Türkiye"yi tuzağa çekmek

Sadece güncel olaylar üzerinde yoğunlaşırsanız ve bakışlarınızı sadece yapbozun parçalarına odaklarsanız, ortaya çıkması beklenen büyük resmi algılamakta zorlanabilirsiniz.

Suriye tarafından hasmane bir tutumla düşürülen savaş uçağımızı da bu bağlamda değerlendirmek lazım.

Türkiye karşısına çıkan bu kriz karşısında tüm enerjisini, ''düşürülen uçağın hesabını Suriye''den sormak'' üzerine harcamamalıdır. Sorundan çıkış için izlenebilecek tek başına Suriye odaklı dış politika büyük yanılgı olur.

Kaldı ki, krizin başladığı andan itibaren Ankara''nın izlediği politika, konuya çok daha geniş perspektiften baktıkları yönünde umut verici sinyaller içermektedir.

Türk Kurtuluş Savaşı''nın önemsizleştirmek isteyen çevreler, sadece Yunanlılarla savaştığımız düşüncesinden hareketle, Milli Mücadele''de elde edilen zaferi değersizleştirme gayretine girmişlerdi. Halbuki o günün tüm emperyalist ülkeleri ''Türk milleti ortak düşmanlığı'' paydasında Yunanistan''ın arkasında saf tutmuşlar ve Yunanlılara sınırsız destek vermişlerdi.

Bu gerçeği tüm dünya biliyordu.

Bundan dolayıdır ki, Birinci Dünya Savaşı''nı kazanmış olmanın sevincini yaşayan Avrupa''daki galip ülkelerin hükümetleri, Yunan ordusu Türk milleti tarafından Anadolu''dan denize dökülünce, zaferin tadını doyasıya çıkaramadan birbiri ardına iktidarlarını kaybetmişlerdi. Türk milletinin inanılmaz azmi sadece Yunan ordusunu değil, onlara sınırsız destek veren hükümetleri de devirmişti.

Şahsen ben, Türk mlletinin geleceği söz konusu olduğunda, dost gibi görünen ülkelere bile sınırsız itimat edilmemesi gerektiğini düşünenlerdenim. Suriye''ye karşı atılacak adımlarda da bu ihtiyat payının sürekli göz önünde tutulması gerektiğine inanıyorum.

Bir ülkeyi kendinize bağımlı yapmak, aynı zamanda o ülkenin dış politikasını ve askeri gücünü kendi çıkarlarınıza eklemlemek anlamına gelir. Türkiye''nin son dönemde parlayan yıldızı ve başka ülkelere muhtaç olmadan tek başına ayakta durmayı başarma sürecine girmesinin, dost bilinen ülkelerde bile bazı rahatsızlıklara neden olmuş olabileceğini düşünüyorum. Bunun böyle gitmesine rıza göstermeyecekleri açıktır.

Nitekim insanlık tarihinin ortaya koyduğu tecrübelerden biri de şudur:

Bir milletin kaderi söz konusu olduğunda, oyalayabilirsiniz, zaman kaybettirebilirsiniz, destek veriyormuş gibi yapıp köstek olabilirsiniz, hatta aldatabilirsiniz de...

Ama bir milletin kaderini sonsuza kadar engelleyemezsiniz...

Eğer kader hükmünü icra etmişse, yani Mevla bir kişiye ya da bir millete ''yürü ya kulum'' demişse, ne yaparsanız yapın bunun önünde duramazsınız.

İki üç asırdır örselenen, tuzak üstüne tuzak kurulan, ayağına prangalar vurulmak istenen Türk milletinin geleceğe olan aydınlık yürüyüşü başlamıştır. Ben bu yürüyüşün, dost bildiğimiz ülkelerde bile hazımsızlık oluşturabileceğini düşünüyorum.

Bu nedenle, hiçbir ülkeye sınırsız güvenerek sorumsuzca adımlar atılmamalıdır.

Tamamen kendi özkaynaklarımıza dayalı bir hesaplama ve strateji geliştirme biçimi, nihai politikaların belirlenmesinde üst tavan olarak görülmeli ve ''A Planımız'' sürekli bu olmalıdır. Dost görülen ülkelerden beklenen destek ise, gelirse ne ala, gelmezse de dünyanın sonu değil hesabıyla ele alınmalıdır.

Bu satırları, ifade etmekten çok da hoşlanmadığım ''Türk''ün Türk''ten başka dostu yoktur'' avuntusu bağlamında yazmıyorum. Bir ortakla hareket edildiğinde daha baştan gözönünde tutulması gereken bazı noktalar vardır. Ortağınız sizi sattığında, ya da imkansızlıkları nedeniyle yarı yolda bıraktığında işin gerisini tek başına getirecek kadar gücünüz yoksa, iflasınızı ya da imhanızı daha baştan kabul etmişsiniz demektir. Milletlerin kaderi söz konusu olduğunda bu kumar asla oynanmamalıdır. Reel güç, bir ülkenin en temel gücüdür. Tüm hesaplar buna göre yapılmalıdır.

Bediuzzaman, ''hayırlı işlerin çok muzır manileri olur'' der.

Türkiye''nin son dönemde parlayan yıldızının çok sayıda ülkeyi rahatsız ettiğini düşünüyorum. Hatta abartılı bulmayacağınızı bilsem, Suriye meselesinin en başından itibaren, Türkiye''nin bölgede yükselen itibarına gölge düşürmek isteyen ve tekerine çomak sokmak isteyen çevrelerce planlanmış bir senaryo olabileceğini, bir doktora tezi savunur gibi güçlü argümanlarla ifade edebilirim.

Güneydoğu''nun kaderini değiştirecek Atatürk Barajı''nın temelinin atılması ile PKK terörünün eşzamanlı başlaması nasıl ki tesadüf değildiyse, Türkiye''nin bölgede ve dünyada yükselen grafiği ile Ortadoğu''da yaşanan karmaşanın eşzamanlı gelişmesi de asla tesadüf değildir.

Türkiye bu atmosferde, savaş uçağımızı düşüren Suriye yönetimini dize getirecek planlar kadar, büyük resim içinde Türkiye''ye rol biçen çevrelerin oyunlarını bozacak stratejik adımlar da atmalıdır.

Türkiye tuzağa düşmemeli, aydınlık geleceğe yürürken aktif sabrı da terk etmemelidir. Fevri hareketler Türkiye''yi bulunduğu noktadan çok daha geriye götürür.

Türkiye üzerine oyun kurulan ülke değil, oyun kurucu olan bir ülke olma yolunda hızla ilerlemelidir.