gerçek bir şair: HALİL GÖKKAYA

şair halil gökkaya''nın ''benim değil'' adlı şiir kitabına yazdığı takrizde meslektaşımız m. ali eşmeli, şöyle demiş:

''tek söyleyemedikleri nokta döne dolaşa şuraya varıyor: biz nesir yazalım, siz şiir deyin.. ahenk olmasın, eda olmasın, terazi olmasın, ayar olmasın.. tıpkı kale olmasın, top olmasın, sâha olmasın da güzelce bir futbol oynayalım, der gibi …

işte düz yazı malzemesiyle yazılan ve (kırık nesir) diyebileceğimiz şiir yaklaşımları bu hazin macerayı yaşamaktadır .. asırlık kökler üzerinde boy gösteren, (yüzakı) dergisinin güçlü filizlerinden biri de şiirin ve edebiyatın malzeme ve vasıtalarını doğru okuyup anlamış olan bir şair de(celîl) mahlâsını verdiğimiz değerli arkadaşımız halil gökkaya''dır.. ''

sayın eşmeli''nin tesbitine ve teşrihine benim ilâve edeceğim düşünce şudur: keşki, o ''kırık nesir'' dediğimiz vezinsiz, kafiyesiz satır parçacıkları, anlam bakımından beynimize ve kalbimize ulaşan ateş parçacıkları olsa da biz onları bağrımıza bassak.. artistik nesri başka bir söyleyişle mensur şiiri veya mensureyi dile getirmek istiyorum.. şiir ister nesir halinde isterse nazım şeklinde dilimizden dökülsün, şiirdir.. ama mehmet ali eşmeli''nin işaret ettiği gibi kırık nesir dediği satırlar ve satır parçacıklarının kaahir ekseriyeti aslî şiir mertebesine ulaşamamış, karışık dolaşık ve de tabiatıyle anlamsız, döküntülerden ibarettir .. vezin ve kafiyenin yardımı olmadan gerçek şiiri bulmak elbette ki daha zordur …

şairimiz halil gökkaya; faruk nafiz, orhan seyfi, cenab muhiddin, cahit sıtkı, cahit külebi, ahmet muhib, ahmet kutsi, ömer bedreddin, kemalettin kâmi, ziya osman saba, behçet kemal, asaf halet, bedri rahmi, arif nihat, bekir sıtkı, ayhan inal, yavuz bülent… gibi edebiyat tarihimizde iz bırakmış şairler geleneğine bağlı bir ses olarak şiir dünyasına girmiştir…

bir dörtlükte şöyle diyor:

fuzulî demişler, avnî demişler,

mahlâslar da tevazua bir delil,

hep kayıt altında olsa da işler,

benim adım halil, mahlâsım celil

bu kitap, '' gün doğarken '' ve '' günortası '' isimli kitaplarından sonra gün ışığına çıkan üçüncü şiir kitabıdır .. birinci hamur kâğıda basılı, şiir kokulu, şiir gibi bir yazı ile dizilmiş bir eserdir..

***

'' can kardeşim '' başlıklı şiiri şudur:

Sevelim tüm insanları,

ezmeyelim can kardeşim.

hüner sanıp namluları,

dizmeyelim can kardeşim.

***

bu aleme barış gerek,

baba- evlât yarış gerek.

el ağlarken biz gülerek ,

gezmeyelim can kardeşim

***

kimi ekmek tasasında,

kimi kumar kasasında,

bir meyhane masasında

sızmayalım can kardeşim

(çok geç olmadan )başlıklı şiirden de şu iki dörtlüğü görelim :

başı boş gezip salınma,

kimseye kızıp alınma,

geleceksen oyalanma,

yarın çok geç olabilir…

***

bir şarkı ol ruhuma ak,

bir güneş ol celili yak,

dünün geçti, bugüne bak,

yarın çok geç olabilir…

***

şairimizin mısralarında bir zafiyet ve za''fıtelif bulmaya çalışıyorum.. sevgili okuyucularım.. bulamıyorum.. mânâ güçlü.. duygular güçlü.. ve de gerçekçidir… sesler.. sadâlar etkili.. şiir de zaten bu anâsırdan yapılma bir cevher değil midir?

aziz şairimizin diline gönlüne ve beynine kuvvet.. daha nice özlü sözler yazmasını, özlü nağmeler teganni etmesini bekliyoruz…