işimize gücümüze dâir

sevgili okuyucularım; size, roman, hikâye, tiyatro, basın, televizyon kanalı, dizifilm vadilerinde, yazar, senarist, yapımcı, sunucu, programcı olarak hizmet veren arkadaşlarımıza, emektar bir kalem sahibi sıfatıyle bazı noktaları hatırlatmak istiyorum:

*televizyonlarda oynatılmak üzere çektiğimiz dizi filimlerinde aşktan, kavga ve didişmeden başka bir mesaj verme kaygısı görüyor musunuz? gençliğe ve halka örnek olacak çalışkanlık, sabır, gayret, üreticilik, iyilik, fazilet, feragat, merhamet, fedakârlık, doğruluk gibi erdemleri telkin etmeye çalışan edebi değeri yüksek eserler vücuda getirildiğine şahit oluyor musunuz?

içimizde bu suallere evet cevabı vermeye gücü yetecek kaç kişi çıkabilir acaba ne dersiniz?

* bir başka nokta: bir sene zarfında bayram ve tatil olarak dinlenme ve eğlence ile geçirdiğimiz günlerin toplamını dikkate alacak olursak; almanya, japonya ve çin gibi disiplinli çalışan ülkelere nazaran günlerimizi nasıl hovardaca harcadığımız meydana çıkar…

* ayrıca; haftalık çalışma saatlerini karşılaştırdığımız zaman, türkiye''de resmen çalışmak suretiyle geçirilen iş saatlerinin, üretim potansiyeli ve ihracat fazlası ile temayüz etmiş bu üç ülkeden bir hayli noksan olduğunu görmekteyiz.. sormak lazımdır: acaba türkiye ahalîsi, disiplinli çalışma örneği olan bu üç ülke halkından daha mı zengindir, daha mı müreffeh ve daha mı olgun ve kültürlüdür?

güzel günlerimize daha güzel günler katmak için doğuştan çalışkan olan bu milletin tatillerini azaltmak, iş saatlerini çoğaltmak icab edmektedir…

* iş kuran adam veya fabrika yahut şirket sahibi bir girişimci kendisinden iş taleb eden ve ''maaşım ne olacak?'' diye soran bir kişiye ''bana ayda ne kazandıracaksın evvelâ onu tesbit edelim'' diye karşılık verirse şaşmamak lazımdır..

grevi cazip gören sendikacının da, herhangi bir işte çalışan işçinin de bu noktayı daima hatırında tutması gerekir…

* ekonominin ve iş hayatının şaşmaz kanunları ve kuralları vardır.. bu kanunları sermayedarın da yani iş sahibinin de, işçinin de, sendikacının da gözden uzak bulundurmaması gerekir.. tâ ki, iş ve çalışma hayatı herkese makul bir gelir ve bereket dağıtsın !...

* sevgili okuyucularıma bir başka gerçeği hatırlatmakta fayda vardır: birçok vatandaşımız, öteden beri, aldığı az maaşla geçinemediğinden şikayet eder.. bu takdirde başvuracağı hereket tarzını şöyle hülasa etmek gerekir: 1- iş yerinin ücreti artırması mümkün mü evvela bu noktayı araştırmalıdır.. 2- mümkün değilse, daha fazla gelir getirecek bir başka iş aramalıdır.. 3- o da mümkün olamıyorsa müsait vakitlerde yapılacak ek işler bulmaya çalışmalıdır.. 4- o da mümkün olmuyorsa kazandığı gelirle idare edecek bir bütçe tanzim ederek işine devam etmeli ve bu işe iyi yapışmalıdır…

* şu ezelî kaideyi de hatırdan hiç çıkarmamak gerekir ki: insanoğlu mutluluğu ve refahı devletten ve kanunlardan beklememelidir.. insan mutluluğu, kendi gücü, aklı ve çalışkanlığı ile ancak yakalayabilecektir…

* çocuklarımız ve gençlerimiz, hattâ iyi bir meslek kazanmakta gecikmiş fertlerimiz; evvelâ bir mesleği, tercihan sevecekleri bir mesleği en iyi tarzda öğrenmeye bakmalıdır.. insan en az bir işi bir mesleği çok iyi bir şekilde kavramış bulunmalıdır.. hayatta tutunmak için yahut hayata tutunmak için bu şarttır…

* artık harcıâlem bir gerçektir ki bugün bir yabancı dili, tercihan ingilizceyi süratle öğrenmeye bakmak lazımdır.. lisan öğrenmenin yolu işin üstüne düşmektir.. gece gündüz o işle meşgul olacaksınız…

* son bir madde ise, bilgisayardan ve internet kaynağından azamî istifade etmeye muktedir bir hale ulaşmak gerektiği gerçeğidir.. çağımızın insanı bilgi çağı insanı olmak zorundadır…