Ciğerini sökmek

Merhum Timurtaş Uçar Hocaefendi''yi bilirsiniz. Son günlerde idam cezası konusunda yaşanan tartışmalar, çok evvelce Timurtaş Uçar''ın yakınlarından dinlediğim bir anekdotu hatırlattı bana...

Timurtaş Uçar, Allah vergisi hitabet gücünü cami kürsülerinde değerlendiren, vaazlarına on binlerce insanın koştuğu, en girift meseleleri bile her eğitim seviyesinden insanın rahatlıkla anlayabileceği bir dille anlatan zeki ve cesur bir din adamıydı.

12 Eylül 1980 darbesinde tutuklandı ve ailesi aylarca nerede olduğunu bilemedi. Sıkıntılı hayat dönemi bundan sonra başladı. Uğradığı haksızlıklar karşısında camileri dolduran on binleri yanında bulamadı. Sıkıyönetim mahkemeleri, ağır ceza mahkemeleri, devlet güvenlik mahkemelerinde 55 kez yargılandı.

12 Eylül''den sonra Selimiye Kışlası altındaki işkencehanelerde uzun süre yarı beline kadar soğuk suyun içinde her türlü eza ve cefaya maruz bırakılan Timurtaş Uçar, yine bir gün işkence görürken, bir albay yanına sokulur ve "Sizi gidi, hırsızlık yapanın elinin kesilmesini isteyen gericiler" diye sataşır.

Timurtaş Uçar, tutukluluk dönemlerinin ardından yıllar sonra İstanbul Sirkeci''de yürürken bu albayı görür, tanır ve her halinden kederli olduğu belli olan bu insana hal hatırını sorar. Albayın cevabı, "Derdimiz çok büyük hoca..." olur. Ardından da, hırsızların eşinin kolunu keserek bileziklerini çalıp kaçtıklarını, aradan geçen uzun zamana rağmen suçluların yakalanamadığını, hanımının durumunun perişan olduğunu anlatır.

Timurtaş Hoca emekli albaya geçmiş olsun dileklerini ilettikten ve kendisini teselli ettikten sonra, "hırsızları eline geçirirsen ne yaparsın" diye sorar. Aldığı cevap, "ciğerlerini sökeceğim" olur. Timurtaş Hoca yıllar evvel aralarında geçen hadiseyi hatırlatmak istercesine, "İslam sadece elini kesiyor, sen ise ciğerini söküyorsun. Biraz ağır olmadı mı albayım" der. Timurtaş Hoca''nın ima ettiği olayı hatırlayan albay, derin bir nefes alır verir. Selimiye işkencehanesinde yıllar evvel Timurtaş Hoca''ya sergilediği davranıştan dolayı bir pişmanlık havası kaplar çehresini.

Demek istediğimiz o ki, bir hadise başımıza geldiğinde bu işin faillerine ne tür bir cezayı reva görüyorsak, başkalarının başına geldiğinde aynı şekilde davranabilmek, kamu vicdanı dediğimiz olaya karşılık gelir. Herşey hukuk dahilinde olmalıdır. Hukuki metinler de, kesinlikle vicdanları tatmin edecek bir kurallar manzumesini ihtiva etmelidir.

Şu satırlar o yazıdan: "Terör suçlarına idam cezası tartışılmalıdır. Gerçek adaleti tesis etmenin ve kamu vicdanını rahatlatmanın yolu budur. Avrupa Birliği uyum yasaları gerekçesiyle idam cezasının kaldırılmasının TBMM gündemine geldiği günlerde bir konferans için Anadolu''daydım.

Dinleyicilerin konuyla ilgili sorusuna, ''Türkiye''de meydana gelen terör olaylarının onda biri Avrupa''da yaşansa, Avrupalı siyasetçiler kamuoyu baskısıyla idam cezasını tartışmakta ve gereği konusunda harekete geçmekte tereddüt etmeyeceklerdir'' demiştim."

Sözün kısası, Avrupa Birliği''nde yaygın bir terör faaliyeti olmadığı için kamuoylarının gündeminde böyle bir durum yok. Tuzları gayet kuru ve rahatlar. Bir anket yapsanız ve "idam cezası olmalı mıdır" diye sorsanız, büyük çoğunlukla "hayır" cevabı çıkar. Benzer bir anketi, bizim ülkemizde yaşanan olayların aynısının oralarda meydana geldiğini varsayarak yapsanız, acaba sonuç ne çıkar?

Yani, ülkenin değişik yerlerinde asker ve polisler sürekli pusuya düşürülüp öldürülse, sadece üç gün içinde kamuoyuna yansıyan bayram şekeri almaya giden 3 çocuğun hunharca katledildiğinin anlaşılması, bir başka çocuğun üvey annesi ve anneannesi tarafından öldürüp parçalanması gibi olayların kimi Avrupa ülkelerinde yaşandığını Avrupalı deneklere hatırlattıktan sonra, "sizce idam cezası olmalı mıdır" şeklinde bir soru sorulsa, bu anketlerde cevap hangi şekilde çıkardı, takdiri sizlere bırakıyorum.

Yazımızı, Peygamber Efendimiz döneminde yaşanan bir olayı hatırlatarak sonlandıralım.

Önemli bir kavme mensup bir kişi suç işler ve kavmin ileri gelenleri Hz. Peygamber''e gelerek cezasının bağışlanmasını isterler. Hz. Peygamber''in verdiği cevap gayet kısa ve nettir: "Aynı suçu işleyen kişi kızım Fatıma bile olsaydı bağışlamaz, gereğini yapmaktan çekinmezdim."

Başka söze gerek var mı?