Türkiye"nin zencileri

Evvelki gün Meclis''te Türk kadınına seçme ve seçilme hakkının verilmesinin 65''inci yıldönümü dolayısıyla, konuşmalar yapıldı.

Bundan 65 yıl önce bu haklara kavuşan kadının bugün hangi noktada bulunduğuna bakmamız gerekiyor. Eğer Türk kadını, bu kadar erken yola çıkmasına rağmen, Avrupa''daki hemcinslerinin durumuna ulaşamamışsa, sebebini gene kendimizde aramalıyız.

Bir hakkı almak yetmez. Onun takipçisi olmak ve onu ayrıca hak etmek gerekir.

Türkiye''de genelde bir eğitim sorunu yaşanıyor. Yanlış eğitim veyahut eğitimsizlik, ülkemizin en başta gelen meselelerinden biri.

Anayasa''nın 42''nci maddesine göre, "Kimse eğitim ve öğretim haklarından yoksun bırakılamaz."

İnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Korumaya Dair Sözleşme''nin ek 1''inci protokolünde de eğitim hakkına temas ediliyor:

"Hiç kimse eğitim hakkından yoksun bırakılamaz. Devlet, eğitim ve öğretim ile ilgili üzerine aldığı görevleri yerine getirirken, ailelerin kendi dini ve felsefi inançlarına uygun bir eğitim ve öğretimi çocuklarına sağlama hakkına saygı gösterir."

Kemal Gürüz''ü yeniden YÖK Başkanlığı''na atayan Demirel''e duyulan öfkenin kaynağında, başörtülü kızların okumasını engelleyen bir zihniyetin ibrası yatıyor. Bu zihniyet Anayasa''nın hükümlerini ve evrensel hukuku çiğneyerek 28 Şubat yörüngesinde yol alıyor. Devletin zirvesi milletin gündeminden kopuk; milletten kopuk.

Evvelki gün, kadınların seçme ve seçilme haklarını elde etmeleri dolayısıyla ben de Fazilet Partisi adına bir konuşma yaptım. Konuyla ilgili olduğu için bu konuşmanın bazı bölümlerini sütunlarıma almak isterim.

"...Kadınlara haksızlık yapılıyor; ama genelde, başörtülü kadınlara daha büyük haksızlık yapılıyor. Modern dünyada, artık, kamu alanı farklı kimliklere açılmış durumda; etnik kimlik olabilir, dini kimlik olabilir; herkes kendi inanç sistemi ve kültürel değerleriyle birbirine tahammül edecek, bir arada yaşayacak. Demokrasinin dayandığı çoğulculuk bunu icap ettiriyor.

Türkiye''de bir başörtüsü kavgası yapılıyor. Geleneksel olan başörtüsüne ''evet'', ama, ideolojik olan başörtüsüne ''hayır'' deniliyor. Muhafazakâr bir aileden ve muhafazakâr bir çevreden gelmekle birlikte, o geleneksel kalıbı kıran, bireyselleşen, kendisine biçilen ana ve eş konumunu aşan bir kadın tipi var. O kadın, geleneksel başörtüsünü diğer geleneklerle birlikte fırlatıp atıyor. Okumak istiyor, doktor olmak istiyor, mühendis olmak istiyor, gazeteci olmak istiyor, belediye meclisi üyesi, belediye başkanı, milletvekili, başbakan olmak istiyor. En azından, hiç değilse kocasının yanında o da söz sahibi olmak istiyor. Bu gelişme esas itibariyle muhafazakâr kadının özgürleşmesi, erkeğinin yanında veyahut cemiyet içerisinde bir kimlik, bir şahsiyet kazanmasıdır.

''Feminizme hayır; ama, personaliteye evet'' diyorlar. Ben, bunu, Türkçe''ye şöyle tercüme ediyorum: ''Dişiliğe hayır; ama, kişiliğe evet'' Dişiliğini başörtüsüyle örten kadın, fizik olarak, görüntü olarak geri plana çekilen kadın, kişiliğiyle gündelik hayatın içerisine karışıyor.

Türkiye''de geleneklerden koparak, özgürleşen, modernleşen kadınların, yine ne tesadüf ve ne acı ki, çağdaşlaşma adına önü kesiliyor. Üniversite kapılarında önü kesiliyor, Meclis Genel Kurulu''nda önü kesiliyor, Meclis''in çay bahçesinde dahi önü kesiliyor. Milli Savunma Bakanlığı kapısından başörtülü olduğu için, o kadın içeri sokulmuyor. Onlara, cemiyet içerisinde, bilgileriyle mütenasip bir hayat hakkı verilmiyor. Ya inançlarını terkedecekler ya da işlerini ve okullarını. ''Harem''den kopup gelen, toplumun haysiyetli ve sorumlu bir ferdi olmaya çalışan kadın, yine dört duvar arasına püskürtülüyor, yeniden ''Harem''e gönderiliyor. Bu benim düşüncem değil, bu benim tahlilim değil. Ünlü sosyolog Nilüfer Göle ''Modern Mahrem'' kitabında, işte bu çelişkinin altını çiziyor. Bir yanda, başörtülü olmakla birlikte geleneklerinden koparak, şahsiyetini ön plana çıkararak çalışmak isteyen, bu toplumun sorumlu bir ferdi olmak isteyen kadın, bir yandan çağdaşlaşma adına onun önünü kesip tekrar ''Harem''e göndermeye çalışan insanlar."

"...Böyle gelmiş ama böyle gider mi? Biz ''hayır'' diyoruz. Bu statükonun ördüğü duvarları aşmak zorundayız. Ben, size, bir zenci kadından, Rosa Parks''tan bahsetmek isterim. 1950''li yıllarda, Amerika Birleşik Devletleri''nde, otobüslerde, zenciler, beyazların oturduğu koltuklara oturamıyorlardı. Koltuk boş olsa da oturamıyorlardı. Ama, Rosa Parks bir gün otobüse bindi, bir boş koltuğu gördü, gitti, bu koltuğa oturdu. Şoför onu uyardı: ''Kalkınız oradan; siz, kanunlara göre bir beyazın koltuğuna oturmanın yasak olduğunu bilmiyor musunuz?'' dedi. Rosa Parks kalkmadı, direndi. Bunun üzerine, şoför, polis çağırdı. Polis geldi. Rosa Parks''ı uyardı ''Kalk oradan, burası beyazın koltuğu, kanunlar bunu emrediyor'' dedi. Bunun üzerine Rosa Parks, sakin bir şekilde, polis memuruna sordu: ''Neden kanunlar, bir zencinin, bir beyazın koltuğuna oturmasını yasak ediyor?'' Polis, bu soruya cevap veremedi ve sustu; ama, kanunlar öyle emrettiği için, onu, maalesef hapishaneye gönderdi. O günden itibaren zenciler, otobüslere binmediler; beyazlarla kol kola, her gittikleri yere yürüyerek gittiler. Lokantalarda, bu direnişler birbirini takip etti. Çünkü, lokantalarda da beyazlar ile zencilerin bir arada oturması yasaktı. Beyazlar, zencilerle birlikte aynı masaları paylaştılar, ama, bazı beyazlar, onların kafasından hardal döktü, ketçap döktü, onları bu işten caydırmak için. Sonunda mücadeleyi zenciler kazandı.

Geçtiğimiz yıl, Amerika''dayken, Clinton''un, bir zenci kadına şöyle hitap ederek, bir özgürlük ödülü verdiğine şahit oldum: ''Teşekkür ederim Rosa Parks, iyi ki o gün, o koltuktan kalkmadın ve orayı muhafaza ettin''

Değerli arkadaşlar, hürriyet, şuna eminiz ki, mutlaka dayatmayı yenecektir. Cumhurbaşkanı Demirel, Meclis iradesini hiçe sayarak Kemal Gürüz''ü yeniden YÖK Başkanı ilân etse dahi, Türkiye''yi özgürlük yolundan çevirmek hiçbir zaman mümkün olmayacaktır. Çünkü, 21''inci yüzyılın Türkiye''sine, ikna odaları yakışmıyor."

"...Başörtüsü eşittir irtica.... Acaba, bu denklem doğru mu; bunu tartışalım, bunu konuşalım. Ortaçağ''da, skolalarda birtakım dogmalar öğretilirdi; bu dogmalara tartışmadan inanmaları istenirdi vatandaşların.

Aslında, Aydınlanma dediğimiz hadise, inanan aklın yerini, sorgulayan, tartışan aklın alması demektir. Bugün, Türkiye''ye bir Ortaçağ karanlığı dayatılıyor; bugün, bazı ideolojik dogmalara, tartışmadan inanmamız isteniyor. Hedef tahtasına düşmanlar yerleştirilerek, statüko böylece korunmak isteniyor. Aklımızı kullanalım, gerçekleri görelim, tartışalım; bu ideolojik münakaşalarla memleketimizin önünü kapatmayalım."

Elimde Dicle Üniversitesi Siirt Eğitim Fakültesi Dekanlığı''nın bir yazısı var. Dekan Hüseyin Mısırdalı''nın imzasını taşıyor:

"Fakültemizin 4/D öğrencisi Süheyla Tuna, YÖK''ün 1998-1999 öğretim yılından itibaren uygulamaya koyduğu, kılık kıyafet yönetmeliğine aykırı davrandığı iddiasıyla, hakkında yürütülen soruşturma sonunda, yönetmeliğe aykırı davranmak suretiyle Öğrenci Disiplin Yönetmeliği''nin 9''uncu maddesinde belirtilen ''Dil, ırk, renk, din, mezhep açısından kutuplaşmalara yol açıcı faaliyetlerde bulunmak'' suçunu işlediği sabit görüldüğünden, 3.11.1999 tarihinden başlayarak dönem sonuna kadar üniversiteden 1 yarı yıl uzaklaştırma cezası ile tecziye edilmiştir."

......................

Başörtüsü takan kız, üniversiteden uzaklaştırılıyor. Kutuplaşmaya sebebiyet verdiği iddia ediliyor. 4''üncü sınıfa kadar okumuş da ne olmuş?

Yazık bu ülkeye! Yazık bu millete!

YÖK''ün başına Kemal Gürüz''ü atayarak bu acının sürmesine vesile olan, Cumhurbaşkanı Demirel''e de yazıklar olsun!