İstanbul Hatırası

Biz bu maçı zaten İstanbul''da kaybetmiştik. Bükreş''e şans aramaya geldik 55''te Dimyat''a pirince giderken evdeki bulgurdan olduk! Yediğimiz gol gırtlağımıza acı lokma gibi düğümlendi. Derinden üzüldük, UEFA''ya süzüldük.

Zor maçta güzel şeyler de gördüm. Sahaya sürülen 11 en iyisi, sadece Barış''ı aradı gözlerim. Barış bu takımın dinamosu. Skibbe de haklı kim çıkacak? Bence Lincoln! Sadece korner atmakla olmaz. Geri kalan zamanda da yere düşüyor. Anlayamadım gitti.

Galatasaray''ın deplasmanda ilk yarıyı gol yemeden bitirmesi ve rakibe pozisyon vermemesi güzeldi. Bunda en büyük pay defansın uyumu. Takımın geri dörtlüsü asla rakibi gözden kaçırmıyor ve alan savunmasında rakibe boş alan bırakmıyor. Bu arada S. Bükreş de hızlı kontra ataklar yaparak bizi açık düşürmeye kalktı ama buna izin vermedik. Arthur, Moreno, Toja çok zorladılar, Petre bindirdi, kanatlardan geldiler ama hatasızdık.

Linderoth defansın sağında çok iyi. Tatlı sert ve yerini kaybetmiyor ancak ilk yarı hiç atağa çıkamadı.

Orta alanda Mehmet Topal aksadı ama rakibi de bozdu. Ayhan çileri-geri çok çalıştı pozisyon hazırlamaktan çok rakiple uğraştı. Bu ikili oyunu dengeye alanlardı. Kewell ve Lincoln hepimizi beklenti içine soktu ama umutlar bir türlü yeşermedi. Galatasaray daha çabuk top kullanmalı, Nonda''yı fazla yalnız bırakmamalı. Etkin atak için biraz da oyunun içine sokulmalı, kanatları fazla kullanınca Bükreş''in defans göbeği rahat bir maç çıkarttı. Golü tesadüflere bıraktık. Arda sağ kanatta üç kişiyle hapse alınınca Kewell''e kanat değiştirdi. Galibiyete oynadık ve devreyi golsüz kapadık. Gol yollarında kısır Galatasaray''ın silkinişini gördüm.

Gol arıyorduk, uzaktan vuruyorduk... Bükreş kapandıkça kapanıyor topu saklıyorduk. Bir ara Ayhan düştü atak yedik sıyırdık arkasından bir top kale direğimizden döndü, soluklandık. Yine gole koştuk, topu kaptırdık golü yedik...

Artık 2 gol gerekti, Ayhan çıktı Ümit Karan girdi, Lincoln çıktı Hasan Şaş girdi, çok bastırdık, golle burun buruna geldik, çok da açık verdik... Zaman geçti, Milan Baroş geldi, ümitler bitti.