Kırık Kalpler

Hollanda''da bir firma, ayrılmak isteyen çiftlere beş yıldızlı otelde, "huzur ve konfor içinde boşanma" hizmeti sunmaya başlamış.

Haberin daha başlığını okuduğumda içimde bir burkulma hissettim.

Kırık bir kalp hangi insanı etkilemez ki?

Hatta kırık bir kalbin arşı bile titrettiğini düşünürüm.

Haberin başlığından yola çıkarak haberin içeriğini önce, kırık kalplerin onarılacağı uygun bir otel ortamı oluşturma girişimi gibi algılamışsam da, durumun öyle olmadığını anladığımda içim bir kez daha burkuldu.

Meğer girişimin amacı, kırık kalpleri onarıp yeniden gönül birliği içinde hayat yolculuğuna devam etmelerini sağlamak değil, ayrılmalarını kolaylaştırmakmış.

Projeyi geliştiren Hollandalı girişimci Jim Halfen, kırıp dökmeden ayrılmak isteyen çiftleri aynı otelde birbirine yakın ayrı odalara yerleştiriyormuş. Ardından da, boşanma psikolojisinden iyi anlayan arabulucular görevlendiriyormuş. Mal paylaşımı ve çocukların velayeti gibi konularda görüşmelere avukatlar da eşlik ediyormuş.

Jim Halfen başlattıkları bu yeni proje için, "Haftalar, hatta aylar sürecek yıpratıcı süreci böylece 2 güne indiriyoruz" demiş.

Zorunlu hale geldiğinde, kavgasız gürültüsüz boşanabilmek de elbette bir ihtiyaç.

Bu nedenle, bu süreci en az hasarla atlatmayı sağlayacak proje geliştirenleri de saygı ile karşılamak lazım.

Fakat bugün bu konuyu buraya taşımamızın asıl amacı, bu vesile ile çok önemli bir başka noktaya temas etmek.

Başbakan Erdoğan son günlerde sezaryenle doğuma, özellikle de önemli bir sağlık gerekçesine dayanmadan gerçekleştirilen kürtaja savaş ilan etti.

Bu iki başlık kamuoyu gündeminde şu an yoğun bir şekilde tartışılıyor.

Başbakan Erdoğan''ın bu konuları Uludere ve memur maaş artışı tartışmalarını gündemden düşürmek için ele aldığını düşünenler de var, ''zaten bu konuların acil bir şekilde tartışılması gerekiyordu, bu süreçte bile olsa gündeme gelmesi iyi oldu'' diyenler de…

Mademki konu açıldı, bize göre bunlardan çok daha vahim bir başka sosyal gerçeklik, boşanma oranlarında görülen çok ciddi artıştır.

Düne kadar Batı ülkelerine kıyasla ne kadar güçlü olduğuyla övündüğümüz aile kurumu hızla dağılıyor. Son 10 yılda boşanma olaylarında çok ciddi patlama yaşanıyor.

Aile Kurumu kendisini tehdit eden dış faktörlere karşı her zamankinden çok daha zayıf ve korunaksız durumda…

O kadar ki, 6-7 yıl önce hayatımızda olmayan Facebook gibi sosyal ağların bile, şu an beş boşanma davasından üçüne gerekçe teşkil etmesi, sosyal aşınma sürecinin ne boyutlara geldiğini gösteren en önemli kanıtlarından biri durumunda.

Aynı ortamda yaşadığı halde birbiri ile sağlıklı iletişim kuramayan bir aile gerçekliği duruyor karşımızda.

Keşke eşleri ayrıştıracak "Kırık Kalpler Oteli" gibi projeler kadar, ondan çok daha etkili olan ve eşlerin yeniden kaynaşmalarını, aralarındaki sorunları en aza indirmelerini sağlayacak projeler geliştirilebilse.

Yazıyı sonlandırmadan önce, yıllar evvel ilk okuduğumda oldukça beğendiğim bir örneği sizlerle paylaşmak isterim. Konuyu bilenler için belki tekrar gibi olacak ama, ilk kez okuyacaklar hatırına mazur görmelerini dilerim.

Hz. Ömer''in devlet başkanlığı sırasında bir adam, davranışlarını beğenmediği eşini şikâyet etmek üzere yanına gider. Kapının yakınına oturur ve Hz. Ömer''in çıkmasını bekler. Derken içeriden bir gürültü kopar. Hz. Ömer''in hanımı ona bağırıp çağırmakta ve fakat Hz. Ömer ağzını açıp karısına tek kelime söylememektedir.

Bu hâli gören kapıdaki adam boynunu bükerek: "Bütün şiddetine ve sertliğine rağmen, üstelik devletin de başı iken Ömer''in evdeki hâli böyle olursa, benim derdime nasıl çâre bulabilir ki diye düşünüp tam kalkıp giderken, Hz. Ömer dışarı çıkar. Adamın arkasından seslenir ve "Hayrola, derdin neydi? diye sorar.

Adam der ki:

- Ey Ömer! Eşimin kötü huylarından ve bana olan saygısızlığından şikâyetçi olmak ve bu sorunu çözmede bana yardımcı olmanız için bir fikir danışmak üzere gelmiştim. Fakat eşinin sana karşı sözlerini işitince vazgeçip geri döndüm. Kendi kendime: Devlet başkanının evdeki durumu böyle olursa, o benim derdime nasıl çare olacak ki diye düşündüm ve kalkıp gitmeye karar verdim. Tam da o sıra siz çıktınız geldiniz der.

Hz. Ömer adama şunları söyler:

- Kardeşim, eşimin benim üzerimdeki hakları sebebiyle ona katlanmaya çalışıyorum. Zira o benim hem aşçım, hem fırıncım, hem çamaşırcım, hem de çocuklarımın annesidir. Hâlbuki o bütün bunları yapmak zorunda değildir. Üstelik gönlümün harama meyletmesine engel olan da odur. Bu sebeple onun yaptıklarına katlanıyorum der. Bu sözleri duyan adam:

- Ey Ömer, benim eşim de aynen böyledir. Benim de tüm işlerimde bana yardımcımdır der.

Bunun üzerine Hz. Ömer adamı:

- Haydi kardeşim, eşinle güzel geçinmeye ve sabretmeye bak! Hayat dediğin göz açıp kapayana kadar geçiyor! diye teselli eder.

Keşke bu ve benzeri örnek olaylar, Hollanda''daki ''Kırık Kalpler Oteli''nin girişine konulacak mermer sütunlara da kazınsa da, boşanmak isteyen eşlerin okumaları sağlansa…

Ne dersiniz? Az da olsa faydası olur muydu?

Eşler birbirine karşı neden bu kadar tahammülsüz oldular acaba?

Kalpler neden bu kadar kırılgan, gönüller neden bu kadar alıngan oldu?

Cevabını bilen var mı?