FP"nin kaçırdığı tren...

FP''de kongre neticesi daha çok parti içi tartışmaların ve ''parti içi iktidarın dalgalanmalarının'' gölgesinde değerlendiriliyor. Oysa FP, eğer Abdullah Gül''ün ''siyasal galibiyeti''ni süsleyen bir ''sayısal galibiyeti'' de ekleyerek çıksaydı bu kongreden, ''yenilenmiş FP'' önümüzdeki bir ay içinde merkez sağdan en az 20 milletvekili elde etmiş bir parti olarak iç ve dış siyasetin gündemine oturacaktı.

Bununla da sınırlı kalmayacaktı olan biten, uluslararası ajandalardaki İslam toplumlarına ve İslami görünürlükle siyaset ilişkisine dair tüm notları kökten değiştirecekti, olanlar. Düne kadar dışlanan ve hâlâ üzerinde kapatılma tehlikesi olan FP''nin bugün cazibe merkezi olarak, siyasetin ''birinci derecede tayin edici odağı'' olacağını hep beraber gözlemleyecektik.

Bütün bu olanların hemen yanıbaşında ise merkez sağ partiler ciddi bir sarsıntı geçirecekti. Merkez sağ partilerin içi boşalmış siyaset tarzları tümüyle saha kenarına itilecek ve merkez sağ siyasette de yenilenme çabaları yükselen değer olacaktı. Merkez sol ise iç tartışmaları yüzünden hep teoride bırakmak zorunda kaldığı yeni sol tartışmalara, bütün soruları ve sorunlarını ertelemiş olacak koşacaktı. FP''de yaşanacak ''yönetim değişikliği'', hem FP için anlamlı aşamalar üretecekti, hem Türk siyaseti yıllardır elde edemediği bir hareketliliğin içinde buluverecekti kendini.

FP, bu treni ''şimdilik'' kaçırdı. Şu anda önüne koyabildiği tek sorun kapatılıp kapatılamamak. Ne yeni Cumhurbaşkanını''nın göreve başlamasıyla girilen dönemde nasıl bir pozisyon elde etmesi gerektiği, ne de muhtemel bir seçimde nasıl iktidara yürüyebileceği FP''nin gündemine giremez artık. Bundan sonra FP istese de, bu yönetim yapısıyla, bu sorunlarla ilgilenebilecek bir tutum üretmekte çok zorlanır. Siyasetin temel sorunlarından uzakta, fiziki varlığını nasıl ayakta tutabileceğini düşünecek bundan sonra FP. Bir yandan kapatma davasının fiziki varlığını ne şekilde etkileyebileceği şeklinde çok açık ve görmezden gelinemez bir sorunu var FP''nin, öte yandan muhtemel bir seçimde barajın altında kalmaktan nasıl kurtulabileceğini düşünmek zorunda.

Kongrede, yönetimi temsil edenler, partiyi kapatmak için bahane arayanların eline bol miktarda bahaneyi verdiler. Demokrasi açısından parti kapatmalara karşı olanların bile, kendini kapattırmak için elinden geleni yapan bir parti karşısında söyleyebilecekleri pek bir şey kalmadı. Bu çerçevede, sonuç için bir şey söylemek gereksiz ama FP misyonuna bağlı olan insanların düşünmesi gereken şey, partinin fizikî varlığı ile ilgili netice ne olursa olsun partide yükselen değişim dalgasını dikkate alarak geleceğe yön vermektir. Kongrenin ''siyasal galibi'' olan Abdullah Gül''ün, Kutan 14 oy daha eksik alsaydı gidilecek ikinci tur seçimde ezici bir ağırlıkla genel başkan olacağı gerçeği ortadayken, FP ''steril bir iç bünye partisi'' olarak ne kendi içini inşa edebilir ne zaten arasına yeterince mesafe girmiş olan Türkiye kamuoyu ile yeni ve üretken ilişkiler kurabilir.

FP için dışardan söylenebilecek herşey söylenmiştir aslında. FP topluluğu, kendi geleceğini anlamlı temeller kurma iradesine sahipse ne yapacağı da açıktır. Bunun dışındaki bir yöneliş, bu topluluğun kendi geleceği hakkında gerçekçi düşünceler üretemediğini gösterdiği gibi Türkiye''nin içe kapanmasına katkı anlamına da gelecektir. Fakat bu katkı, bu saatten sonra sadece FP''ye döner. Yeni Cumhurbaşkanı, ''krizsiz'' ve ''iç tehdit'' söylemlerinin egemenliği işlemeksizin görevine başlıyor. Yeni dönemin kapısına açma misyonu FP içinde ''yenilikçiler''e nasip olmuştu. Bu kongreyle FP bir bütün olarak yeni dönemin imzası haline gelebilirdi. Artık kongre geçti, bundan sonrası FP''lilerin kendi bilecekleri bir iş...