Özrü kabahatinden büyük

DSP, Milliyetçi Hareket Partisi''nin beklediği jesti yapmadı. Blok halinde oyunu Yıldırım Akbulut''a verdi. MHP''nin Meclis Başkanı adayı Sadi Somuncuoğlu, kendi partisinin haricinde DYP ve FP''den oy aldı.

DSP''nin, birlikte hükûmet kurmayı arzuladığı MHP adayına oy vermemesi, Ecevit''in bu partiye karşı duyduğu güvensizliğin, bir başka tezahürüdür. Aksi takdirde, Sadi Somuncuoğlu gibi, müspet özellikleri olan bir kişi, DSP''den rahatlıkla destek alabilirdi.

Güvensizlik Sadi Somuncuoğlu''na değil, MHP''yedir. Ortada garip bir durum mevcut. Ecevit, hem MHP''ye güvenmiyor, onun başkan adayından tek bir oyu bile esirgiyor, hem de birlikte hükûmet olmak istiyor.

Acaba medya baronları veyahut Çankaya arzu ediyor diye bu garip koalisyon kurulabilecek mi?

Önce neden Süleyman Demirel, DSP - MHP - ANAP Koalisyonu''nun bu kadar peşine düştü, onu inceleyelim.

Mesela, DYP niçin her türlü formülün dışında bırakılıyor? Oysa, "dinlenmesi" gereken partiler, bir önceki dönemin iktidarını oluşturan DSP ve ANAP değil mi? Haydi DSP oyunu tırmandırdı diyelim. Ya Anavatan? Hem oyu düştü; hem yolsuzluk dosyaları birikti. Üstelik bir Türkbank hadisesi var ki, kolayca unutulacak gibi değil. Anasol - D Hükûmeti Türkbank satışındaki ihale yolsuzluğundan dolayı güvensizlik oyu ile düştü. Yılmaz hakkında, Kurtköy''den başlamak üzere 6 dosya daha var. ( 1) Mevzuata aykırı şekilde İstanbul''da yeni turizm alanları ilan etmek, 2) Koç-Ford grubuna usulsüz arazi tahsisi 3) Petrol Ofis ihalesine fesat karıştırmak, 4) Güvenlik güçlerince düzenlenen operasyonu Alaaddin Çakıcı''ya haber verip kaçmasını sağlamak, 5) Telsim ve Turkcell ile imzalanan sözleşmelerde devleti gelir kaybına uğratmak, 6) Türkbank ihalesinde görevi kötüye kullanmak.)

MHP, ANAP ile koalisyona gittiği takdirde bu dosyalar sıkıntı yaratmayacak mı?

Oysa Tansu Çiller, mal varlığı konusu da geçen dönem, -karşılıklı aklama sonucu- kapandığına göre, Devlet Bahçeli açısından daha uygun bir partner gibi görünüyor. Çiller''in, geçen dönemden, sadece, örtülü ödenekten dolayı bir soruşturma dosyası var ki, konu zaten Parsadan sebebiyle yargıya intikal etti. Yargıtay Ceza Daireleri Genel Kurulu Çiller''i bu işte sorumlu bulmadı.

Bu gerçeklere rağmen MHP, ANAP''a daha yakın duruyor. İstiskal edilmesine mukabil, DSP ile birlikteliğin çarelerini arıyor. Çankaya''da "baba" bütün ağırlığını koyarak zoraki nikâh kıydırmak peşinde. Acaba niçin? Çünkü Süleyman Demirel, böyle büyük bir bloku arkasına almak suretiyle, cumhurbaşkanlığı süresini uzatabileceği hesabını yapıyor. Çiller hükûmete girse, hesap bozulacak.

Bahçeli''nin, DYP yerine Anavatan''ı tercih etmesinin bir diğer sebebi de, Kartelci basındır. Bahçeli, zaten kendisinden pek fazla haz etmeyen medyaya karşı Anavatan''ı kalkan olarak kullanabileceğini düşünüyor olmalı. DYP''nin Kartel ile münasebeti iyi değil. Bu yüzden MHP, tercihini, ANAP''tan yana kullanıyor.

Benim üzüldüğüm nokta şu: Partiler vatandaştan başka sebebler yüzünden oy alıyor. Ama, Meclis''e gelince, tam tersi istikamette bir icraat sergiliyorlar.

Vatandaşlarımız, devletle çıkar ilişkisi içinde bulunan medyadan pek haz etmiyor. Demirel''in süresinin uzamasını da istemiyor. Yolsuzlukların peşinin bırakılmamasını talep ediyor. MHP''ye daha yerli, daha cüretkâr ve denenmemiş olduğu için oyunu verdi. MHP eğer egemen güçlerin dümen suyuna girer, bozuk düzenin parçası haline gelen DSP''ye yamanırsa, kanaatimize göre itibar kaybedecektir.

Devlet Bahçeli, başbakan olabilir. Çünkü Meclis ekseriyeti, sağcı partilerden oluşuyor. Bahçeli''nin, Başbakanlığı, altın tepsi içinde Ecevit''e sunması, uzlaşma değil, teslimiyet olarak değerlendirilecektir.

Derin kutuplaşmaların olduğu 12 Eylül öncesinde Milliyetçi Cephe hükûmetlerini kuran Süleyman Demirel mi, Bahçeli''nin diğer sağ partilerle birlikteliğine karşı çıkacak? Demirel böyle bir oluşumu, cepheleşme olgusu yüzünden değil, sadece işine gelmediğinden dolayı istemez. Cepheleşmeyi öne sürenler 68 kuşağının solcuları. Türk milletinin büyük çoğunluğu sağcı. Hele böyle parçalanmış bir durumda solun iktidara gelmesi hayal dahi edilemez. İşte bu yüzden sağ partilerin aralarındaki işbirliğini cepheleşme olarak nitelendirmek suretiyle, solun patronajında bir hükûmet oluşturma çabasındalar.

MHP''nin, DSP''nin adeta kuyruğuna takılmasına bir manâ veremeyenler, "Bahçeli, Başbakan sorumluluğunu yüklenmeğe hazır değil, böyle bir mesuliyet almaktan kaçınıyor" yorumunu yapıyor.

Bu iddianın aslında hiç bir mesnedi yok. Süleyman Demirel başbakan olduğunda hangi tecrübeye sahipti? Siyasi deneyimi bile yoktu.

Diyeceksiniz ki, Ecevit, MHP ile işbirliğinin kapısını araladı. "Bugünkü yönetimi değil, eski yönetimi suçladık" dedi. Oysa, MHP çevrelerinde bu yaklaşım "Özrü kabahatinden büyük" diye değerlendiriliyor.

Enis Öksüz, Sadi Somuncuoğlu, Devlet Bahçeli ve çok sayıda MHP''li milletvekili, bizzat 1980 öncesinde varlar. Hiçbiri reddi miras yapmıyor. Üstelik, hâlâ "Başbuğ" Alpaslan Türkeş''e bağlılıklarını teyid ediyorlar.

Bu yüzden Ecevit''in "özrü kabahatinden büyük" denilerek şu fıkra anlatılıyor:

Padişah bir ferman çıkarmış. "Tez bana öyle bir adam bulun ki, bir kusur işlesin, sonra bu kabahatini tamir etmek üzere giriştiği eylem, ilk kabahatinden daha kötü olsun" demiş. Padişah, özrü kabahatinden büyük olacak kişiyi ihsana boğacağını sözlerine eklemiş.

Araştırmışlar, aramışlar taramışlar. Nihayet bir adam bulmuşlar. Adam, Padişah''ın huzuruna çıkmış. Kendinden emin konuşmuş. Konuşma tamamlanınca Padişah kapıdan çıkmaya yeltenmiş. Adam hemen arkadan ona yetişip bacağına çimdik atmış.

Padişah hışımla dönmüş ve "Bre utanmaz, beni çimdiklemeye nasıl cesaret edersin" diye bağırmış.

Adam cevap vermiş: "Kusura bakmayın Hünkârım, arkadan sizi Valide Sultan Hanıma benzettim."

..................

Ecevit de Bahçeli''yi değil, Başbuğ Türkeş''i "çimdikliyor!" Özrü kabahatinden büyük bu fiil karşılığında ise, başbakanlık makamını ödül olarak bekliyor.

Ne diyelim! Allah''tan hayırlısı!