Müşerref de, Navaz Şerif''in, ülkenin ihtiyaç duyduğu değerli bir devlet adamı olduğunu söyler. Onu öve öve göklere çıkarır.

Pakistan da böylece, aynı Türkiye gibi, iki darbe arasında sıkışan demokrasi artıklarıyla avunarak önümüzdeki yeni bin yılı hüsran içinde tamamlar.

Mesut Yılmaz''ın konuşmasını, demokrasi açısından bir umut olarak telâkki edebilir miyiz?

Gereğini yaparsa, evet.

28 Şubat taşeronluğundan kurtulmak için geçmişte de çabaları olmuştu. Hatta, Gürcistan seyahatinde, irtica diye ortaya atılan iddiaların, esasında tayin-terfi meselesiyle bağlı olduğunu, güzel bir pandomimle (el kol işaretleriyle) Yalçın Doğan, Mehmet Ali Birand ve Muharrem Sarıkaya''ya anlatmıştı. Ama, Genelkurmay''ın açıklamasıyla birlikte, hemen sözlerini geri alıp umutları söndürdü; onun beyanatını gazetelere aktaran basın mensupları ise, Genelkurmay''ın faaliyetlerini izleme ayrıcalığına sahip "akredite" gazeteci sıfatını bir süre kaybettiler. Yani bizim gibi akreditasyon mağduru mürteci(!) gazeteci konumuna düştüler.

Büyüklüğü kendinden menkul medyanın, bu üç mensubu için ne büyük kıyametler kopardığını hatırlıyoruz. Bu canlı(!) direniş karşısında üç gazetecinin yasağı kalktı.

Bizimki ise devam ediyor. Ama o biçim medyada, bir Allah''ın kulu çıkıp da, "Bu ne biçim uygulama? Neden Zaman''dan, Yeni Şafak''tan, Akit''ten, Kanal 7''den, Samanyolu''ndan gazetecilerin askeri faaliyetleri izlemesi yasak?" diye sormuyor.

Bu yasağı aşabilmek için illâ, TGRT gibi, Sibel Can''la bacak ve göbek gösterisi mi yapmak lazım? Sibel Can mı irticaın ilacı?

Türkiye''de aydın ihaneti korkunç boyutlara ulaşmıştır. İnsan haklarına, basın özgürlüğüne, hukuka çifte standart uygulanıyor.

Mesela Akşam gazetesi paketleri kamyonlardan aşağı atılırken, seslerini çıkarmayanlar, ancak bugün dağıtımdaki tekelleşmeyi fark ettiler.

Akit''ten Bilal Kaya''nın tesbiti: "Yıllar yılı adına çalıştığı Dinç Bilgin''in, saygıdan kafayı kaldırıp bakmadığı gerçek yüzünü, Star''dan bakınca nasıl gördüğünü açıklıyor. Kükrüyor aslan Çekirge: ''Bu ülkede savcı var mı? Bu ülkede adalet var mı?''"

Kimi yazar çizer -ki bunların en başında Hasan Cemal ve İsmet Berkan geliyor- bozuk demokrasiyi eleştiriyor, hak hukuktan söz ediyor. Kürt sorununun hallini istiyor. Adana''daki "yargısız infaza" ve çetelere karşı çıkıyor. Ama din ve vicdan özgürlüğü talepleri söz konusu olduğunda, her ikisi de öküzün altında buzağı arıyorlar. O noktada demokrasimiz suya çekiliyor ve 28 Şubat''ı alkışlıyorlar.

Mesut Yılmaz, Cumhurbaşkanlığı''na giden yolu mu bu şekilde aralamaya çalışıyor? 28 Şubat taşeron gömleğinin yama tutmayacağını gerçekten anladı mı? Yoksa takiyye mi yapıyor?

Eğer samimi ise, "Konjonktür Hazretleri"ne kulak tıkayıp üniversite kapılarındaki kızlara sahip çıksın. 312''nci maddenin değişmesine ön ayak olsun. Mehmet Kutlular''a destek versin.

Ne yapmış Kutlular? Neden hakkında 312''nci madde uygulanıyor? Kutlular, din ve mezhep farklılığına dayanarak halkı ne zaman kin ve düşmanlığa sevk etmiş?

Başımıza gelen depremi takdir-i ilâhi gibi görmek, hatta bunu 28 Şubat uygulamalarıyla irtibatlandırmak niçin din ve mezhep farklılığına dayanarak halkı düşmanlığa sevk etmek sayılsın?

28 Şubat bir din mi, mezhep mi? 28 Şubat kararlarını uygulayanlar Müslüman değil mi?

Kutlular''ın açıklamalarına katılmayabilirsiniz. Ama onun öyle düşünmesini önleyemezsiniz. Düşünmesini ve bu düşüncesini ifade etmesini yasaklayamazsınız.

Onun gibi düşünen milyonlar var Türkiye''de. Zira depremin, bilimsel açıklaması yapılabilir. "Deprem nasıl meydana geliyor?" sorusuna cevap aranır. Bir de, metafiziksel boyutu ile de olaya yaklaşılabilir.

Efendim "Depremde masumlar ölmüş, Allah masum insanlara zarar verir miymiş vs.."

Oysa, nice iyi insanın başına büyük felâketler gelir. Çocuğunu kaybeder, amansız bir hastalığa tutulur, iflâs eder.

Bu olayların da, bir önde görülen sebebleri vardır: Kaza gibi, sağlığına itina etmemek gibi, parasını iyi idare edememek gibi.

Ama Müslüman ve inançlı kişi, bütün bunların arkasında Allah''ın takdirini görür. İlâhi gücün kendisini imtihan ettiğini, sabrını denediğini düşünür. İnanan Müslüman kitle açısından bu böyledir. Bilim ve akıl her şeyi açıklamaya muktedir değil. Pozitivizm, bizim eğitim sistemimizde hâlâ revaçta olmasına rağmen, dünyada iflâs etmiştir. Manevi değerlere yöneliş başlamıştır.

Bu bakımdan din ve vicdan hürriyetinden söz eden Mesut Yılmaz, bence inandırıcı olmak istiyorsa, işe Mehmet Kutlular''a sahip çıkarak başlasın. Cumhurbaşkanı Demirel de bu konuda kendisine yardımcı olabilir. Çünkü, seçim dönemlerinde Mehmet Kutlular''ın Nurcu cemaati, Demirel''e az sahip çıkmadı.