Ecevit masalı

Bir varmış bir yokmuş. Bir ülke ve bir Ecevit varmış. Ülkenin ''Ecevit''i varmış. Ve Ecevit ''Başbakan''mış.

Kendini doğuştan kahraman görürmüş Ecevit. Yalnız kahraman, karısı Rahşan Hanım''ı saymazsanız.

Ecevit ne yapsa hep kahramanmış. Güzel yapsa kahraman, kötü yapsa kahraman. Kahraman dediğin böyle olur zaten. Güzel yaptığını kimse görmemiş, ama olsun. Olağanüstü bir adam. İnanılmaz şeyler sığdırmış kısacık hayatına. Sosyalist olmuş, demokrasi savaşçısı olduğunu söylemişler yanındakiler, yalnız kalmadığı zamanlar. Düzene karşı çıkmış, alkışlanmış. Sonra düzenin karşısındakilere karşı çıkmış. Her zaman aynı şeye karşı çıkılmaz ya! Yine alkışlanmış. Hani Necip FAZIL''ın dediği gibi: ''İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya.''

Sosyal demokrat, demokratik sol, demokrat olmayan sol, solo demokrasi, milliyetçi sol, tarikatçı sol, sol-sa hep ona ait. Yalnız ona aitmiş. Kıvrıla kıvrıla yürüyüşü en iyi o yaparmış.

70''inden sonra askerliği sevmeye başlamış. Holdinglerin erdemini de 70''inden sonra anlamış. Bir muhabbet ki görmeyin. Hem görmeyin hem sormayın. Holdingler gak deyince yapmış, guk deyince yapmış. Sonra holdinglerin bir şey demelerine gerek bile kalmamış, yine yapmış. Holdingler Ecevit''e en çok ''Açıl susam açıl'' demeyi severlermiş. Masal bu ya, Ecevit de hemen açarmış. (Aslında masala göre kendisinin açması değil açılması lazımmış, burayı tam anlayamadım.)

Bir ara inanca saygılı falan olduğu dedikodusu yayılmış. Ne büyük hakaret. Onu çekemeyenler uydurmuş. Aslı olmadığı çabuk ortaya çıkmış. Kendisi efsane, yapmadıkları da destan. Gerçeklerle hayalleri birbirine karıştıran adam. Ne nedir, ne değildir, belli değil. Kendi yok adı var. İcraat yok sesi var. Bir de kasketi var.

Dedik ya olağanüstü. 70 milletvekili ile Başbakan olmuş. Ne müthiş değil mi? Çok da heyecanlı. Bütün kanallarda kapalı gişe oynuyor. Gerçi ben beğenmedim. Size de tavsiye etmem. Niye beğenmediğimi düşündüm ve buldum. Çocukluğumda çok seyretmiştim, Cüneyt Arkın''lı Malkoçoğlu''nu ve Kara Murat''ı. Tarkan''ı da hiç kaçırmazdım. Fazlası zararlı galiba.

Vergi kanunu çıkarmış adı ''reformcu kahraman''a çıkmış. Reform etkisini hemen göstermiş. Yüzbinlerce işyeri ve fabrika süs olarak kapılarına kilit vurmuşlar. 500 bin işçi de süslü kapıları dışarıdan seyretmeye başlamış.

Başkalarının değer verdiği şeylere o hiç önem vermezmiş. Onları ayaklarının altına bile alırmış. Bunun için Başbakan olur olmaz ihracatı düşürmüş. Üretimi azaltmış. Hatta Başbakan olduğu ülkenin vergi gelirlerini bile yarıya indirmiş. 70 yılda kimsenin yapamadığını yapmış. Çünkü başkalarının sevdiğini hiç sevmezmiş.

Çok da vefalıymış. Bütün kahramanlar vefalı olur. Dostu Mesut''u hep korurmuş. Kurttan, kuştan, milletvekillerinden, halktan, Yüce Divan''dan kısacası her şeyden korurmuş. Mesut''la mesut günler geçirmişler. Mesut''u hem korurmuş, hem de bir dediğini iki etmezmiş. Mesut bir gün Kurtköy''den Boeing-737''lerle havalanıp Karadeniz otoyoluna konmak istemiş, ona bile izin vermiş.

Dere tepe düz giderken, bir arpa boyu yol giderken birileri seçim diye tutturmuş. Seçime gerek olmadığını bir türlü anlatamamış. Bütün dostları pervane olmuşlar, seçimi kazandırmak için. Pervaneler kocaman, kocaman.

Kahramanımız eşkıyayla mücadeleyi de çok severmiş. Zaten ülkede de büyük bir eşkıya varmış. Ülkenin kahramanlarının hiç- biri eşkıyanın başını yakalayamamış. Eşkıya yedi başlı. Bir gün Ecevit Rahşan''la bahçede dolaşırken ayaklarının yanına gökten bir paket düşmüş pervanelerin birinden. Açmış bakmış ki eşkıyanın başı. Hem de vücuduyla birlikte. Masallarda adettir. Her kahraman 7 başlı bir eşkıyayı senariste teslim etmek zorundadır. Bundan sonra Ecevit 7 başlı kahraman olmuş.

Dört başı Babıali''de, iki başı Çankaya''da, bir başı da koltuğunun altında 7 başlı bir kahraman. Bizim ülkenin kahramanı.

Kahramanımızı çekemeyenler masalın biteceğini söylüyorlarmış. Masal bitecek, Ecevit gidecek diye. Hatta birisi masal bitmeden yolun sonu görünüyor diye bir türkü tutturmuş. Asılsız iftiralar kahramanımızı çok üzmüş. Kolunu kaldıramaz hale gelmiş. Hatta beyaz güvercinleri bile tartamaz olmuş kolları. Üzüntüden ''tik''leri de kaybolmuş. Halbuki ne güzel ''tik''leri vardı. Ben hep sayardım onları.

Saçları boyalı bir ihtiyar Ecevit''i istiyorum demiş. Onu çok özlemiş. Kuyrukları özlemiş. Kuyruklarda kurduğu dostlukları hiç unutamamış. Kuyruklarda âşık olmuş. Nerede o eski kuyruklar? Romantik adammış ihtiyar amca.

Seçimden sonra gözlerini bir noktaya dikmiş, dalıp gitmiş. Derinlere dalmış. Çok derinlere. Bir daha da çıkamamış derinlerden. O günden sonra kimse görmemiş onu.

''Sen ekonomi yazarısın, ekonomi nerede, diye sorarsanız, yazının başına dönün.''