Muhteşem bir milletimiz var...
Tarih boyunca sağduyusuna, ferasetine, aklıselim çizgisine şapka çıkarmamak mümkün değil...
Okyanus gibi yürekleri var...
Normal şartlarda yeri göğü inletmesi gereken İmralı ile görüşme trafiğine toplumun yaklaşım biçimini takip ediyor musunuz?
Ateş hattında sabır dedikleri bu olsa gerek...
Kredinin kralı bu...
Üstelik CHP liderinin yaptığı gibi şartı şurtu, "ama" sı yok...
Şehit ailelerinin desteği yanında, Kemal Kılıçdaroğlu"nun "ama"lı desteğinin özgül ağırlığı ne kadardır ki?
Ya da, şehit ailelerinin bağırlarına taş basarak verdikleri karşılıksız destek yanında, MHP liderinin feveranının toplumsal karşılığı nedir ki?
Canı yananın ve bir bedel ödeyenin böyle bir süreçteki olgunluğu, canı yanmadan seyreden ve söylem geliştirenden bin kat daha anlamlıdır.
Binlerce evladını teröre şehit vermiş olan bir toplum, "eğer ülkemizde gerçek barışın tesis edilmesine ve bir damla daha kardeş kanı dökülmemesine katkı yapacaksa, gerekirse tetiğe sarılmış ele de el uzatmak lazım" kredisi açtı hükümete...
"Çözün bu işi" dedi...
Türkiye"nin bugüne kadar köklü hiçbir temel meselesine, bu kadar genişli tabanlı bir çözüm desteği ve beklentisi görmedik...
Eğer bu çapta bir toplumsal kredi yol kazalarına kurban edilirse, hakikaten yazık olur.
Böyle bir iklim bir daha uzun yıllar yakalanamayabilir.
Bu sorundan beslenenin bu kadar çok olduğu bu kadar kritik bir konuda, böylesine bir toplumsal uzlaşı elbette birilerini çıldırtacak ve sabote etmeye yönlendirecektir.
Bu defa, sabote de edilmeye çalışılsa, onlara inat hiçbir şey olmamış gibi yola devam etme vakti şimdi...
Toplumsal barışın gür sesi, patlatılmak istenen bombalardan daha yüksek çıkmalı... Bu çapta bir toplumsal kredi kolayına heba edilmemeli...
Şehit ailelerinin bu süreçteki olgun tavrı bana, Sayın Fethullah Gülen"in, "gerekirse kan kusulması ama kızılcık şerbeti içmiştim" denilmesi şeklindeki sözlerini hatırlattı. Sayın Gülen sürece Kur"an-ı Kerim"den bir ayet üzerinden ışık tuttu ve "Sulh hayırlıdır" diyerek bir referans sundu.
Savaş kolay, barışı tesis etmek zordur.
Süreç ya olumlu bir çizgide seyrederse endişesi taşımayanlar da yok değil...
Dün yapılan bazı açıklamalar bunun en bariz göstergesi...
Örneğin Sayın Fethullah Gülen"in, "Milli onur, milli gurur ayaklar altına alınmamak kaydıyla, o mefkureye saygı devam ettiği müddetçe, bence el de öpülebilir etek de..." sözlerini, "sulhu temin etmek zordur, gerekirse bunu sağlamak için bazı fedakarlıklara bile katlanmak gerekebilir" şeklinde ifade edenin murat ettiği haliyle anlamak varken, meseleye beyinlerinin odaklandığı sadece el-etek anlayışı ile belden aşağı bakanlar meseleyi sulandırmak isteyebilirler. "Onlara rağmen yola devam..." deme vakti şimdi...
Yine aynı şekilde, MHP Ankara Milletvekili Özcan Yeniçeri, "''AK Parti iktidarı bilinçli olarak teröristlerin halk nezdinde imajını düzeltmek gibi bir tavır içerine girmiştir"'' derken, Kürt aydın, gazeteci-yazar Orhan Miroğlu, "silahsızlanmanın kısa sürede gerçekleşmesi halinde Kürt toplumunda bir savaş travmasının yaşanması kaçınılmaz olur"'' demiş.
Bu tür açıklamaların sürece olumlu katkı yapacağını iddia etmek güç... Olumlu katkı yapıp yapmak istemediklerini anlamak ise daha güç...
Elini taşın altına koyanları seyretmek değil, bir elin üzerine yeni bir barış ve destek eli koyarak sürece sahip çıkmak durumundayız.
Er ya da geç aydınlık günler gelecek. Mesele kimin destek, kimin köstek olduğu üzerinde kilitleniyor.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.