bilgi, liyakat ve bilinç işidir

spikerlik yaparken program sunuculuğuna yahut şifahi röportajcılığa heves eden bazı bayanlar, ele aldıkları mevzuları iyi bilmedikleri halde, çağırdıkları bir takım uzmanları veya uzman heveskârlarını ekranlarda boyuna konuşturuyorlar.. yerli yersiz sorular sorarak onlardan cevap almaya çalışıyorlar..

bir kere, bazı televizyon ekranlarının bu çeşit yayınları, iki taraflı bir hastalıkla mâluldür.. çağırdıkları adamların gerçek bir uzman olmadığı; konuşmalarının içeriğinden hemen belli oluyor.. üstelik hemen hemen benzer konularda daima aynı kişileri davet ediyorlar.. bunların belli bir görüşün propagandası için çalıştığı ve tek taraflı yorum yapmak peşinde olduğu ayan beyan ortadadır..

ikinci olumsuzluk; yukarıda söylediğim gibi açık oturumu veya mülâkatı idare eden spikerin ele aldığı mevzudaki bilgisizliğidir.. bir spikerin yahut bir gazetecinin her konuyu birmütehassıs gibi bilmesi gerekmeyebilir.. ama konunun içyüzü ve hassas tarafları hakkında en azından hazırlanmış bulunması gerekir.. mevzuun detaylarını bile öğrenmiş bulunması umulur..

bir ekranın iki üç tane spikeri veya programcısı var.. bunların her konuyu bildiği, her çeşit problemi bir takım uzmanlarla gerektiği gibi münakaşa edip gerçeğin ortaya çıkmasını sağlayabileceği zannediliyor.. uzun uzun sergilenen görüşler, saatlerce devam eden diyaloglar; konuyu aydınlatmak şöyle dursun, büsbütün karıştırarak, hem de seyircinin kafasını karıştırarak gecenin geç saatlerine kadar sürmektedir.. bu münakaşa ve fikir çatışmalarından neyin amaçlandığı anlaşılamamaktadır.. belli bir istikamette kamuoyu oluşturmak istendiği düşünülse yeridir.. oluşturulmak istenen kamuoyunun, gerçeklere ve memleket menfaatlerine ne kadar uygun olduğunun hesabının yapıldığına dair bir işarete, bir emareye rastlamanız mümkün değildir..

en hassas mevzular, ancak milletin, toplumun yüksek menfaatlerini düşünmekle mükellef makamların etüd edebileceği güvenlik konuları, yarım münevverlerin dilinde hoyrat bir şekilde hırpalanmakta, söz ayağa düşürülmektedir..

muhabirlikten yetişerek sütun yazarlığına başlamış, yahut editörlükten köşe yazarlığına atlamış bazı meslektaşlar; her konunun uzmanı haline geldikleri kabul edilerek, en ciddi milli ve siyasi meseleler hakkında fikir beyan etmeye davet edilmektedir.. gazeteci olmanın, muhabir ve editör olmanın, her meseleyi iyi bilmeye yeteceği zannedilmektedir..

diyecek odur ki; en ciddi, en hassas politika, idare, emniyet, hattâ terör konuları ekranlarda bayan spikerler vasıtasıyla didik didik edilerek ağırlıkları ve ehemmiyetleri tahribedilmekte, aklı başında dinleyicilerin üzülmesine hatta öfkelenmesine yol açılmaktadır..

ekran başında olanların; bu türlü programları, ihtisas sahibi elemanlara havale ederek, her konunun ehli tarafından idare edilmesini, ehil ve uzman olanlar tarafından müzakere ve münakaşa edilmesini sağlaması; acil bir ihtiyaç haline gelmiştir.. ilgililerin halkı ve seyirciyi mühimsemesi ve ona layık programlar tertibetmesi, karşısına bilgi, ehliyet ve liyakatla çıkması gerekiyor..

yeri gelmişken şu hususu da belirtmekte fayda vardır:

gazete ve ekranlarda bozguncu propaganda yapmaya müsait terör haberlerinin, hükümet veya yargı tarafından yasaklanması; halkın moralinin, siyasi, sosyal ve ekonomik istikrarın muhafazası için zaruri olsa gerektir...