Sıra kimde?

Hangi gazetede gördüm şu an hatırlamıyorum...

İçinde bulunduğumuz ayda kamuoyunun yakından tanıdığı pek çok ismin vefatından yola çıkarak, "Kara Ocak, bit artık!" başlığını atmıştı haberine...

Bugün Ocak ayının son günü...

Aslında biten her gün, her hafta, her ay ve her yıl, her birimiz için mukadder olan sona bizleri bir adım daha yaklaştırıyor.

Sıra ile değil, Yüce Takdir ile gidiyoruz öbür aleme...

Ocak ayı bitse de, vadesi gelen canlar, "Allah"tan geldik ve yine ona döneceğiz" sırrına mazhar olmayı sürdürecekler.

12 yıldır kanserle mücadele eden Türk müziğinin önde gelen isimlerinden Ferdi Özbeğen"in Pazartesi akşamı solunum yetmezliğinden hayatını kaybetmesinden sonra, sanat dünyasının önde gelen isimleri hastahaneye akın etmişlerdi.

Haberleri izlerken denk geldim... Bazı sanatçılar hastane çıkışında gazetecilere açıklama yaparken, sanatçı Coşkun Sabah hemen yanında bulunan Ümit Besen ve Selami Şahin"e dönerek, "sıra galiba bize geliyor abi" dedi...

Ölüm sıra ile gelen bir gerçeklik değil...

Kundaktaki ne kadar yakınsa ölüme, yoğun bakımdaki hasta da o kadar yakındır. Değiştirilemeyecek olan yalın gerçek, vade denilen son nefesin ne bir saniye öne, ne de bir saniye öteye alınamadığıdır.

"Otuz Beş Yaş" şiiri ile unutulmaz dizelere imza atan şair Cahit Sıtkı Tarancı, "N"eylersin ölüm herkesin başında / Uyudun uyanamadın olacak / Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?" der..

Şairin dediği gibi ölüm; her birimiz için kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında yüzleştiğimiz bir gerçek olacak.

Sonsuzluğu arzular insan gönlü... Fakat ne edersiniz ki, sonsuz hayat öncesi buradaki hayatımız sonludur. Beklentilerimiz nihayetsiz olsa da, beklenen gün de gerçek olacaktır.

Beni tanıyanlar bilir... Cep telefonuma gelen SMS"leri, e-posta kutumdaki e-mailleri bekletmeden silerim... Birikerek dikkatimi dağıtmalarından hoşlanmam.

Nedendir bilinmez, yılbaşında gelen yüzlerce tebrik mesajı arasından sadece Mehmet Ali Birand"ın, "Nice yıllara inşaallah" şeklindeki mesajını silmeye elim varmamıştı. Şimdi ise, hiç varmıyor...

Sonradan öğrendik ki, meğerse yılbaşında ailece Karayip adalarına tatile gitmişler ve oradan göndermiş bana yılbaşı tebrik mesajını...

Çok sayıda tanınmış ismin Ocak ayında aramızdan ayrılmasından yola çıkarak, "Kara Ocak, bit artık!" şeklinde başlık atan gazeteci arkadaşlarımız da bilirler ki, aslında suçlu olan ne aylardır, ne de günler...

İletişim çağının etkisi ile, hayatta yolumuzun bir defa kesişme ihtimali olmadığı insanlar bile adeta ailemizden biri haline geldi. Önce sinema, sonra televizyon, ardından sosyal ağlar bizzat görmediğimiz insanlara yakınlaştırdı bizi... Görmeden varlıklarını içimizde ne kadar hissetmişsek, görmeden yokluklarını da o kadar derin hissettik. Olan bitenin kısa bir özeti bu aslında...

Çok sayıda kişi tanımak, vadeleri dolduğunda çok sayıda kişinin ölüm haberini de almaktır. Medya aracılığıyla varlıklarından haberdar olduğumuz çok sayıda insanın birbiri ardına ölüyormuş gibi etkisi oluşturması, biraz da buradan kaynaklanmaktadır.

Aylardan Ocak olmasa da, akıp giden aylar, görmeden sevdiğimiz, dokunmadan hissettiğimiz insanların ölüm haberlerini ocaklarımıza düşürmeye devam edecektir. Varlıkları vaktimizi ne kadar dolduruyorduysa, yoklukları da o kadar boşluk oluşturacaktır.

Her sanatçının ölümünün ardından kendilerine yeterince vefa gösterilmediği ve sanatçı dostlarının son yolculuğunda yanında olmadığı eleştirilerine gelince...

Yaşarken diğerlerine ne kadar vefa göstermişseniz, öldükten sonra o kadar vefa göreceksiniz.

Son sözümüz şu olsun...

Birileri için kara olan ay, diğerleri için yeni umutların başlangıcıdır aynı zamanda...

Yeni doğumlar olur, yeni umutlar, yeni aşklar, yeni sevgiler de tomurcuklanır gider akıp giden aylarda... Önemli olan, hayırlı ve güzel bir ömür sürmek ve iyi bir final yapmaktır.