Öcalan"ın çağrıları...

İlk bakışta birbirine zıt açıklamalar yapıyor Abdullah Öcalan. Oysa bütün bir PKK tarihi açısından bakılırsa olaya, Öcalan''ın, kendince, ilkel de olsa, bir "kriz yönetimi" ürettiği görülebilir. Çok kısa bir zaman önce PKK''nın "silahlı özgüçlerini koruması" yönünde çağrı yapan Öcalan, bunun hemen ardından, silahlı bir grubun silahlarıyla birlikte teslim olmasını istedi. Başbakan bu gelişmeleri olumlu bulduğunu söylüyor. Başbakan''ın sözlerindeki temkinlilik, hassas çevrelerin bütün gelişmeleri kontrollü bir sessizlikle izlemeleri, Öcalan''ın çağrılarının sonuçlarının beklendiğini gösteriyor. Bu çağrılara devlet katında örtülü bir iyimserlikle yaklaşıldığını söyleyenler de var.

Kuşkusuz kanın durmasına dönük her adım olumlu karşılanmalıdır. Her ne sebeple olursa olsun silah bırakmayı kolaylaştıran adımların önü açılmalıdır. Fakat sorulması gereken bazı sorular da ortada duruyor. Yıllardır kanın durdurulması için ortaya sürülen birçok teklifi, toptancı bir yaklaşımla, "devlet terör örgütüyle masaya oturmaz" diyerek reddetti, remi refleks... Buna karşılık, öncelikle terörün durması gerektiği, bunun ardından gereken adımların atılacağı iddia edildi duruldu. Gelinen noktada ise Öcalan''ın yakalanmasına ve yargılanmasına rağmen hala atılmış bir adım yok. Zaman zaman hassas çevrelere kadar uzanan bir yelpazede Türkiye''de herkesin kültürel haklardan yararlandığı iddia edilse de (tabii bu kültürel hak meselesi de sadece düğünlerde Kürtçe şarkı söylenmesi düzeyine indirgendikten sonra) devletin aslında hiçbir yumuşama içinde olmadığı, alışılagelen politikalara kararlılıkla devam edileceği bu tür açıklamaların koluna hemen takılıveriyor. Böylece devlet, politika düzeyinde sorunu salt bir "asayiş sorunu" olarak algılamaya, pratikte de silahlı mücadeleye devam etmeye dönük bir "iradecilik" dışında hiçbir farklı görünürlüğe sahip olamıyor, olmuyor.

Bu durumda "sorun"a dair tek konuşan Öcalan; birşeyler söylüyor, söyledikleriyle gerek PKK tabanında, gerekse Ortadoğu''daki dengelerde yerini görece korumaya devam ediyor. Bu "hamlelerin," Batı salonlarında yarattığı "titreşim"in de giderek artması beklenmelidir. Şu anda PKK içinde Cemil Bayık gibi isimler Öcalan''ın hamleleri karşısında fren işlevi görerek gelişmelerin kodifikasyonunu imkansız hale sokuyor. Bu nedenle şimdilik Öcalan''ın çağrılarına verilen "tepkiler" çok şekilsiz bir fotoğraf veriyor. Fakat Avrupa gittikçe daha yoğun devreye girecektir -aslında zaten devrededir ve bölgeyi tanıyan hiçkimse uluslararası güç dengeleri açısından malum "başıbozukluğun" sadece Barzani ve Talabani yoluyla giderilemeyeceğini bilir. Buna ek olarak Öcalan''ın çok yakından tanıdığı dağdakilerin "dayanma güçlerini" sevk ve idare etmesiyle, yaptığı çağrılar "demokratik cumhuriyete katkı" etiketi altında Batı''da daha vurgulu karşılıklar bulacaktır. Aynı zamanda bu çağrılar giderek "sorun"un bir tarafının görüşleri olmaktan çıkabilir ve sorun hakkında ifade edilen tek söylem olarak kabul görmeye başlayıverir. O zaman sorunu siyasallaştırmamak adına tartışılmasına bile izin verilmeyen "resmi politika," varlık sebebinin tam aksi bir sonucu doğurmuş olur.

Öcalan''ın yargılanmasının ardından artık belli adımların atılması için hiçbir engel kalmamasına rağmen, çürütücü bir alışkanlıkla "sorun" zamana bırakıldı. Devlet, "yönetme" kavramının hiç kaldıramayacağı kadar rehavet içinde hareket etti. "Siyasal akıl" adeta alzheimer hastalığına tutulmuş gibi kilitlendi. İnsiyatifi ele almak için demokratikleşme adımları atmak yerine, Öcalan''ın "demokratik cumhuriyete katkı" etiketiyle yaptığı çağrıları olumlu bulduğunu açıklamakla yetinen, olaylara yetişmeye çalışan siyasal irade çırılçıplak kaldı ortada. Öcalan''ın "demokratik cumhuriyet" kavramıyla hiçbir şekilde bağlantılandırılamayacağını söylemeye gerek bile yok. Fakat kanın durması başlığı altında en çok Öcalan''ın konuşması ve Hükümet''in de olumlu bulmakla yetinmesi, ortada garip bir durum olduğunu göstermiyor mu? Demokratikleşme konusunda geç kalmanın, bu ülke insanlarına verdiği zarar bir yana, Türkiye''nin "yanlış" bir görüntü vermesini aşıp, artık "garip" bir görüntü vermesine neden olduğu hala görülmüyor mu?